Reviews

10

Followers

0

Following

0

Βιβλία

1

Reviews

10

Followers

0

Following

0

Αγαπημένα βιβλία

1

Reviews

Έντεκα συναντήσεις



Συναρπαστικά μαθήματα ζωής

"Κομμάτια και αποσπάσματα είναι οι ζωές μας - των περισσοτέρων τουλάχιστον. Πολλές φορές αυτά τα κομμάτια όχι μόνο δεν έχουν ενότητα, αλλά έχουν και αντιφορά : συγκρούονται μεταξύ τους. " Έντεκα συζητήσεις, με διαφορετικό θέμα καθεμία, ένας εποικοδομητικός διάλογος όπου αμφότεροι οι συμμετέχοντες τοποθετούνται. Αναφέρονται στοιχεία για την προσωπική ζωή, την επαγγελματική πορεία και τις απόψεις του Σταύρου Ζουμπουλάκη. Μαθαίνουμε πως τα βιώματα του, οι σπουδές του, τα αναγνώσματα του, επηρέασαν τις αποφάσεις του και τον διαμόρφωσαν. Παιδικά χρόνια, προβλήματα υγείας, απώλεια αγαπημένων ανθρώπων, χριστιανισμός, εβραϊσμός, αντισημιτισμός, ολοκαύτωμα, πολιτικοποίηση, παιδεία και πάρα πολλή λογοτεχνία. Διευθυντής για σειρά ετών του περιοδικού Νέα Εστία μας μιλά για συνεργασίες με ανθρώπους των γραμμάτων, την ανύπαρκτη αρνητική κριτική, τις ιδιαίτερες προσωπικότητες του χώρου. Συμφωνώ με πολλές απόψεις του κυρίου Ζουμπουλάκη και παραθέτω τις εξής για το ποια στοιχεία κάνουν ένα έργο μεγάλο και πώς διαμορφώνεται ένας αναγνώστης. "...δεν είναι μεγάλα μόνο για αισθητικούς λόγους. Στα μεγάλα έργα ενυπάρχει μια συνολική θεώρηση του κόσμου, μια σύλληψη του κόσμου, με όλα όσα μπορεί να σημαίνει η λέξη κόσμος (ζωή, κοινωνία, ιστορία) ή, ακόμη καλύτερα, οικοδομούν τα ίδια έναν κόσμο." "Πρέπει να έχεις διαβάσει πολλή και καλή λογοτεχνία για να απολαύσεις ή να ξεκουραστείς -δεν είναι κακό - με ένα έργο που δεν ανήκει σε αυτή ή, ακόμη, για να μπορέσεις να βρεις εντός του λογοτεχνικές αρετές - αν έχει. " "Πρέπει να διαβάσεις χιλιάδες άλλα πράγματα, και "δεύτερα", για να διαμορφώσεις γούστο και να κατακτήσεις-αν την κατακτήσεις- την αξία του Ομήρου. Δηλαδή πρέπει να διαβάσεις και Άννινο και Τζέρομ Τζέρομ και αστυνομικό μυθιστόρημα. Προσθέτω μόνο το εξής : ουαί και αλίμονο αν μείνεις μόνο σε αυτά. " Θέσφατο όλων όμως: Ό,τι και όση λογοτεχνία και αν διαβάσεις δε θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Αυτό το είδος λογοτεχνίας, που ολοένα κερδίζει χώρο στις ελληνικές εκδόσεις, έχει γίνει αγαπημένο μου. Σημαντική αναγνωστική εμπειρία το συγκεκριμένο βιβλίο, όχι μόνο για τον διδακτικό του χαρακτήρα σε επίπεδο πληροφορίας μα κυρίως για την ηθογραφική διάσταση του.

0

Ακυβέρνητες πολιτείες: Η λέσχη



Ιερουσαλήμ ΒΠΠ

"Ιερουσαλήμ, ακυβέρνητη πολιτεία, Ιερουσαλήμ, πολιτεία της προσφυγιάς. " Γιώργος Σεφέρης Πρώτο βιβλίο της εμβληματικής τριλογίας Ακυβέρνητες Πολιτείες, πρώτος σταθμός και βάση μας η Ιερουσαλήμ. Είναι η περίοδος της Κατοχής και των κινητοποιήσεων της Αντίστασης στον Ελλαδικό χώρο, με την κυβέρνηση να έχει εγκατασταθεί στο Κάιρο. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και τις συνέπειες του Β'ΠΠ σε κοινωνικό, ψυχολογικό, ηθικό επίπεδο. Κόσμοι καταρρέουν, πολιτείες που πλέουν ακυβέρνητες στην κατακλυσμιαία δίνη του πολέμου. Στη γερμανική συνοικία της Ιερουσαλήμ, άνθρωποι διαφορετικών αποχρώσεων καταλύουν και συγχρωτίζονται στην πανσιόν της Άννας Φέλντμαν. Ένα ψηφιδωτό ετερογενών στοιχείων, ανθρώπων διαφορετικών καταβολών, εθνοτήτων και πολιτικών θέσεων στα χρόνια του Ελ-Αλαμέιν. Και τα τρία μέρη της τριλογίας κινούνται στο ίδιο ιστορικό και χρονικό πλαίσιο. Εμφανίζονται κοινά πρόσωπα με κεντρικό ήρωα τον ιδιαιτέρως μορφωμένο, καλλιεργημένο, εκλεπτυσμένο, αριστερής ιδεολογίας, στρατιωτικό Μάνο Σιμωνίδη. "Ο γνήσιος Έλληνας με το ένστικτο του μέτρου και το τραγικό αίσθημα της ζωής. " Τα πρόσωπα της Λέσχης, μιας ομάδας ανθρώπων -εκ των πολλών που δρουν στην Ιερουσαλήμ, και η Έμμη είναι τα κεντρικά πρόσωπα του πρώτου βιβλίου. Η αχαλίνωτη, παραδομένη στο ορμέμφυτο Έμμη, θύμα και θύτης, πιόνι στη σκακιέρα μηχανοραφιών, ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Μάνου, βασικό στοιχείο ρομαντισμού στο μυθιστόρημα. Η αφήγηση άλλοτε σε πρώτο, άλλοτε σε δεύτερο ή τρίτο πρόσωπο είναι μια τεχνική που επινόησε και χρησιμοποιεί ο Τσίρκας ώστε να μας δίνεται αποστασιωποιημένα η οπτική των ηρώων σε κάθε αλλαγή προσώπου διήγησης. Παραθέτονται στοιχεία της δράσης των Ελλήνων στη Μέση Ανατολή, τόσο σε κυβερνητικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο καθώς και οι συγκρούσεις στο εσωτερικό της Αριστεράς. Την αντίθεση του με τον σταλινικό τρόπο κομματικής λειτουργίας εκφράζει ο συγγραφέας μέσω της αντιπαράθεσής του Σιμωνίδη με το Ανθρωπάκι. Σημαντικός είναι ο ρόλος των γυναικών και τα ερωτικά παιχνίδια -τρόπος χειραγώγησης και εξυπηρέτησης συμφερόντων και φιλοδοξιών, βαλβίδα αποσυμπίεσης και εξισορρόπησης των ταραγμένων καιρών. Όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας: "Δεν είναι ιστορικό μυθιστόρημα, με τη στενή έννοια, δηλαδή χρονικό. Παρά πολλά από το δράμα της Μέσης Ανατολής παραλείφθηκαν, πάρα πολλά διασκευάσθηκαν για τις ανάγκες του μύθου."

0

Ακυβέρνητες πολιτείες: Η νυχτερίδα



Αλεξάνδρεια ΒΠΠ

"Άλλοι τους άκρως ζωντανοί, κι άλλοι τους κοιμισμένοι Σα νυχτερίδες κρέμονται σ ' έναν κόσμο μ' ανεστραμμένες αξίες. " Louis Macneice Το οδοιπορικό μας στη μέση Ανατολή συνεχίζεται. Η αμαξοστοιχία διασχίζει τη γη του Δέλτα. Ναμανχούρ, Σίντι Γκάμπερ, Αλεξάνδρεια - τερματικός σταθμός και γενέθλια γη της μητέρας του Μάνου Σιμωνίδη. Εδώ, πάλι παράνομος, συνεχίζει τη δράση του στην Οργάνωση. Έρχεται σε επαφή με συναγωνιστές και συγγενικά πρόσωπα. Επαφές που λειτουργούν ως δικλείδα ασφαλείας και θα έχουν σημαντική θέση στην εξέλιξη της ιστορίας μας. Συναντήσεις με ανθρώπους που είχε γνωρίσει στην Ιερουσαλήμ. Ο έρωτας και πάλι στο προσκήνιο. Ιστορίες ανθρώπων που οι συγκυρίες έφεραν κοντά σε ανύποπτους χρόνους, πορείες που διασταυρώνονται ξανά. Ο Χίτλερ βρίσκεται ακόμα στην Ελλάδα, ο Τσουδερός κάνει ανασχηματισμό, Αντιπρόεδρος αναλαμβάνει ο Ρούσος. Ακολουθούν τα γεγονότα στη Χίο, η δολοφονία του Πυγμαλίωνα Παπαστεργίου, οπλίτη της Δεύτερης Ταξιαρχίας που οδηγεί στην εξέγερση των στρατιωτικών. Η τιμωρία από κυβέρνηση και Άγγλους σκληρή. Μέσα από αυτό το δίχτυ αναδύεται η φιγούρα μιας γυναίκας υποταγμένης στις περιστάσεις, ανυπόταχτης σε όσα ορίζει η καρδιά και το κορμί. Βάζει το μαύρο της μαγιό και χάνεται στη νύχτα. Μια νυχτερίδα που πετά και ζει στα σκοτάδια. Σε έναν κόσμο ζοφερό όπου διαπλεκόμενα συμφέροντα συγκρούονται. Πιόνια κινούνται στη σκακιέρα της ζωής, κινήσεις προαποφασισμένες. Τέκτονες ιμπεριαλιστές βυσσοδομούν εις βάρος λαών. Αντίπαλον δέος οι ρομαντικοί ιδεολόγοι που αντιστέκονται στην καθεστηκυία τάξη και παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο ατρόμητοι μπροστά στις Συμπληγάδες των συμφερόντων. " Μέσα στη σκέψη μου η άμμος και ο λίβας μπερδεύονταν με το χιτλερισμό, με την τυραννία των Άγγλων, με τη δουλοφροσύνη των Μερτάκηδων. Η δοκιμασία της ερήμου αποχτούσε πρόσωπο. Θα την παλεύαμε, κορμί με κορμί." "Παλεύουν τα κακόμοιρα, παλεύουν οι άνθρωποι, παλεύει ο κόσμος για μιαν άσπρη μέρα. Μα βρίσκεται κάποιος Χίτλερ και ξεμυαλίζει τους Θεμιστοκλήδες, βρίσκεται κάποιος μίστερ Μπράουν και τυλίγει τους Διονύσηδες, βρίσκεται κάποια Μαρτάκαινα και βάζει στο βρακί της τους Μονόχνοτους. Κι η δουλειά χαλάει και δώστου πάλι από την αρχή. Ως πότε πια;" Τα αποσπάσματα αυτά είναι από το βιβλίο Αριάγνη και θεωρώ ότι αποτελούν τη βάση της τριλογίας.

0

Ακυβέρνητες πολιτείες: Αριάγνη



Κάιρο 1942

Αριάγνη, Στρατής Τσίρκας 13 Δεκεμβρίου 1942, λίγο μετά τη μάχη στο Ελ-Αλαμέιν. Ο κεντρικός ήρωας της τριλογίας, ανθυπολοχαγός Μάνος Σιμωνίδης και ο λοχίας Μιχάλης Σαρίδης κινούνται οδικώς προς την Πρώτη Ελληνική Ταξιαρχία, στη δυτική ακτή της Μεγάλης Σύρτης. Τα γεγονότα όμως και οι εξελίξεις μας φέρνουν στο Κάιρο. Μπροστά μας απλώνεται μια τοιχογραφία της πόλης όπου συνυπάρχουν ντόπιοι και ξένοι κάτοικοι, κυρίως Ευρωπαίοι. Η οικογένεια Σαρίδη ανοίγει το φτωχικό σπίτι της και μας δέχεται. Μια οικογένεια Ελλήνων, από αυτούς που δεν πλούτισαν στην Αίγυπτο, μα παλεύουν μαζί με τους αυτόχθονες να επιβιώσουν. Μέσα από τις αφηγήσεις του Διονύση Σαρίδη μαθαίνουμε τους αγώνες των εργατών, τις απεργιακές κινητοποιήσεις, την εθνικοαπελευθερωτική εξέγερση των Αιγυπτίων εναντίον της Βρετανικής κυριαρχίας το 1919. Σε αυτό το μωσαϊκό προσώπων ξεχωρίζει η Αριάγνη Σαρίδη, η μητέρα της οικογένειας. Μια γυναίκα ευφυής, δυναμική, με αυτοσεβασμό, αυτογνωσία που με γνώμονα το δίκαιο πορεύεται στη ζωή. Μια μάνα που δε δίστασε να κλέψει για να μεγαλώσει τα παιδιά της σε εποχές ένδειας. Μια γυναίκα που διακινδύνευσε για τον πλησίον. Την Αριάγνη την χαρακτηρίζει αλτρουισμός και ένα βαθύ αίσθημα ουμανισμού. Δέχεται τον άνθρωπο πέραν από χρώμα, καταγωγή, θρησκεία. "Αριάδνη και Αράχνη : Αριάγνη. Έτσι μου έρχεται να σας φωνάξω. Από τη μια δίνεται τον μίτο κι από την άλλη μπλέκετε το δίχτυ..." Σε ένα λαβύρινθο κομματικών/πολιτικών/ιμπεριαλιστικών μηχανορραφιών η Αριάγνη γίνεται ο μίτος που διευκολύνει και εξομαλύνει, ενώ παράλληλα εξυφαίνει ιστούς προστασίας, δρώντας προληπτικά, διαβλέποντας τις εξελίξεις στη ζωή στην Αίγυπτο και τις επερχόμενες μεταβολές ισορροπιών. Ο κεντρικός άξονας της τριλογίας παραμένει ο ίδιος και στο δεύτερο μέρος της. Η γερμανική κατοχή στον Ελλαδικό χώρο, οι δράσεις του Ε.Α.Μ. Ε.Λ.Α.Σ., η κυβέρνηση του Καΐρου επί Τσουδερού, οι προσπάθειες του Κανελλόπουλου, οι πιέσεις του Τσόρτσιλ, ενώ ο Β'ΠΠ μαίνεται στην Ευρώπη σε πολλά μέτωπα. Το Κομμουνιστικό Κίνημα των Ελλήνων της Αιγύπτου εντείνει τη δράση του στον αντιφασιστικό αγώνα, ενώ οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις προσπαθούν να συντρίψουν το κίνημα στη Μέση Ανατολή. Προσωπική ζωή και πολιτική δράση σε ένα χορό ερωτικών καλεσμάτων, δολοπλοκιών, αγνών αισθημάτων, ηρωικών πράξεων.

0

Ζούκερμαν δεσμώτης



Εκπληκτική τριλογία

Ζούκερμαν Δεσμώτης, Φίλιπ Ροθ 1. Ο συγγραφέας-φάντασμα Βρισκόμαστε στην Αμερική της δεκαετίας του 1950. Ο επίδοξος, εικοσάχρονος, συγγραφέας Νέιθαν Ζούκερμαν, εβραϊκών καταβολών, επισκέπτεται τον συγγραφέα-ίνδαλμά του Ε. Ι. Λόνοφ και περνά μαζί του μιάμιση μέρα στην απόμερη κατοικία του στη Νέα Αγγλία, όπου διαμένει με τη σύζυγο και τη φοιτήτρια-βοηθό του. Γνωρίζει την πραγματικότητα, τον τρόπο ζωής του συγγραφέα-προτύπου του σκεπτόμενος τις δικές του επιλογές, θέλω και συνέπειες αυτών. Η ιδεολογική σύγκρουση με τον βιολογικό του πατέρα και η αναζήτηση στο πρόσωπο του Λόνοφ ενός πνευματικού πατέρα, που θα συμμερίζεται τις απόψεις του και τον τρόπο έκφρασης τους. Θέτει το εβραϊκό ζήτημα μέσα από τη λογοτεχνία και το θεμελιώδες θέμα σχέσης λογοτεχνικού έργου-συγγραφέα σε επίπεδο αξίας βάσει χρονικών συνθηκών και ιστορικών συγκυριών. Ποιές οι παράμετροι που καθορίζουν την ταυτότητα του δημιουργού και την αθανασία ενός λογοτεχνικού έργου; Πώς αντιλαμβανόμαστε, αποκωδικοποιούμε και αξιολογούμε ιστορικά γεγονότα; Συγκροτημένος, ώριμος λόγος με αρκετά στοιχεία αυτοσαρκασμού και σε πολλά σημεία αυτοβιογραφικό. Μας φέρνει αντιμέτωπους με αποκρυσταλλωμένες απόψεις, μας οδηγεί σε αναθεώρηση και αποδοχή της παραπλάνησης-παρανόησης μας. 2. Ζούκερμαν λυόμενος Μία δεκαετία περνά, ο Νέιθαν είναι πλέον επιτυχημένος συγγραφέας που προσπαθεί να βρει ισορροπίες μέσα στη ροπή που έχει πάρει η ζωή του. Καυστικός και ανυποχώρητος στις απόψεις του χάνει τον συγγραφικό οίστρο του, αποπροσανατολισμένος και παγιδευμένος από τους σωματοποιημένους πόνους αυτής της εσωτερικής πάλης. Λυόμενος από την τρίτη σύζυγό του, από το πατρικό πρότυπο, συγκρουόμενος με τις επιλογές του, εξαργυρώνοντας την επιτυχία του και το κόστος αυτής, λυόμενος από το ίδιο του το παρελθόν. «Δεν είσαι κανενός γιός, πια, δεν είσαι καμιάς καλής γυναικούλας ο άντρας, δεν είσαι κανενός αδελφού ο αδελφός, κι ούτε έρχεσαι από πουθενά, πλέον» 3. Μάθημα ανατομίας Μανχάταν,1973. Καθηλωμένος και εγκλωβισμένος ακόμα από το άλγος, παραμένει στείρος συγγραφικά. Αναμοχλεύει μνήμες, συμπεριφορές, απώλειες, συναισθήματα. Αποκαμωμένος επιζητεί δι-έξοδο και σωτηρία μέσα από δαιδαλώδη μονοπάτια σκέψεων, προσπαθώντας την εξιλέωση μέσω σπασμωδικών αποφάσεων. 4. Το όργιο της Πάργας 1976 και ο Νέιθαν ταξιδεύει στην Πράγα αναζητώντας τα ανέκδοτα γραπτά ενός Εβραίου συγγραφέα, στα γίντις, με σκοπό να τα παραδώσει στο γιό του συγγραφέα που ζει εξόριστος στην Αμερική. Γνωρίζει εκκεντρικές προσωπικότητες και τις συνθήκες διαβίωσης στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία. Είναι ένας περιπλανώμενος Ιουδαίος σε αναζήτηση εβραϊκής κληρονομιάς. Ένα ταξίδι προσομοίωσης με την πορεία του εβραϊκού λαού όπου έρχεται αντιμέτωπος με τις καταβολές του.

0

Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ



Η πτώση της Αυστροουγγαρίας

Ο ποιητικός, λυρικός λόγος του συγγραφέα σε συνδυασμό με ιστορικά γεγονότα συνθέτει ένα θρήνο για την πτώση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Μια συνταγματική ένωση, ο δυαδικός χαρακτήρας της οποίας αποτυπώνεται στο θυρεό της Αυστροουγγαρίας. Ένας μονάρχης, Αυτοκράτορας της Αυστρίας και Βασιλιάς της Ουγγαρίας συνάμα. Μια ένωση 17 εθνοτήτων που αποζητούσαν την ανεξαρτησία τους και την ίδρυση αυτόνομων κρατών. Οι ιστορικές εξελίξεις δίνονται μέσα από την πορεία τριών γενεών της οικογένειας Τρόττα. Η αφήγηση ξεκινά με τη μάχη του Σολφερίνο στις 26 Ιουνίου 1859. Ο υπολοχαγός Τρόττα σώζει τη ζωή του Αυτοκράτορα και αποκτά τίτλο ευγενείας που οδηγεί σε αλλαγή ισορροπιών στη ζωή του. Μια ηρωική πράξη, κληροδότημα στις επόμενες γενιές Τρόττα υπό την υπόκρουση της μουσικής του Johann Strauss I, του Εμβατήριο του Ραντέτσκυ. Ο υιός του ήρωα του Σολφερίνο επιλέγει την ασφάλεια μιας επαγγελματικής πορείας στην κρατική διοίκηση, ενώ ο εγγονός, καθοδηγούμενος από τη μνήμη του ηρωικού προγόνου και το βάρος αυτής γίνεται αξιωματικός του στρατού. Παρουσιάζονται οι κοινωνικές, πολιτικές ζυμώσεις στους κόλπους της Αυτοκρατορίας, η σταδιακή αποσάθρωση της. Ιδιαίτερα εμφανείς είναι η απουσία της μητέρας, η πατριαρχική φύση της οικογένειας, το εβραϊκό στοιχείο, η πίστη στο Θεό, η αφοσίωση στον Αυτοκράτορα.

0

Η κρύπτη των Καπουτσίνων



Επίλογος στο Εμβατήριο του Ραντέσκυ

Στο Εμβατήριο του Ραντέτσκυ, το εμβληματικό έργο του Γιόζεφ Ροτ, ο συγγραφέας περιγράφει τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας, της μόνη πατρίδας που είχε. Μας παρουσιάζει τον κόσμο πριν τον ΆΠΠ μέσα από την πορεία τριών γενεών της οικογένειας Τρόττα. Στην Κρύπτη των Καπουτσίνων, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί συνέχεια του Εμβατηρίου του Ραντέτσκυ, σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αυτή τη φορά, ένα άλλο μέλος της οικογένειας Τρόττα, μας εξιστορεί την ανέμελη και μποέμικη ζωή του στη Βιέννη, τον πόλεμο, όσα έζησε ως εξόριστος στη Σιβηρία, την επιστροφή του, όπου αντιμετωπίζει τις συνέπειες του πολέμου στην οικογένεια του, στη ζωή του, στην κοινωνία, στην πατρίδα που χάνει. Σε αυτό το έργο του Ροτ είναι έντονη η σχέση με την μητέρα, η παρουσία της γυναίκας, η συντροφικότητα, η αναμέτρηση με το θάνατο. Ένας άπατρις Σλοβένος, εβραϊκής καταγωγής, αφοσιωμένος στον Αυτοκράτορα του. Ευδιάκριτα βιογραφικό, η Κρύπτη των Καπουτσίνων είναι μια καταγραφή των βιωμάτων του συγγραφέα, μια εξομολόγηση ενός ανθρώπου που βιώνει την απώλεια εξακολουθητικά, πλάνητας και ανέστιος σ' έναν κόσμο μοναξιάς, αφοσιωμένος στο ιδεώδες της πατρίδας και του νεκρού πια Αυτοκράτορα, στην αυγή του ναζισμού, με τόση ανάγκη να πιστέψει που στράφηκε στον καθολικισμό. Είναι ένας αποχαιρετισμός, το κύκνειο άσμα ενός μεγάλου συγγραφέα.

0

ΟΙ ΕΚΑΤΟ ΜΕΡΕΣ



Ο Ναπολέων πριν το Βατερλό

Στο μυθιστόρημα αυτό ο Ροτ παρουσιάζει με ποιητικό λόγο, την ανθρώπινη πλευρά του Ναπολέοντα μέσα από δύο αφηγήσεις. Ο εξόριστος στο νησί Έλβα, αυτοκράτορας, επιστρέφει στο Παρίσι. Με την αφήγηση του Ναπολέοντα περιγράφονται όσα συμβαίνουν τις εκατό μέρες, από την επιστροφή του μέχρι το Βατερλώ, οι σκέψεις και τα συναισθήματα του. Ο Ναπολέων γιός, αδελφός, σύζυγος, πατέρας, στρατιωτικός, αυτοκράτορας. Η Αντζελίνα Πιέτρι, μια πλύστρα στο παλάτι, αφηγείται την πορεία της στη ζωή που είναι συνυφασμένη με τις ιστορικές εξελίξεις, με τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφοσιωμένη και πιστή στο όραμα του. Η Αντζελίνα είναι το έθνος της Γαλλίας και μέσω αυτής μαθαίνουμε όλη την πορεία του Ναπολέοντα, την επιρροή που ο ίδιος είχε ως προσωπικότητα, το αντίκτυπο και τις συνέπειες των αποφάσεων του. Βλέπουμε πως ένας ηγέτης καθορίζει τις ιστορικές εξελίξεις και τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων καθώς και τις διακυμάνσεις στην αφοσίωση και την πίστη του λαού στον ηγέτη του. Δύο αφηγήσεις, δύο άνθρωποι με κοινή καταγωγή, με διαφορετική πορεία στη ζωή. Αυτός Αυτοκράτορας, αυτή μια ταπεινή πλύστρα. Δύο ζωές παράλληλες, μια κοινή πορεία ως έθνος.

0

Τα χρόνια της βραδύτητας



Η ζωή των Βάσκων

Εουσκάντι, 1968 Κύριος αφηγητής της ιστορίας είναι ο Τσίκι, ένα οκτάχρονο αγόρι. Η μητέρα, μη μπορώντας, για οικονομικούς λόγους να αναθρέψει τα παιδιά της, στέλνει το ένα από αυτά, τον Τσίκι, να ζήσει με συγγενείς. Έτσι ο Τσίκι θα βρεθεί στο Σαν Σεμπαστιάν, όπου θα μεγαλώσει με τους θείους Βιθέντε και Μαριπούι και τα ξαδέρφια Χουλέν και Μαρί Νιέβες. Πρόκειται για μια μητριαρχική οικογένεια, όπου έχουμε έναν ευαίσθητο, νωθρό, παραδομένο πατέρα. Μια οικογένεια με ιδιαίτερους δεσμούς αποξένωσης στις καθημερινές διαπροσωπικές σχέσεις, μα συνοχής σε δύσκολες καταστάσεις. Ο συγγραφέας μας περιγράφει τη ζωή των μελών της οικογένειας, τις συνήθειες, τις ανησυχίες τους, τις κοινωνικές σχέσεις και συμβάσεις της εποχής, τις συνθήκες εργασίας, καθώς και τη σχέση τους με τη θρησκεία. Η φιγούρα του ιερέα για μένα έχει καταλυτικό ρόλο και στην εξέλιξη της ιστορίας μα και ως αναφορά στην ανάμιξη των ιερωμένων στον αγώνα των Βάσκων. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνω στην επιμονή και προτροπή του ξαδέρφου Χουλέν στον Τσίκι να αφοσιωθεί στη μόρφωση του. Θεωρεί την παιδεία εφόδιο, τρόπο ανάπτυξης κριτικής σκέψης ώστε να κάνει σωστές επιλογές στη ζωή του. Δομεί ένα κείμενο δίνοντας όλες τις λεπτομέρειες που αποτυπώνουν την εικόνα της ζωής των Βάσκων εκείνη την περίοδο όπου η ΕΤΑ αρχίζει να παίρνει υπόσταση και να αναλαμβάνει δράση. Η αφήγηση γίνεται διαδοχικά από δύο πρόσωπα : Τον Τσίκι που δίνει με μορφή γράμματος περιγραφές όσων έζησε και τον συγγραφέα που καταγράφει τις σκέψεις του σχετικά με το μυθιστόρημα που θέλει να συγγράψει, με τη μορφή ημερολογίου. Βρίσκω ενδιαφέρον το συγκεκριμένο εύρημα αφήγησης καθώς και τα ιστορικά/κοινωνικά στοιχεία που δίνονται ως κομμάτια παζλ ώστε να συνθέσουν την εικόνα.

0

Λάννυ



Η αγωνία της απώλειας

"Είμαστε μικρές αλαζονικές λάμψεις σε ένα μεγάλο εξαίσιο σχέδιο. " Η οικογένεια του Λάννυ μετακομίζει σε ένα μικρό χωριό, μόλις μία ώρα έξω από το Λονδίνο. Ο μικρός Λάννυ είναι ένα χαρισματικό, ιδιαίτερο, ευφάνταστο, υπερδραστήριο, δημιουργικό αγοράκι. Ο πατέρας δυσκολεύεται να αποδεχθεί τη διαφορετική συμπεριφορά του γιου του. Το ζευγάρι έχει απομακρυνθεί. Η μητέρα θέλοντας να καλλιεργήσει την καλλιτεχνική φύση του μικρού και να βρει διέξοδο η δημιουργικότητα του, τον φέρνει σε επαφή με τον διακεκριμένο καλλιτέχνη Πιτ που μένει στο χωριό. Μια σχέση φιλίας και κατανόησης αναπτύσσεται μεταξύ του Λάννυ και του Πιτ. Μια σχέση που οι ρόλοι μαθητή /δασκάλου εναλλάσσονται. Και ξαφνικά έρχεται το απρόοπτο να συνταράξει τις ζωές τους. Ανάμεσα τους, πριν από όλους, ζει ο Μακαρίτης γερο-Άκανθος, ο μπαμπούλας των τοπικών θρύλων και παραδοσιακών μύθων. Κουβαλώντας την ουσία και την ιστορία του τόπου και των ανθρώπων του, κινείται θρέφεται, οσμίζεται, ακούει όσα λέγονται, ψιθυρίζονται, αποσιωπούνται. Αφουγκράζεται και απορροφά τη ζωή. Μας μεταφέρει τη γνώση του. Στο βιβλίο του "Η θλίψη είναι ένα πράγμα με φτερά" ο συγγραφέας ασχολείται με τους τρόπους διαχείρισης της απώλειας, τη θλίψη που κουβαλάει το τετελεσμένο και μη αναστρέψιμο, ο θάνατος. Στο Λάννυ πρωταγωνιστεί και πάλι η απώλεια. Αυτή τη φορά όμως έχουμε το φόβο της απώλειας, την αγωνία της εξαφάνισης, τις σκέψεις που γεννά, την ελπίδα της επιστροφής. Ένα βιβλίο που αφορά τις σχέσεις μιας οικογένειας, την αποδοχή του διαφορετικού, την αντιμετώπιση προκαταλήψεων, τον στιγματισμό ανθρώπων, τις σχέσεις των μελών μιας μικρής κοινωνίας, την αλληλεγγύη μεταξύ τους. Μια μικρογραφία της κοινωνίας μας που μου θύμισε την προσέγγιση του Jon Mcgregor στο βιβλίο του Ταμιευτήρας 13. Πρόκειται για ένα έργο σε τρεις πράξεις. Κινούμαστε σε έναν κόσμο όπου πραγματικότητα και φαντασία συνυπάρχουν, στον κόσμο του Λάννυ. Οι τεχνικές γραφής του Πόρτερ διευρύνονται. Το ύφος και η μορφή θυμίζουν, σε πολλά μέρη του, πεζογραφημένη ποίηση. Πειραματίζεται με τις φόρμες, καταργεί τη γραμμική γραφή, λέξεις κατακερματίζονται, γράμματα που κατακρημνίζονται.

0