Πρωτοφεμινιστική ουτοπία, μια χώρα δίχως άντρες, που λειτουργεί πιο ισότιμα και αλληλέγγυα. Εντυπωσιακό για όταν γράφτηκε, παλιομοδίτικο και περίεργο σε κάποια σημεία για το σήμερα.
Απλά το είδα. Απλά το πήρα απλά το διάβασα. Και έπαθα σοκ. Γράφει παραληρηματικά ,ενώ ο τρόπος με τον οποίο μιλάει για το σώμα δεν μου θύμισε τίποτα. Κανείς δεν έχει γράψει έτσι για το σώμα. Ευχαριστούμε τις Παράξενες μέρες και τον Σωτήρη Σουλιώτη.
Ανάπλαση μιας ολόκληρης εποχής με καταλήψεις, ελεύθερα ραδιόφωνα, κινήματα, diy συναυλίες, φανζίν. Μιας εποχής πολύ κοντινής, που φαντάζει μακρινή πια.
Μετεμφυλιακή Ελλάδα και η περίοδος 1947-1953. Έλληνες, Αμερικάνοι, Άγγλοι. Μια αμερικανική αποστολή στην Ελλάδα. Οι καταγραμμένες συζητήσεις τους και η αλληλογραφία τους. Τα έργα που έλαβαν χώpα και κυρίως αυτά που δεν έγιναν. Ό,τι
σημαδεύει την πορεία του τόπου μας έκτοτε.
Το συστήνω για 1η επαφή με τον συγγpαφέα. Οπωσδήποτε στο πpωτότυπο. Η ιστορία της DL μέχρι τις γυναίκες-νίντζα είναι από τις καλύτερες 20 σελίδες του Pynchon.
Μυθιστορηματική τοιχογραφία του ένοπλου και της έντονης ατμόσφαιρας κίνημα - sex - drugs - guns σε Γαλλία και Ιταλία από τα τέλη του '60 ως το '80. Λίγο ξενέpωτο το φινάλε.
Βρισκόμαστε σ'ένα χωριό της μετεμφυλιακής Ισπανίας και
παρακολουθούμε τη ζωή μιας οικογένειας. Ο πατέρας "κόκκινος" άνεργος, η μητέρα
σκίζεται στη δουλειά, ο δάσκαλος στο σχολείο μεθύστακας φασίστας. Όμως δε
μένουμε εκεί. Βλέπουμε όλο το σύμπαν του παιδιού της φαμίλιας, του Αντρέου και τον
κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών.
Ο μικρός γοητεύεται από τον πατέρα του, τον οποίο έχει πρότυπο. Αυτός θα του κάνει λόγο
για ιδανικά, ελευθερία, ηθική αλλά ο ίδιος δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, ίσως γιατί και γι'αυτόν
πολλά έχουν ακουστεί. Όταν κατηγορείται για τη δολοφονία ενός αμαξά κι ενός μικρού
αγοριού, κρύβεται και ο Αντρέου πηγαίνει να ζήσει με τη γιαγιά του σε ένα σπίτι μόνο με
χήρες. Εκεί θ'ανακαλύψει ένα άλλο μυστικό που σχετίζεται με τη σεξουαλική ηθική της
ξαδέρφης του Νούρια. Ταυτόχρονα, όταν ο πατέρας του πιάνεται από την αστυνομία, θα δει
τη μητέρα του να κάνει, κυριολεκτικά τα πάντα για να τον σώσει, κάτι που επίσης θα του
φανεί απωθητικό. Αρχίζει να εξερευνά το παρελθόν του χωριού του και από την τρελή του
χωριού μαθαίνει αίσχη.
Σαπίλα. Παντού γύρω του. Ο μικρός δεν ξέρει ποιον να εμπιστευτεί, δυσκολεύεται να
κατανοήσει τι γίνεται και γιατί και στο τέλος δε μπορεί να ξεχωρίσει το καλό από το κακό. Και
όχι μόνο αυτός, αλλά τα περισσότερα παιδιά μετατρέπονται σε μικρά τέρατα λόγω της
φτώχειας, της εξαθλίωσης, της διχόνοιας, που έχει σπείρει ο πόλεμος.
Η μόνη παρέα που πραγματικά νιώθει ότι τον καταλαβαίνει, ένας φθυσικός νεαρός, στον
οποίο ο Αντρέου εξομολογείται τα προβλήματά του, ενώ παράλληλα του πηγαίνει φαγητό.
Αυτές είναι και οι πιο όμορφες -κατ'εμέ- σκηνές του βιβλίου. Ερχονται σε αντίθεση με το υπόλοιπο
έργο κάνοντας λόγο για την αθωότητα που χάθηκε.
Όλα τα οικονομικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν ή σχεδιάστηκαν (κι ας έμειναν στα χαρτιά) για την Ελλάδα. Από τον Βαρβαρέσο στο Μπάτση και από το Ζολώτα στον Ανδρέα Παπανδρέου (ως οικονομολόγο), καταλαβαίνει κανείς την οικονομική ιστορία του τόπου.
Ξεχωριστό πολιτικό θρίλερ που διαδραματίζεται κατά βάση στην Κίνα. Έχει τις ανατροπές του, αλλά το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι οι πληροφορίες και τα γεγονότα που περιγράφονται. Η έρευνα για τη συγγραφή του βιβλίου ήταν 10ετής και αυτό αντικατοπτρίζεται στο κείμενο.
Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει για τον ισπανικό εμφύλιο. Μοναδικό, γιατί δείχνει πράγματα που δεν τα έχω διαβάσει αλλού, όπως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Ισπανών εξορίστων στη Γαλλία ή τα καράβια που έφευγαν για τη Λατινική Αμερική.
Νουβέλα που διαβάζεται πολύ ευχάριστα, παρ' ότι τραβηγμένη από τα μαλλιά και προβλέψιμη σε σημεία. Ξεσκεπάζει τη δράση και την πρακτική της αστυνομίας επί Φράνκο και στέλενι ένα δυνατό αντιφασιστικό μήνυμα. Τέλειο όνομα το Γοργόνιο by the way.
Η Ισπανία επί Φράνκο τη δεκαετία του '60. Η απογοήτευση, η ήττα, η ισοπέδωση, στοιχειώνουν τους ηττημένους. Θέμα του Roca είναι η μνήμη και η διαχείρισή της. Σου μένει αξέχαστο.
Μια αλληγορική ιστορία μέσα σε μια άλλη ιστορία, όπου ο αφηγητής συναντιέται με τον Γκρίφιν και αρχίζουν τις ιστορίες, σε βαθμό που ενίοτε να μην καταλαβαίνεις ποιος από τους δύο λέει τι. Εντυπωσιακά όλα τα πολιτισμικά στοιχεία που έχει προσθέσει ο συγγραφέας στην αφήγηση` φοβερές γνώσεις.
0
Γνωριμία με τον Ζολώτα
Βιβλιαράκι με τρία άρθρα για το έργο του Ζολωτα, τρεις διαφορετικές πτυχές, τρεις διαφορετικές εκδοχές. Σημαντικό για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για τον Ζολώτα. Το τελευταίο μόνο κείμενο μου φάνηκε υπερβολικά τεχνικό.
Απίθανο βιβλίο με πρωταγωνιστή έναν τύπο που γίνεται γνωστός από τις θαλασσινές ιστορίες που αφηγείται. Το οικείο γράψιμο του Amado σε μεταφέρει κατευθείαν στην Μπαΐα.
Γνώριμη η γραφή του Amado, που παρουσιάζει την ιστορία μιας παρέας άστεγων παιδιών στη σύγχρονη Βραζιλία. Μου θύμισε το Aniki Bobo του Manoel de Oliveira.
"Ζω στον αιώνα που όλα έχουν ειπωθεί και όλα έχουν γραφτεί", έλεγε ο Μπωντλαίρ, όμως αυτός ο ίδιος κατάφερε να είναι σταθμός για την ποίηση και την τέχνη γενικότερα. Ο Μπένγιαμιν εξυφαίνει παράλληλα τον Μπωντλαίρ και τον μοντερνισμό και μελετάει την εξέλιξη και τον δύο, με τον δικό του, διορατικό τρόπο.
O Varely βάζει στο ποίημά του το κοιμητήριο της γενέτειράς του, που ήταν παραθαλάσσιο. Ο θάνατος και το πένθος από τη μία, η ζωτικότητα και η απεραντοσύνη από την άλλη, συνθέτουν ένα πολύ δυνατό ποίημα, που σε χτυπάει σαν κύμα.
"Τώρα κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη. M' ένα σταματημένο αγέρα στα ήσυχα μαλλιά ... Mοιάζει μπαξές που τού 'φυγαν άξαφνα τα πουλιά"
Εδώ ο Ελύτης γίνεται πολύ πιο σκοτεινός και θρηνητικός από ότι τον έχουμε συνηθίσει. Νομίζω αυτό το ποίημα μου αρέσει περισσότερο από αυτόν.
1
πολύ έξυπνο
Είναι ωραία στον κόσμο του ΜακΜάλεν. Ένα βιβλίο αχαλίνωτης φαντασίας με δηκτικό χιούμορ και ιστοριούλες που διαβάζεις στο μπαμ.
Ο Κοροβίνης φαντάζεται τον Καβάφη να ερωτοτροπεί παράνομα στην Κωνσταντινούπολη. Είναι τρομερό αυτό που έχει κάνει με τη γλώσσα του, που την έχει προσαρμόσει σε αυτήν του Αλεξανδρινού ποιητή.
0
πανέμορφο
Η καλύτερη συλλογή Φροστ στα ελληνικά, υπό τη φροντίδα των αγαπημένων Γιώργου Κοροπούλη και Νίκου Φωκά. Εγγύηση.
0
Πολύ καλή εισαγωγή στο έργο του Μπουρντιέ
Βιβλίο με άρθρα του Μπουρντιέ που καλύπτει μια ευρεία γκάμα θεμάτων και είναι μια πολύ καλή εισαγωγή στο έργο του, αφού βλέπει κανείς τις απόψεις του ή τη μεθοδολογία του για πληθωρα ζητημάτων.
Απίστευτη η ιστορία του Πόλε, που εξέτισε ποινή σε λευκό κελί, αλλά αργότερα βρέθγηκε στην Ελλάδα στην ομάδα του Ιού της Κυριακής. Το ότι είναι σε συνέντευξη το κάνει πολύ ευκολοδιάβαστο.
0
Το sequel του Autobiography of red
". . . What ever
happened to your
autobiography says Sad
you were always fiddling
with it in the old days. I
gave it up says G.
Nothing was happening in
my life. They look at one
another and start to laugh."
Σκληρό, καυστικό, σπαραξικάρδιο, δηλαδή, ό,τι περιμένει κανείς από ένα βιβλίο της Κάρσον.
Χμμμ... Από τη μία πολλά ποιήματα της Πλαθ δεν υπάρχουν πουθενά αλλού, από την άλλη η μετάφραση αλλάζει αρκετά το ύφος της Πλαθ, νιώθεις ότι διαβάζεις κάτι άλλο.
Η πιο ολοκληρωμένη έκδοση ποιητικού έργου της Πλαθ στα ελληνικά κατ' εμέ. Προσεγμένη πολύ μετάφραση, λέξη τη λέξη, που μπαίνει στον πυρήνα των σκέψεων και των λογισμών της.
Ένα βιβλίο που έφερε τα πάνω κάτω στην έννοια του φύλου. Κοινωνική κατασκευή, queerness, ρευστό φύλο, κοκ. είναι πράγματα που τώρα είναι στο δημόσιο λόγο αλλά έχουν την αφετηρία τους εδώ.
Η ιστορία του Βαν Γκογκ και του αδερφού του, δοσμένη με γλυκό και τρυφερό τρόπο, σε μια πανέμορφη εικονογράφηση, που έχει σεβαστεί απόλυτα το μεγάλο ζωγράφο και το έργο του.
Όλα τα μεγάλα ονόματα της λογοτεχνικής κριτικής σε έναν τόμο. Βιβλίο που διδάσκεται ακόμη, μιας και εγκολπώνει το σύνολο των ρευμάτων, μέσα από τα οποία άλλαξε η λογοτεχνική κριτική , αλλά και ο τρόπος που αντιμετωπίζονταν τα κείμενα έως τότε, από το φεμινιστικό βλέμμα ως την μεταποικιακή σκοπιά.
Ζηλεύω κάθε τσιγάρο που τα χείλια σου του χαρίζεις
Ο Κυπριώτης γράφει μικρά στιχάκια, που δημιουργούν όμως κατευθείαν εικόνες και συναισθήματα. Θα μπορούσα να τα φανταστώ γραμμένα σε τοίχους στο κέντρο.
"Θα είμαι με την πλευρά του εγκλήματος", δήλωνε ο Ζενέ όταν έγραφε αυτό το βιβλίο. Και λογοκρίθηκε, και γνώρισε διαφορετικές εκδόσεις, και δεν επετράπη η ραδιοφωνική του ανάγνωση. Η ιστορία πίσω από το κείμενο, που παρουσιάζεται από τις υποσημειώσεις, είναι εξίσου ενδιαφέρουσα με το ίδιο το κείμενο.
Είχα διαβάσει Λαφόν πρόπερσι και δεν περίμενα ότι την επόμενη χρονιά θα διάβαζα κάτι δικό της στα ελληνικά. Και μάλιστα με αυτό το θέμα, τη ζωή της Κομανέτσι. εντός του κοινωνικο-πολιτικού πλαισίου του Ψυχρού πολέμου και μέχρι τη φυγή της στην Αμερική. Η Λαφόν αλλάζει τη βιογραφία σαν είδος με το βιβλίο αυτό.
Πολύ πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, που πιάνει την κρίση χρέους από το 2007 και μετά από φιλοσοφική και κοινωνιολογική σκοπιά. Ο νέος άνθρωπος είναι ο χρεωμένος άνθρωπος` χρεωμένος σε κάθε επίπεδο, επιχειρηματίας του εαυτού του όπως συνηθίζουμε να ακούμε. Ο Λατσαράτο προσπαθεί να ιχνογραφήσει μια έξοδο από την παρούσα συνθήκη.
Η Αθήνα με μια άλλη ματιά, η πόλη σαν ένα τεράστιο πάρκο με τέχνη' τέχνη του δρόμου, τέχνη υπό διαμόρφωση, τέχνη στιγμιαία. Το μπλέξιμο με τη φωτογραφία λειτουργεί, ενώ τα κείμενα εκτός των άλλων είναι εξόχως ποιητικά.
O πρώην συγκάτοικος του Μαγιακόφσκι και μεγάλος γλωσσολόγος Ρόμαν Γιάκομπσον, γράφει ένα δοκίμιο για το έργο του φίλου του, όπου μπλέκει γλώσσα, παράδωση και βίωμα, προκειμένου να επεκτείνει και να βαθύνει το μύθο του Μαγιακόφσκι.
O Pauls αντιπαραθέτει στον έρωτα της ύστερης εφηβείας, που διαπλάθει το ζευγάρι που μεγαλώνει μαζί, την αυτοκαταστροφή, τον εξευτελισμό, το να χάνεις τον εαυτό σου αντί να τον βρίσκεις. Σκληρό αλλά συνάμα συναρπαστικό.
Σύγχρονες προσεγγίσεις στις αρχαίες τραγωδίες από τον αγαπημένο, που ενσωματώνει μέσα από φροϋδικές θεωρίες, μέχρι την αιώνια διαμάχη Δύσης και Ανατολής. Υπέροχες ταινίες, υπέροχο και το κείμενο όμως.
γνωριμία με την ιταλική ποίηση, πέρα από τον Δάντη
Δυστυχώς, παρότι γείτονές μας, δεν έχουμε εξοικειωθεί με τους Ιταλούς ποιητές του 20ού αιώνα. Πολύ μεγάλα ονόματα είναι σχεδόν άγνωστα στην Ελλάδα (πχ. Campana), ενώ ο Παζολίνι πρόσφατα άρχισε να μεταφράζεται ως ποιητής. Η συλλογή αυτή είναι μικρή μεν, αλλά τουλάχιστον προσφέρει μια γεύση των αναγνωρισμένων Ιταλών ποιητών.
O αφηγητής, που υποθέτουμε ότι είναι ο ίδιος ο Παζολίνι, παρακολουθεί μια παρέα παιδιών στη μεταπολεμική Ρώμη. Μόνο καταγράφει, δε σχολιάζει. Η πόλη αλλάζει, μεταμορφώνεται, αλλά τα παιδιά αυτά παραμένουν κομπάρσοι.
Ο Gaiman επηρεασμένος από τις πρωτότυπες ιστορίες των αδερφών Γκριμ (που απευθύνονταν σε μεγάλους πριν
τους γίνει ένα "πέρασμα" και να μπορούν να διαβαστούν από παιδιά) γράφει κάτι που μας γυρίζει πίσω, κάτι στο
οποίο νιώθουμε όλοι πολύ οικεία, χωρίς όμως να χάνει τη φρεσκάδα του και το καινούργιο.
Η Γώγου ήταν η πραγματική πολιτική ποιήτρια της μεταπολίτευσης. Μακριά από τη στρατευμένη τέχνη και με στοιχεία κυρίως βιωματικά, με λόγο χειμαρρώδη, μοιάζει να φτύνει τις λέξεις της.
Ο Τσάπεκ είναι από τους μπαμπάδες της επιστημονικής φαντασίας (είναι ο νονός της λέξης "ρομπότ") και ταυτόχρονα μαέστρος της σάτιρας (βλέπε "Απόκρυφες ιστορίες"). Στο βιβλίο αυτό συνδυάζει και τα δύο του αυτά ταλέντα και το αποτέλεσμα είναι ένα μοναδικό δυστοπικό μυθιστόρημα, που μπορεί να θεωρηθεί και προφητικό, αφού γράφτηκε στον Μεσοπόλεμο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρωτοποριακό κείμενο στην αυγή του μοντερνισμού. Είναι απίστευτο αυτό που έχει κάνει ο Ίσαρης εδώ, και με τη μετάφραση, και με το χωρισμό του έργου σε κεφάλαια ώστε να διευκολύνει τον αναγνώστη. Η δουλειά αυτή κάνει χρήσιμη τη νέα έκδοση του έργου αυτού, μιας και στην έκδοση από Ροδακιό δεν υπήρχαν ούτε τούτα τα σημεία, ούτε οι υποσημειώσεις, που επίσης βοηθούν.
O Ashbery είναι εκπληκτικός ποιητής, γράφει με έναν πολύ αρτίστικο και αισθαντικό τρόπο, χρησιμοποιώντας χρώματα και περιγράφοντας με όλες του τις αισθήσεις.
0
Περί λογοτεχνικής κριτικής και αισθητικής
Οι συγκεκριμένοι συγγραφείς επέφεραν μια τομή στον τρόπο που γράφονται οι λογοτεχνικές κριτικές, αφού τα κείμενα αυτά είναι γραμμένα σαν λογοτεχνικά. Διατηρούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη, έχουν χιούμορ και ανατροπές.
Έχει δίκιο ο Lamborn- Wilson, πρέπει πια να υπερβούμε το 19ο αιώνα και να δούμε τις προκλήσεις και τις δυνατότητες του τώρα. Άλλη μια πολύ to the point μελέτη του.
0
Προσωρινές Αυτόνομες Ζώνες
Η θεωρία του Χακίμ Μπέι , πως τα ρέιβ πάρτι και οι αυτοδιοργανωμένες συναυλίες αποτελούν ενίοτε Προσωρινές Αυτόνομες Ζώνες, άλλαξε για πάντα την αίσθησή μας για τα πράγματα. Επίσης είναι μοναδικός ο διακηρυκτικός τρόπος γραφής του.
Δυστυχώς, τα Σχέδια εργασίας περί στοών του Μπένγιαμιν, που έμεινε ανολοκλήρωτο, δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Τη λύση για να το προσεγγίσουμε μας τη δίνει αυτό εδώ το βιβλίο, από τη Μορς, η οποία είναι βαθιά γνώστρια του Μπένγιαμιν.
Πώς η αισθητική συνδέεται με την πολιτική και την ηθική αναζητά να βρει ο Ρανσιέρ εδώ, που από πολιτικός φιλόσοφος, έχει καταλήξει να ασχολείται και να επαναδιατυπώνει τη φιλοσοφική αισθητική.
0
Περίμενα περισσότερα από τη Νομική Βιβλιοθήκη
Πάρα πολύ σημαντικό κείμενο, πάρα πολύ κακή η μετάφρασή του δυστυχώς.
Παραλειπόμενο κεφάλαιο από την τελική βερσιόν του Δράκουλα, που δικαίως κυκλοφόρησε όμως, έστω ξεχωριστά. Ατμοσφαιρικό και διαδραματιζόμενο στη Βαλπούργεια νύχτα. Πολύ καλή δουλειά σε εισαγωγή και μετάφραση από την Ευαγγελία Κουλιζάκη.
Ένα βιβλίο που ξεκινάει σαν κλασικό αστυνομικό, αλλά σύντομα παίρνει άλλη τροπή. Μυστηριώδη πράγματα που θυμίζουν Μουρακάμι και κανένα νόημα σε στιλ Κάφκα. Επίσης η θέληση να χαθείς, σε στιλ Μπολάνιο.
Ξεκαρδιστικό βιβλίο, που περιγράφει την ζωή ενός ανθρώπου καθόλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, που πάντα βρίσκεται κατά λάθος στο κέντρο των γεγονότων. Έχει γίνει και ταινία, η οποία επίσης είναι φοβερή.
Μια νέα ματιά με νέες αναγνώσεις και δεδομένα πάνω στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Δείχνει τα λάθη και τις αδυναμίες του ΚΚΕ και πώς έφτασαν τα πράγματα εκεί που έφτασαν.
Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί απάντηση στην Επιστολή για τον ανθρωπισμό του Χάιντεγκερ. Ο συγγραφέας αναφέρεται στο αρχείο και τους φύλακές του, οι οποίοι είναι κατά τη γνώμη του οι νέοι ανθρωπιστές. Δεν είναι εύκολο να τα βάζεις με ένα φιλοσοφικό θηρίο όπως ο Χάιντεγκερ, αλλά ο Σλότερνταϊκ τα πήγε καλά.
Θεμελιώδες βιβλίο της πολιτικής οικονομίας, που εξηγεί τον κεϋνσιανισμό, αρχικά θεωρητικά και ιδεολογικά και στη συνέχεια με παραδείγματα εφαρμογής του στην αμερικανική οικονομία.
Θεμελιώδες βιβλίο της πολιτικής οικονομίας, που εξηγεί τον κεϋνσιανισμό, αρχικά θεωρητικά και ιδεολογικά και στη συνέχεια με παραδείγματα εφαρμογής του στην αμερικανική οικονομία.
Επιτέλους ένα ποπ βιβλίο για τα οικονομικά. Ο Τσανγκ καταφέρνει με απλό και εύληπτο τρόπο να μιλήσει για τον καπιταλισμό, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τον νεοφιλελευθερισμό.
Ενδιαφέρουσα ανάλυση για την Σοβιετική Ενωση από τη σκοπιά του κρατικού καπιταλισμού. Η μεγαλύτερη συνεισφορά του συγκεκριμένου βιβλίου είναι τα πολλά δεδομένα και οι πολλοί πίνακες που παραθέτει.
Χρονικό μιας από τις παλαιότερες και ιστορικότερες γειτονιές της Αθήνας σε μια ιδιαίτερη κατάσταση, στις αρχές ακόμα τις μεταπολίτευσης. Ιδανικό για όποιον ενδιαφέρεται για το πώς άρχισε η ιστορία των Εξαρχείων.
Η οργάνωση των γυναικών στην Ισπανία και η συλλογικότητα Mujeres libres ήταν πρωτοπόρα εγχειρήματα για την εποχή τους, τόσο για τις αναλύσεις τους ως προς τη γυναικεία χειραφέτηση, όσο και ως προς τις πράξεις τους.
Από τα πιο παλαβά βιβλία που έχω διαβάσει, θυμίζει Λιούις Κάρολ η παράνοια, του οποίου το θέμα είναι οι χαρακτήρες από κλασικά βιβλία δραπετεύουν και συνεχίζουν αλλιώς τις ιστορίες τους. Κρίμα που δεν μεταφράστηκαν τα υπόλοιπα της σειράς.
"Μια πολύ αμερικάνικη ιστορία", θέλησε να γράψει ο Τζέιμς. Ένα βιβλίο για το φύλο, την κατάσταση των γυναικών, την αναστάτωση γύρω από τον έρωτα. Βιβλίο που προσφέρει λογοτεχνική απόλαυση και διαβάζεται πολύ γρήγορα παρά τον όγκο του.
Η ιστορίες του Χρηστάκη από το πώς ήταν παλιά τα Εξάρχεια έχουν μια τρομερή ζωντάνια και σε κάνουν να νιώθεις ότι τον έχεις απέναντί σου σε κάποιο παλιό καφενείο και στα διηγείται ενώ πίνετε κρασιά.
Όπως και ο Μπαντιού στο Εγκώμιο για τον έρωτα, έτσι και η Αντνάν εδώ περιγράφει το φιλελευθερισμό των σύγχρονων σχέσεων που συγχέεται με την ελευθεριακότητα. Ο έρωτας είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να μας συμβεί. Αλλά έχει τίμημα. Πρέπει λοιπόν να υπερβούμε και οι ίδιοι τους εαυτούς μας.
Ο Μπαντιού ανατέμνει τις σημερινές ερωτικές σχέσεις, τον ναρκισσιμσό που δεν μας αφήνει ποτέ να πλησιάσουμε τον Άλλο ή που μας κάνει να φεύγουμε γρήγορα, να μην προσπαθήσουμε καν. Ο έρωτας έχει εμπορευματοποιηθεί, έχει ταυτιστεί αποκλειστικά με το σεξ, αλλά μόνο η πραγματική οικειότητα και εγγύτητα φέρνουν την ευτυχία.
Το πιο ωραίο του Παλάνικ κατά τη γνώμη του. Ένας σκοπός που σκοτώνει, ένα θανατηφόρο νανούρισμα, φέρνει τα πάνω κάτω στον κόσμο των ηρώων του βιβλίου και τους βάζει σε μια φρικιαστική περιπέτεια, αν και το βιβλίο δεν είναι ακριβώς τρόμου.
Ένα πλούσιο και χορταστικό λεύκωμα για τη Μάτση Χατζηλαζάρου με ανέκδοτο υλικό, φωτογραφίες, ποιήματα, μαρτυρίες που στήνουν μια διαφορετική βιογραφία. Οι φανς της πρώτης Ελληνίδας σουρεαλίστριας θα το λατρέψουν.
Απίθανο βιβλίο με ένα σωρό ιστορίες και ιστορίες μέσα στην ιστορία, που έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον (σαν να βλέπεις ταινίες) αλλά και πολύ πλάκα. Η ιστορία από μια τελείως άλλη οπτική.
Τα ελληνικά νησιά δεν είναι μόνο το γαλανόλευκο και ο ήλιος και η παραλία. Είναι ταυτόχρονα τόποι εξορίας και εγκλεισμού. Εξαιρετική η μελέτη της Πανουργιά για το ψυχιατρείο της Λέρου, όπου, αν το κτίριο μπορούσε να μιλήσει, ένας Θεός ξέρει πόσα θα μπορούσε να πει.
Ένα βιβλίο φιλότιμο, που έχασε πολύ επειδή δεν πλασαρίστηκε σαν αυτό που όντως είναι, δηλαδή ενα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Το αρνητικό είναι ότι μου θύμισε πολύ τον Δρόμο του ΜακΚάρθι.
Ένα βιβλίο για το τελευταίο διάστημα ζωής του πρωταγωνιστή, που θα πεθάνει πάμφτωχος από το αλκοόλ. Πικρό βιβλίο, μιας και ο Ροτ πέθανε και αυτός από αλκοολισμό.
Βιβλιάρα από κάθε άποψη. Καμμένο χιούμορ, παρανοϊκή ιδέα (ο Σαίξπηρ στην Αθήνα στο τέλος του κόσμου), διαβάζεται σε ένα απόγευμα. Και αποθεώνει την Αθήνα.
Ένα υπέροχο βιβλίο, οριακά κοινωνικής ανθρωπολογίας, που περιγράφει τις κοινωνίες της Δύσης με τα μάτια ενός μη Δυτικού. Αποαποικιοκρατική σκοπιά και αποδόμηση όσων θεωρούμε θέσφατα. Εξαίρετο!
Ένας τύπος πνίγεται επίτηδες για να τον σώζουν και να τον "υιοθετούν" μετά. Ωραία ιδέα που σε ιντριγκάρει στην αρχή, αλλά δυστυχώς ο Παλάνικ μένει μέχρι εκεί.
0
Η αρρώστια των συνόρων
Το άνοιγμα των συνόρων στη δεκαετία του '90, με την είσοδο των Αλβανών στην Ελλάδα, ανέδειξε το ρατσισμό και το συντηρητισμό των Ελλήνων. Ο συγγραφέας βασίζεται στα προσωπικά του βιώματα και στην απόλυτη ταλαιπωρία που πέρασε για να αφηγηθεί την ιστορία.
Πολύ πολύ εισαγωγικό βιβλίο στο ζήτημα του φεμινισμού, δεν προσθέτει κάτι στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, απλά το μικρό του μέγεθος και ο πολύ απλός λόγος του απευθύνονται στον καθένα που θέλει να εξοικειωθεί με το θέμα.
Η Έλενα Σταγκουράκη έχει μελετήσει διεξοδικά τη Βιλαρίνιο, την έχει μάθει καλά, την έχει γνωρίσει και την έχει αγαπήσει. Και στο εμταφέρει αυτό σε τούτη την πολύ προσεγμένη έκδοση των ποιημάτων της, που τα έχει χωρίσει σε ενότητες η ίδια, με μπόλικο συνοδευτικό υλικό όπως επιστολές, σημειώσεις, κλπ.
Πανέμορφος τίτλος, πανέμορφα ποιήματα. Με μια παρωδικότητα, παρατηρητικότητα, μελαγχολία που έχει κανείς όντας στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Εκπληκτική δουλειά έχει γίνει στη μετάφραση.
Ένας στρατιώτης σώζει τη ζωή του αυτοκράτορα και του απονέμεται τίτλος ευγενείας. Στο βιβλίο παρακολουθούμε τη ζωή του γιου του που γίνεται έπαρχος και μαζί με αυτήν το κοινωνικό τοπίο της περιόδου, τις κοινωνικές εντάσεις, την αίσθηση ότι κάτι θα συμβεί. Που δεν άργησε όντως να συμβεί.
Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος, κατάρρευση της αστικής τάξης, της ιδεολογίας της, παρακμή και φινάλε η προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερμανία. Ο Ροτ πλάθει σκηνές μεγάλης έντασης και δύναμης.
Πανέμορφο βιβλίο για τη φιλία μεταξύ δύο παιδιών, το ένα εκ των οποίων έχει απηχθεί. Ο συγγραφέας ξεσκεπάζει την ομερτά και τη σκληρότητα της επαρχίας, θύμα της οποίας είναι ένα αθώο παιδί. Την ιστορία θα σώσει το άλλο αγόρι.
Ένα κόμικ που βασίζεται στην πολύκροτη δίκη των Σάκο και Βαντσέτι, που κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν αδικα. Ο συγγραφέας το έχει μελετήσει το θέμα και δείχνει να το ξέρει καλά, ωστόσο δεν κατευθύνει τον αναγνώστη. Το σχέδιο είναι λιτό και ασπρόμαυρο και παραπέμπει στην εποχή εκείνη.
Ο Άιρα αποτελεί κεφάλαιο για την ισπανοφωνη πεζογραφια. Αυτή η νουβέλα διηγείται την ιστορία ενός τύπου που προσπαθεί να κλωνοποιήσει τον αγαπημένο του Κάρλος Φουέντες. Λίγο σαν παιχνίδι, λίγο σαν άσκηση ύφους, πολύ γοητευτικό πάντως.
Γραμμένο 100 χρόνια πριν και όμως εξαιρετικά επίκαιρο. Πραγματεύεται το σχολικό εκφοβισμό και την ταξικότητα σε ένα σχολείο των Άνδεων.
0
Για τους φανς της Λένας
Ένα βιβλίο με όλους τους στίχους της Λένας Πλάτωνος, αυτής της ιδιαίτερης μουσικού που εισήγαγε την απαγγελία ποίησης στα κομμάτια της. Αναγκαίο για κάθε οπαδό της.
0
Ποίηση σε πεζό λόγο
Καραγάτσης επιστημονικής φαντασίας. Ένα νησί που ταξιδεύει μαζί με τους κατοίκους του. Μαγευτική γραφή.
Το Γρα γρου ήταν ένα ταβερνάκι στην παλιά Εθνική Κοζάνης- Βέροιας που φημιζοταν για την κοτόσουπά του. Τόσο το κείμενο, όσο και το σχέδιο, με τη μουσική το έξτρα κερασάκι, κάνουν το κόμικ αυτό εξαιρετικό. Μακάρι να βγουν και άλλα τέτοια σύντομα.
Για τους λάτρεις του ρεμπέτικου και της 9ης τέχνης. Ο δημιουργός, παρότι ξένος, έχει μπει πολύ "μέσα " στην ιστορία και παρουσιάζει φανταστικά το αναρχικό του σύμπαν.
Βρισκόμαστε στη Σοβιετική Ένωση την περίοδο του σταλινισμού και ο Διάβολος είναι τσαντισμένος με
τους Μοσχοβίτες. Γιατί αν δεν πιστεύουν στο Θεό, δεν πιστεύουν και στον ίδιο. Κατεβαίνει λοιπόν στη
μεγαλούπολη με ένα κολασμένο παρεάκι αποσκοπώντας να κάνει αισθητή την παρουσία του.
Μεταμφιεσμένος σε Γερμανό καθηγητή, ταράζει τους διανοουμενίστικους κύκλους της πόλης, πιάνοντας
κουβέντα σε 2 ποιητές σχετικά με τον Πόντιο Πιλάτο. Προβλέπει το θάνατο του ενός και στέλνει το
δεύτερο στο τρελοκομείο. Μετά συνεχίζει την επέλασή του σαν καθηγητής μαύρης μαγείας, ενώ η παρέα
του αποτελούμενη από τον Κοροβιέφ, τον Αζαλέλο και το γάτο Μπεεμόθ (που πληρώνει εισιτήριο στο
λεωφορείο και παίζει σκάκι) στέλνει όποιον βρίσκεται στο δρόμο της εκεί που ..μόνο ένας διάολος ξέρει.
Η Wonderland είναι ένας κόσμος στον οποίο μπορεί κανείς να αισθανθεί οικεία. Ο
συγγραφέας φαίνεται να μας καλεί να γίνουμε πάλι παιδιά, να απελευθερωθούμε τελείως από νόμους και
κανόνες. Δε μας χαϊδεύει όμως τ'αυτιά παρουσιάζοντάς μας τα πράγματα ρόδινα. Δυσκολίες θα
υπάρξουν. Όπως και απροσδόκητα πράγματα. Αλλά μάλλον αξίζει κανείς να το ρισκάρει : να παρατήσει
την ασφάλεια του ρεαλισμού και να ακολουθήσει το Λευκό Λαγό..
Καταρχάς, ο κόσμος της Αλίκης δε θυμίζει τις περιγραφές κανενός άλλου βιβλίου. Το κορίτσι
περιπλανιέται γνωρίζοντας το Λευκό Λαγό που είναι συνέχεια αργοπορημένος, το Γάτο που
εξαφανίζεται, τη Δούκισσα με το μωρό-γουρούνι, μια σαρανταποδαρούσα που καπνίζει ναργιλέ, ένα
μάτσο τραπουλόχαρτα να βάφουν κόκκινα κάποια λευκά τριαντάφυλλα.. Τα επεισόδια όμως είναι
άσχετα μεταξύ τους. Ό,τι γίνεται δεν έχει σχέση με το πριν ή το μετά. Δεν υπάρχει ροή. Στη Wonderland
όλα είναι άναρχα` ο συγγραφέας δεν ενδιαφέρεται να μας σερβίρει μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος
ούτε να μας αφήσει κάποιο ηθικό δίδαγμα.
H φωνή της
γενιάς των μπιτ, της άμεσης αντίδρασής τους στην ανερχόμενη εμπορευματοποίηση και τον
καταναλωτισμό και στα κομφορμιστικά χρόνια του Eisenhauer. Η ζωή στο έπακρό της : από τα
ψηλά αυτόματη πτώση στα χαμηλά και από την απόλυτη ευτυχία στην οδύνη. Παντώς είδους
ναρκωτικά, απελευθερωμένες σχέσεις, σεξ χωρίς ταμπού, ταξίδια χωρίς προορισμό, τρέλες
χωρίς αύριο.
Θα έλεγε κανείς, ότι ο Capote μιλά για τον εαυτό του, αλλά αυτό μέχρι να γνωρίσουμε τη δεσποινίδα
Holly Golightly ( a woman who makes a holiday of life, but treads through it lightly). Στην κάρτα της,
δίπλα στο όνομά της υπάρχει η λέξη Traveling, μιας και "Σπίτι είναι ένα μέρος στο οποίο αισθάνεσαι σαν
στο σπίτι σου. Κι εγώ ακόμα το ψάχνω", όπως μας ενημερώνει η νεαρά. Η Golightly, το alter ego του
Capote -και απ'όλες όσες έχει επινοήσει, η αγαπημένη του ηρωίδα- φαίνεται να μοιράζεται τα ερωτήματά
του, την απόγνωση και τις φοβίες του, τις ανασφάλειές του και το ρομαντισμό του.
Το βιβλίο στο οποίο ο Μπάροουζ γράφει για την συγκατοίκησή του με τον Χακίμ Μπέι. Δύο αγαπημένοι μαζί, σε ένα βιβλίο που προσπαθεί να ξορκίσει το θάνατο.
Λίγο πριν φύγει ο Μπάουμαν, στα 91 του χρόνια, γράφει αυτό το τόσο διορατικό και μέσα στα πράγματα βιβλίο, το τόσο φρέσκο, που πραγματικά σε εντυπωσιάζει. Αναλύει τη δεύτερη ή ύστερη νεωτερικότητα, το κράτος και την παγκοσμιοποίηση.
Τρεις ιστορίες με κοινό σημείο αναφοράς τον εμφύλιο στην Πελοπόννησο. Η πρώτη ειδικά, με δύο στρατιώτες που έμειναν σε μια σπηλιά για μήνες, ήταν συγκλονιστική.
Πάρα πολύ πρωτότυπο βιβλίο με ιστορίες για το πώς τα φρούτα πήραν το όνομά τους. Μαθαίνει κανείς και ιστορία, κάποιες είναι τελείως κουφές,
ενώ πολλές από αυτές έχουν και πλάκα.
Ένα βιβλίο που ξεκαθαρίζει τις σημαντικότερες έννοιες στο έργο του Μάρτιν Χάιντεγκερ μέσα από διαλέξεις του ίδιου στο πανεπιστήμιο. Πολύ βοηθητικό για να αποσαφηνίσει κανείς κάποια πράγματα και να κατανοήσει καλύτερα το έργο του φιλόσοφου.
Ιστορικό αφήγημα που περιλαμβάνει τα γράμματα της Χατάνο και του γιου της, Ιτσίρο κατά το διάστημα 1944 με 1948 στην Ιαπωνία και μας δίνει ένα ζωντανό πορτρέτο της κοινωνίας και της εποχής.
Όπως έχει πει ο Ζακ Ρανσιέρ, "Όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν πια καμία χρησιμότητα, κάνει κανείς με αυτά ό,τι και οι φιλάνθρωποι με τα παλιά τους ρούχα: τα δίνει στους φτωχούς. Τα δικαιώματα που φαίνεται να μην έχουν χρησιμότητα επί τόπου, στέλνονται στο εξωτερικό, μαζί με φάρμακα και ρούχα, στους ανθρώπους που δεν έχουν φάρμακα, ρούχα και δικαιώματα." Ο Ιγκνατίεφ αποδομει το τοτέμ των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
0
Σπάνιο βιβλίο
Το βιβλίο που σύμφωνα με το Μάνο Χατζιδάκι ήταν το καλύτερο νεοελληνικό βιβλίο. Πολύ ελευθεριακό βιβλίο και τοιχογραφία μιας εποχής.
Κλασικό κείμενο πολιτικής φιλοσοφίας, όπου ο Μουρ οραματίζεται μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης. Το πόσο επηρέασε τη μεταγενέστερη σκέψη φαίνεται και μόνο από το ότι το όνομα της φαντασιακής κοινωνίας του Μουρ έφτασε να σημαίνει ιδανικό.
Η Καορού αγωνίζεται να σώσει τον αδερφό τις από ψεύτικες κατηγορίες που του έχουν φορτώσει και κινδυνεύει με θανατική ποινή. Μια κοσμοπολίτικη ιστορία μυστηρίου με άρωμα Άπω Ανατολής.
Κανείς δεν προσέγγισε ποτέ τη Μεσόγειο με τον τρόπο του Μπρωντέλ. Μιλάμε για ένα μεγάλο ταξίδι από κάθε σκοπιά! Τα παραθαλάσσια χωριά της Ιταλίας, οι παραλίες της Προβηγκίας, τα κανάλια της Βενετίας κι ένα σωρό άλλα μέρη σας καλούν να τα γνωρίσετε!
O Braudel ανακάλυψε και εφάρμοσε ένα δικό του τρόπο προσέγγισης της ιστορίας, βασισμένο στα μακρά κύματα. Μια δεκαετία ή ακόμη κι ένας αιώνας είναι δευτερόλεπτα μπροστά στο σύνολο της ανθρώπινης ιστορίας. Ένα βιβλίο που γράφτηκε για τα γαλλικά σχολεία του '60 και που ακόμη και σήμερα θεωρείται πρωτοποριακό.
Ακολουθώντας την προσέγγιση των μακρών κυμάτων του Μπρωντέλ, καθώς και τις ιδέες των Ντελέζ και Γκουαταρί, ο ντε Λάντα προσφέρει ένα πολύ χρήσιμο βιβλίο μη γραμμικής αφήγησης της ιστορίας, που συνδυάζει εργαλεία από τις θετικές, τις κοινωνικές και τις ανθρωπιστικές επιστήμες.
Συνηθίζουμε να εστιάζουμε στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα, ωστόσο και ο Α' Παγκόσμιος έχει προφανέστατα τη σημασία του και αναδεικνύεται στο κλασικό αυτό έργο της γερμανικής λογοτεχνίας, που έχει σαν θέμα του έναν νεαρό που βρίσκεται ξαφνικά στα χαρακώματα.
Μια προσωπική αναδρομή στο παρελθόν μέσα από τα μάτια ενός πολιτικά στρατευμένου ανθρώπου. Το κομμάτι πο υκάλυπτε τη δεκαετία του '80 ήταν μακράν το καλύτερο και το πιο διασκεδαστικό, η δεκαετία του '90 ήταν από μόνη της αρκετά μέτρια, οπότε δεν έδωσε υλικό ιδιαίτερο στο συγγραφέα, ενώ στα πιο σύγχρονα γεγονότα που έχουμε προλάβει να βιώσουμε και εμείς είναι απολαυστική η ματιά του Γιαννόπουλου.
Πρόκειται για ιστορική μελέτη που καταφέρνει όμως να σε ταξιδέψει κατευθείαν στο μέρος και την εποχή, να γευτείς λίγο από το άρωμα εκείνης της Μονμάρτης πριν το Μεγάλο Πόλεμο.
0
Άλλο ένα αριστούργημα από τη Σέλεϊ
Λόγω ενός ατυχήματος κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, μια παρέα φίλων ξεμένει κι έτσι ένας εξ αυτών τους διηγείται τις αναμνήσεις του από την ελληνική επανάσταση του 21. Ένα βιβλίο που αναδεικνύει τον ρομαντισμό και τον φιλελληνισμό του 19ου αιώνα και θεωρείται, όχι αδίκως, από τα καλύτερα της συγγραφέως.
Ένα βιβλίο που ΔΕΝ είναι για παιδιά. Ο συγγραφέας διηγείται την αληθινή ιστορία του Μπάμπι, η οποία είναι πολύ σκληρή και σε κάνει να νιώθεις πολύ δυσάρεστα. Αυτός είναι και ο σκοπός του, αφού ενδιαφέρεται να ανδείξει την προστασία των ζώων και τα αισθήματά τους. Από αυτήν την άποψη τα καταφέρνει. Ένα από τα αριστουργήματα του κύκλου της "Νέας Βιέννης".
"Το σώμα επιζητεί το σώμα". Αυτή η ατάκα μου έμεινε από το βιβλίο αυτό που πραγματεύεται το γήρας, την αλλαγή του σώματος, την μη αναγνώρισή του από τον κάτοχό του, όλα όσα κλειδώνει και φέρει πάνω του για πάντα.
Ο Κυριακίδης έχει μεταφράσει το μεγαλύτερο όγκο του Μπόρχες, έχει ταυτιστεί μαζί του, ενώ τον γνώριζε και προσωπικά. Τεράστιο το βάρος της μετάφρασης ενός τέτοιου ογκόλιθου λοιπόν και αυτό πραγματεύεται στο βιβλίο αυτό.
Ο Φιόρδα στήνει το βιβλίο του πάνω στο αξίωμα ότι Μπ΄ροχες δεν υπήρξε ποτέ και ότι ήταν απλά ένα αποκύημα της φαντασίας της ομάδας Sur. Βιβλίο- έκπληξη με στοιχεία φάρσας που περιστρέφεται γύρω από το έργο του μεγάλου Αργεντίνου.
Μεγάλο το στοίχημα της ανάλυσης λόγου στα λεγόμενα του Μιχαλολιάκου, αλλά η συγγραφέας το κερδίζει, αποδεικνύοντας τις τρομερές δυνατότητες που προσφέρει η γλωσσολογία στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες.
Από τα πιο αγαπημένα μου κείμενα. Ο Χιουζ γράφει ποιήματα για τη σχέση του με την Πλαθ και επαναδιαπραγματεύεται το παρελθόν και το μέλλον που έχει απομείνει με τη μορφή ποίησης. "Μια ιστορία είναι μόνο, η ιστορία σου και η ιστορία μου".
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο Σίνγκερ γράφει καλά. Επιπλέον, η ιστορία αυτή αποτελείται από διάφορες μικρο-ιστορίες που κερδίζουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη και είναι στημένες με μαεστρία. Ωστόσο, η εξίσωση ναζισμού και κομμουνισμού, αν και καταλαβαίνω το πλαίσιο στο οποίο μπαίνει, με ξένισε.
0
εκτός από τον εαυτό του δεν τον αγαπούσε κανείς
Ποιοι είναι τελικά οι Τάρταροι και γιατί οι φρουροί του Οχυρού Μπαστιάνι πίστευαν πως θα εισβάλλουν στο βασίλειό τους; Περιμένοντας τους Βαρβάρους είναι η φάση του βιβλίου αυτού. Φοβερή αλληγορία με σουρεαλιστικά στοιχεία, πυρήνας της οποίας είναι η μοναξιά.
0
εθιστικό
Βιβλίο- πολιτικό σχόλιο για το σήμερα που κινείται ταυτόχρονα στον άξονα της μεταπολεμικής Νορμανδίας. Απολαυστικό και με black humor από τη μία, μακάβριο και σκληρό από την άλλη.
Ο Μάης του '68 είναι το φόντο σε αυτό το νουάρ με ερωτικά στοιχεία του Φαζαρντί, σε αυτήν την ιστορία ενός πρώην εξόριστου. Το γνωστό μίγμα σασπένς και πολιτικής αποδεικνύεται και εδώ νικηφόρο.
0
Επιβάλλεται η ανάγνωσή του
Τα βασανιστήρια που υπέστη ο Περικλής Κοροβέσης από τη δικτατορία των συνταγματαρχών, όπως τα κατήγγειλε διεθνώς. Μέχρι και σήμερα επίκαιρο δυστυχώς.
Μπάτσοι, πιστολίδια, αντάρτες πόλεων και ένα σωρό άλλα στοιχεία περιέχει αυτό το βιβλίο που με είσήγαγε στον κόσμο του Φαζαρντί. Και έκτοτε περιμένω πώς και πώς κάποια νέα κυκλοφορία του!
Δύο πρώην στρατιωτικοί στέκονται ενάντια στο σύστημα και φέρνουν τα πάνω κάτω. Όπως και τα προηγούμενα του Φαζαρντί, βρίθει πολιτικοκοινωνικών σχολίων και αντιεξουσιαστικού λόγου.
Κι ενώ ο Στόουνερ έθεσε πολύ ψηλά τον πήχυ, ο Αύγουστος αντί να με απογοητεύσει μου άρεσε περισσότερο! Από τα πιο κορυφαία ιστορικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει.
Ειρωνικό ως προς τα μεγάλα ιδεώδη και την υπεράνθρωπη φιγούρα των αγωνιστών. Σφάζει με το γάντι.
0
αξιόλογο
Ο ήρωας κάνει πολλά που θα τον κάνουν αντιπαθή στον περίγυρό του αλλά και στον αναγνώστη. Εν τέλει όμως, κάπως, με τη μαγική πένα του Παπαντώνη σε κερδίζει.
Ένας τεράστιος Γερμανόφωνος συγγραφέας απαθανατίζει την Ελλάδα του άλλοτε. Πριν την επέλαση του ευρωπαϊκού και στη συνέχεια του αμερικανικού τρόπου ζωής. Ένα ταξίδι στον τότε "παράδεισο", ο οποίος δεν αγιοποιείται βέβαια.. Αλλά τόσο μα τόσο λυρικό!
Μοναδικό σχόλιο πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις αλλά και στις σχέσεις ανθρώπου και ζώου στον κόσμο των ανθρώπων. Μυριάδες ιστορίες συνθέτουν ένα εντυπωσιακό αμάλγαμα κι έναν καλοδουλεμένο κόσμο.
Ένα βιβλιαράκι με μικρά, ξεχωριστά άρθρα για διάφορα γλωσσολογικά ζητήματα. Αφενός βοηθάει στο να ξεχωρίσει και να καταλάβει κανείς το αντικείμενο που μελετά η γλωσσολογία, καθώς και να δει πρακτικές εφαρμογές της.
0
Ανατρεπτικό!
Ελληνικό fantasy που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα το ξενόγλωσσο! Το διάβασα μετά την Πρέσπα και έχω να πω ότι παρόλο που η Πρέσπα μου άρεσε περισσότερο σαν ιστορία, το συγκεκριμένο μου φάνηκε πιο ωραία λογοτεχνία. Μπορεί να μιλάει για μια άλλη, φανταστική πλάση, αλλά ο αναγνώστης σίγουρα θα βρει ομοιότητες με την τωρινή κατάσταση διεθνώς.
Ο Γκουαταρί εφαρμόζει κατά κάποιον τρόπο σχιζοανάλυση σε όνειρα του Κάφκα, όπως αυτά προκύπτουν από το έργο του. Ακούγεται παλαβό και είναι ακόμα περισσότερο.
Ο Φελίξ Γκουατταρί, έχοντας γυρίσει διάφορα ψυχιατρεία ανά τον κόσμο, γράφει αυτό το βιβλίο και καταλήγει στο ότι η κατάσταση δεν είναι και πολύ διαφορετική εν τέλει. Η απόγνωση είναι η πρωταγωνίστρια ανεξαρτήτως περιοχής, κράτους, πολιτικής, μεθόδου.
Τώρα που το Black lives matter έφερε την κατάσταση των μαύρων στην Αμερική στο προσκήνιο, αξίζει να δούμε και τους αγώνες που προηγήθηκαν. Στη διαδρομή αυτή, η μπροσούρα αυτή θα μας είναι χρήσιμη.
Μερικά από τα καλύτερα διηγήματα του Γιαπωνέζου μάστορα σε έναν τόμο σε επιμέλεια και σχόλια της Αγγελικής Κορρέ. Κάποια είναι πραγματικά αριστουργηματικά, από τα καλύτερα που θα διαβάσετε ποτέ.
Το πιο διαφορετικό βιβλίο του Αντράς, δεν έχει σαν πυρήνα του την αποικιοκρατία, αλλά ένα λιμάνι, αυτό της Χάβρης, το οποίο κάνει έναν "απολογισμό ζωής". Άλλοτε ο λόγος του είναι ποιητικός, άλλοτε παραπέμπει σε μανιφέστο· ξεχειλίζει από αυτόν πάντως η τρυφερότητα.
0
Αντιαποικιακό
Μια αρπαγή ομήρων στη Νέα Καληδονία φέρνει στο φως ζητήματα όπως η σύγχρονη τρομοκρατία και η νέα αποικιοκρατία. Πάρα πολύ καλό βιβλίο, χωρίς να ξεπερνά βέβαια τα Πληγωμένα μας αδέρφια του ιδίου συγγραφέα.
Θυμίζει τα ντοκιμαντέρ του Εξάντα, με κάτι ιστορίες που δυσκολεύεσαι να τις πιστέψεις, αλλά βλέπεις ότι είναι όντως πραγματικές. Βιβλίο για την υπεράσπιση των Σομαλών πειρατών λοιπόν, που προσπαθούν να βοηθήσουν έναν κατατρεγμένο λαό να επιβιώσει.
0
Ιστορίες με τους Endless
Μικρές ιστορίες για κάθε έναν από τους Endless με διαφορετικούς illustrators. Ωραίες ιστορίες και πολυσυλλεκτική έκδοση- κόσμημα. Αγαπημένη μου ιστορία αυτή της Delirium.
Πολύ περίεργο μιξ συναισθημάτων αφήνει το τέλος της σειράς, που προφανώς είναι μεγαλειώδες. Από τη μία νιώθεις μια αγαλλίαση για όλα αυτά που έζησες και φαντάστηκες, από την άλλη νιώθεις την έλλειψη του σύμπαντος αυτού και των χαρακτήρων του ήδη.
0
Λίγο πριν το τέλος
Ο Γκέιμαν εδώ αρχίζει να μαζεύει μία- μία τις ιστορίες που άπλωσε στους προηγούμενους τόμους, αποδεικνύοντας το τεράστιο συγγραφικό του ταλέντο. Το τέλος είναι κοντά.
0
Η καλυτερότερη ιστορία!
O αγαπημένος μου τόμος! Το καφενείο ανάμεσα σε κόσμους και σύμπαντα πάντα θα μου ασκεί μια τρομερή γοητεία και θα ονειρεύομαι πως κάποτε θα βρεθώ εκεί κι εγώ.
0
7os Sandman
To κύριο θέμα του τόμου αυτού, γύρω από το οποίο περιστρέφονται όλα είναι η αλλαγή στην πλάση. Όλα συνεχώς μεταβάλλονται και το ίδιο συμβαίνει και με τους θεούς.
0
6os Sandman
Προκειμένου να μη βάλει τον τόμο αυτό σε σύγκριση με τον αριστουργηματικό προηγούμενο, ο Γκέιμαν πετάει εδώ πολλές μικρές ιστορίες και η φάση πάει αλλού. Το Ramadan μου άρεσε ίσως περισσότερο.
Ένα σκοτεινό και αλληγορικό βιβλίο για τα υπαρξιακά που μας πιάνουν στην εφηβεία. Έχει κάποιες πολύ βαριές σκηνές, μάλλον γι' αυτές απαγορεύτικε σε μπόλικες σχολικές βιβλιοθήκες, από την άλλη ανατέμνει πολύ καλά τη σημερινή νεολαία.
0
5oς Sandman
5ος τόμος με πρωταγωνίστρια την Barbie! Από τους καλύτερους της σειράς, το νόημα είναι ότι ο καθένας μας κρύβει εκατοντάδες κόσμους μέσα του.
0
Πλούσιος και χορταστικός τόμος
Πόσο ωραίος και ποιητικός και αυτός ο τόμος! Από τον τίτλο και μόνο είναι εμφανές νομίζω. “To absent friends, lost loves, old gods, and the season of mists; and may each and every one of us always give the devil his due.”
To μόνο (τουλάχιστον έως τότε) graphic novel που είχε κερδίσει World Fantasy Award και δικαίως, αφού η ανάπλαση του Γκέιμαν στον μύθο του ονείρου καλοκαιρινής νύχτας είναι αξέχαστη.
Ο 2ος τόμος του Sandman, με ένα εντυπωσιακό φινάλε. Η ιστορία προχωράει και γίνεται όλο και καλύτερη.
0
Η αρχή της περιπέτειας
Ο 1ος τόμος του Sandman μας εισάγει στο σύμπαν που δημιούργησε ο Neil Gaiman. Θέλει κάποιο χρόνο μέχρι να μπεις για τα καλά μέσα του, αλλά αξίζει.
0
Μια αξέχαστη ερωτική ιστορία
Πανέμορφη ιστορία που διαδραματίζεται μεν στο σύμπαν του Sandman, είναι επηρεασμένη όμως από την ιαπωνική παράδοση. Η εικονογράφηση είναι επίσης φοβερή.
Ο Καρούζος έγινε γνωστός για την ποίησή του, όμως και τα πεζά του υποδηλώνουν μια πολυετή προσφορά στις τέχνες και στα γράμματα. Δημοσιευμένα σε διάφορα περιοδικά, μαζεύονται στον τόμο αυτό, διάφορα κείμενα για ποικιλία θεμάτων που τον αφορούσαν, από τη μουσική μέχρι τους ομότεχνούς του.
Είναι το βιβλίο που στεγάζει δέκα επεισόδια ανεξάρτητα και εξαρτημένα μεταξύ τους και δρα ως γέφυρα γέφυρα ανάμεσα στον Οδυσσέα και την Αγρύπνια των Φίνεγκαν. Όπως ό,τι έχει γράψει ο Τζόις, είναι και αυτό επιβλητικό. Πολύ ωραία η εικονογράφηση.
0
Εκπληκτικό
Βιβλιάρα του Μαζάουερ που αναπλάθει μια άλλη Θεσσαλονίκη: πολυπολιτισμική, ανεξίθρησκη, κέντρο του ελλαδικού χώρου, μεγάλη και τρανή. Μια Θεσσαλονίκη που δυστυχώς δεν υπάρχει πια.
Διαβάζοντάς το καταλαβαίνει κανείς πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε τώρα σαν χώρα. Ταυτόχρονα, ενώ είναι προϊόν τρελής έρευνας, είναι απολαυστικότατο στην ανάγνωσή του λόγω του ύφους και των προσωπικών σχολίων του Ραφαηλίδη.
0
επίκαιρος και πρωτοπόρος
Άλλο ένα αγαπημένο έργο του πολυσχιδούς Ζίμελ. Εδώ κάνει κοινωνική τοπογραφία της υπό διαμόρφωση μητρόπολης με φοβερά οξυδερκείς παρατηρήσεις.
Βιβλίο που σου προκαλεί δυσφορία και κλειστοφοβία από τις περιγραφές του. Όχι κάτι που δεν έχουμε ξαναδιαβάσει μεν, έφερε πολύ κόσμο σε επαφή με αυτά τα πράγματα δε.
0
Ο Πεσσόα πάντα μαγεύει
Ωραία επιλογή από την ποίηση όλων των ετερωνυμίων του Πεσσόα. Το μόνο αρνητικό που μπορεί να καταλογίσει κανείς είναι ότι η μετάφραση δεν είναι από τα πορτογαλικά.
0
το περπάτημα είναι ο καλύτερος τρόπος επαφής με τη φύση
Φύση= ελευθερία για τον Θορώ και περπάτημα= απελευθέρωση. Άλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος "Όλα τα ωραία πράγματα είναι άγρια και ελεύθερα". Το ίδιο μας καλεί να κάνουμε και εμάς.
Δεδομένου πως ό,τι άλλο από την Ροσσέττι έχει βγει στα ελληνικά, αυτή η συλλογή είναι ο μόνος τρόπος να αγγίξουμε το έργο της. Είμαστε τυχεροί γιατί είναι το σημαντικότερό της ποίημα, ενώ και η Γεροδήμου έχει κάνει καλή δουλειά στη μετάφραση.
Μπορεί να το διαβάσει κανείς άναρχα τελείως, αφού οι Αρχάγγελοι δεν είναι παρά οι κοινωνικοί αγωνιστές και αφανείς επαναστάτες της Λατινικής Αμερικής. Μυθιστορηματικά γραμμένο μεν, μάθημα ιστορίας δε.
Φοβερή και τρομερή συνεργασία με τον μάγο του μεξικάνικου νουάρ από τη μία και τον επαναστάτη παραμυθά από την άλλη. Κοινή συνισταμένη, η σαπίλα της εξουσίας στο Μεξικό.
Η αντιπαραβολή του '68 στο Μεξικό από τη μία και στη Γαλλία από την άλλη, από δύο γερές πένες, δίνει μια πολύ καλή εικόνα των γεγονότων και δίνει τροφή για σκέψη.
0
Καταιγιστικό
Το βιβλίο φαινομενικά είναι μια επιστροφή του συγγραφέα στα παιδικά του χρόνια, με κέντρο του μια δασκάλα και τη σχέση της με τους μαθητές της. Από την αρχή όμως καταλαβαίνει κανείς ότι ο Τριαρίδης δε θα μείνει μόνο εκεί, αφού η εισαγωγή του αναγνώστη στην ιστορία γίνεται με το θάνατο της δασκάλας. Γεμάτο στοιχεία μαγικού ρεαλισμού και σκοτεινού παραμυθιού.
Αληθινή ιστορία που δε ζηλεύει τίποτα από ένα αστυνομικό
Φοβερή δουλειά από τον Ράγκο, για ένα από τα εγκήματα που συγκλόνισαν το πανελλήνιο. Από τη μία είναι όλο απόρροια έρευνας, από την άλλη έχει τον αέρα και το άρωμα αστυνομικού.
Μου αρέσει πολύ ο Λε Τελιέ. Πάντα πιάνεται με μεγάλα θέματα και τα φέρνει στα μέτρα του. Εδώ ένας φωτογράφος κι ένας δημοσιογράφος ταξιδεύουν στην πορτογαλική πρωτεύουσα με αφορμή έναν σίριαλ κίλερ. Αγωνία και σασπένς με φόντο τη Λισαβόνα!
Η ζωή μας είναι φευγαλέα σχήματα στην επιφάνεια της άμμου
H ιστορία της Πορτογαλίας του 20ού αιώνα, μαζί με σχόλια για τη φιλία και τη θρησκεία καθώς και φιλοσοφικούς προβληματισμούς. Εν τέλει, αντιμετωπίζεται ο θάνατος; Και αν ναι, πώς;
Ο Βεράχεν καταγράφει το σύνολο των εγκλημάτων του 20ού αιώνα, μη σταματώντας να θέτει ερωτήματα ηθικής φύσεως. Εξωφρενικό στη σύλληψη και την εκτέλεσή του. Στα πολύ μεγάλα συν η μετάφραση από τα φλαμανδικά.
Διαφορετικό ιστορικό μυθιστόρημα για το ταξίδι του Μιχαήλ Άγγελου στην Ιστανμπούλ. Η μίξη Δύσης και Ανατολής, το σταυροδρόμι των πολιτισμών, οι τέχνες περιγράφονται πολύ αισθαντικά.
Η Σνάιντερ διηγείται την ιστορία της μητέρας της, πρώην μέλος των SS, που την βλέπει πια ξανά λίγο πριν πεθάνει. Η αφήγηση εκτυλίσσεται με αναμνήσεις και φλας μπακ και παρόλο που η πρωταγωνίστρια νιώθει ότι την έχει συγχωρήσει σαν μητέρα, ταυτόχρονα αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να τη συγχωρέσει για τα εγκλήματα που διέπραξε ενάντια στην ανθρωπότητα.
0
η αποδοχή του εαυτού
Πώς μια μέρα μπορεί να αλλάξει όλη μας τη ζωή· ο πρωταγωνιστής εδώ πετάει ένα πρωινό την πόρτα του στα σκουπίδια και προφανώς τίποτα δεν είναι ίδιο πια. Επιφανειακά πρόκειται για ένα ευθυμιογράφημα. Αν ξύσεις όμως λίγο από κάτω, θα εμφανιστούν πληγές και τραύματα και το γεγονός ότι το χιούμορ μπαίνει σαν ασπίδα, κάνει το πράγμα τραγικότερο. Το απόλαυσα πάντως.
"Δεν είμαστε πλασμένοι για να βλέπουμε τα θαύματα"
Σημαντική συνεισφορά για την ποίηση, μια ανθολογία με χρήσιμη και αναλυτική εισαγωγή της Θεανώς Κοτίνηςως προς το έργο της μεγάλης ποιήτριας Ζωής Καρέλλη.
Το καταλανικό θέατρο ανεβαίνει συνεχώς τα τελευταία χρόνια και γίνονται πολύ σημαντικές δράσεις και παρεμβάσεις για την εξέλιξη και την προβολή του. Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει 3 θεατρικά έργα του Μπενέτ ι Ζουρνέτ, οι ήρωες του οποίου ποτέ δεν είναι αθώοι. Και γνωρίζοντας αυτήν τους την κατάσταση, μπορούν να ελπίζουν μόνο σε μια εσωτερική κάθαρση.
Μια παράξενη ερωτική σχέση, που άντεξε πολλά χρόνια όμως, παρόλα τα θέματα που έπαιζαν σε αυτήν και παρά τη φθορά του χρόνου. Ο Λε Κλεζιό μας δίνει μια γεύση από το πώς αυτοί οι δύο άνθρωποι τα καταφέρανε, ενώ μαθαίνουμε και πράγματα για τη ζωή δύο συναρπαστικών μορφών των τεχνών.
Ένα κουρδικό παραμύθι για την ιστορία και τα βάσανα του λαού αυτού τους τελευταίους αιώνες. Βοηθάει πολύ στο να καταλάβουμε τι γίνεται στη γείτονα χώρα.
Ένα συμπίλημα από διάφορα έργα του Χειμωνά. Αναμένοντας την έκδοση εκ νέου των απάντων του, είναι το μόνο στο οποίο μπορούμε να καταφύγουμε για να μπούμε στον κόσμο του Χειμωνά.
Μια μικρή γεύση από τον κόσμο της Φρίντας Κάλο, τόσο από τα όνειρα όσο και από τους εφιάλτες του. Παρόλο τον πόνο πάντως, αυτό που έβγαζε μέχρι το τέλος η Κάλο, ήταν ένα Viva la Vida!
To πολιτικότερο κατ' εμέ βιβλίο του Τσόμσκι. Περιγράφει το πώς ο αμερικανικός τρόπος ζωής έχει έρθει όχι απλά για να μείνει, αλλά "εξάγεται" και εκτός ΗΠΑ. Σε κάποια πράγματα προφανώς έχει ξεπεραστεί. Επειδή είναι με τη μορφή συνεντεύξεων, δεν κουράζει.
Πώς θα αντιδρούσε ο Μαρξ στο σήμερα; Στα χρηματιστήρια και τις συνοικίες των μεταναστών, στα παράθυρα των δελτίων ειδήσεων και στ talk show; Ένα σχόλιο για τους Μεσσίες, παλιούς και νέους.
Μια φλογερή ερωτική ιστορία, με το βλέμμα στο Μεξικό μιας άλλης εποχής. Διαβάζοντάς το καταλαβαίνει κανείς από πού εμπνεύστηκε περισσότερο ο Μπουκόφσκι.
Ανάλαφρο και χιουμοριστικό, δε λέω, ιδανικό για χαλάρωση και παραλία, χωρίς να είναι ευτελές, αλλά αν δεν έγραφε Φάντε νομίζω θα το είχα φχαριστηθεί περισσότερο. Από τον Φάντε περίμενα παραπάνω.
Η εξομολόγηση μιας Εβραιας που συλλαμβάνεται από υους Γερμανούς και τα όσα περνάει μετά. Το μεγαλείο του βιβλίου έγκειται στο ότι ο Καχτίτσης δεν εστιάζει μόνο στα τραύματα του πολέμου, στο ότι προσπαθεί να μεταφέρει τον αναγνώστη το τραύμα ως αίσθηση.
Αν και θα διάβαζα ακόμα και τη λίστα για το σούπερ μάρκετ του Πεσσόα και αν και οι επιλογές της συγκεκριμένης έκδοσης είναι αξιόλογες, κάπου ένιωσα μια υπερεκμετάλλευση, ότι το τράβηξαν υπερβολικά.
Ο ένας και μοναδικός Νίκος Πατατάκης, μια αινιγματική προσωπικότητα, προσπαθεί να φωτίσει το βίο του, εναλλάσσοντας στην αφήγηση το "εγώ " με το "αυτός ", διερευνώντας κι αυτός ο ίδιος τα όρια του εαυτού του.
Η Γιουρσενάρ προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει την αινιγματική φυσιογνωμία του Γιούκιο Μισίμα. Ποιητικό και ταυτόχρονα φιλοσοφικό, εστιάζει περισσότερο, ωστόσο δεν είναι το βιβλίο που περίμενα από τον συνδυασμό Γιουρσενάρ και Μισίμα.
Μια καταπληκτική μυθιστορηματική βιογραφία για τον Αδριανό, ο οποίος στο νεκροκρέβατό του εξομολογείται τη ζωή του στον Μάρκο Αυρήλιο. Από όλο το μεγαλείο της ζωής του, αυτό που τελικά μετράει περισσότερο, είναι η αγάπη. "Ο Αδριανός αγαπήθηκε σαν άνθρωπος ", λέει η Γιουρσενάρ.
Συμπαθέστατο βιβλιοφιλικό αστυνομικό, όπου ο γιατρός - ντετέκτιβ συνταγογραφεί βιβλία. Χιουμοριστικό και ανάλαφρο.
0
Ανατρεπτικό
Νομίζω μου άρεσε περισσότερο από όλα του Ράνκιν. Άψογα στημένο, με την μία ανατροπή να ακολουθεί στα καπάκια την άλλη, μέχρι τις τελευταίες σελίδες δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε το δολοφόνο. Και πόσο γοητευτικός ο Ρέμπους!
Η συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου της Πατι Σμιθ είναι εξίσου όμορφη με το πρώτο, πιο ώριμη βέβαια, αλλά εξίσου αληθινή. Τη θέση του Μέιπλθορπ αναλαμβάνει ο Φρεντ Σόνικ Σμιθ.
Σπαραχτικό, αληθινό, σαρωτικό, συγκινητικό, ειλικρινές, υπέροχο. Η ιστορία της Πατι Σμιθ και του Ρόμπερτ Μέιπλθορπ μας ταξιδεύει στην πανκ Νέα Υόρκη του 70.
Ρομαντικό μυθιστόρημα με στοιχεία μαγικου ρεαλισμού αλλά και γαστρονομία. Οι στιγμές που περιγράφει την Τιτα να μαγειρεύει μένουν αξέχαστες. Επίσης, απίστευτα ευκολοδιάβαστο.
Νουάρ με κοινωνικές προεκτάσεις, που μιλάει για την ψυχική ασθένεια και την κρατική καταστολή. Σκληρό βιβλίο και σαγηνευτικό συνάμα. Υπέροχο εξώφυλλο που θυμίζει graphic novel.
0
Courtney θεά
Η αυτοβιογραφία της Κόρτνι Λοβ μέσα από τα ημερολόγιά της μας αποδεικνύει γιατί είναι μια πανκ πριγκίπισσα!
0
Δώρο για τους φαν
Αδημοσίευτο πρωτύτερα υλικό για τον Κερτ Κομπέιν, όπως φωτογραφίες και σημειώματα, μαζεύεται σε αυτόν τον τόμο. Δεν υποκαθιστά τις κανονικές βιογραφίες είτε του Κομπέιν είτε της μπάντας. Είναι για τους οπαδούς.
Μια συλλογή που συγκεντρώνει μερικά από τα καλύτερα άρθρα που γράφτηκαν για το φαινόμενο Κίτρινα Γιλέκα. Από αυτήν κανείς μπορεί να αποκωδικοποιήσει διάφορα ζητήματα αναλογικά με τη συγκεκριμένη κοινωνική έκρηξη που σηματοδότησε έναν νέο κύκλο κινητοποιήσεων.
Πώς ορίζεται η νοσταλγία; Πόσα είδη νοσταλγίας υπάρχουν; Πώς αλλάζει η νοσταλγία ανάλογα με τον τόπο; Τι ρόλο παίζει η γλώσσα; Αυτά κι άλλα πολλά πραγματεύεται στο σαγηνευτικό της δοκίμιο η Μπάρμπαρα Κασσέν.
Μια εξομολόγηση του Κοροβέση για τα όσα έζησε στη Χούντα αλλά και στη Μεταπολίτευση σε μυθιστορηματική μορφή που παρασέρνει τον αναγνώστη.
"Νοσταλγία της μνήμης με το δικαίωμα στο ελλείπον που έχουμε μέσα μας."
Απομυθοποίηση των στερεοτύπων για τη σύγχρονη Κούβα και συνάμα ένα βιβλίο για τη διασπορά. Σκληρό βιβλίο, αλλά όπως προδίδει ο τίτλος και νοσταλγικό.
0
Γλυκόπικρο
Ο μονόλογος μιας γυναίκας μεγάλης που κάνει απολογισμό της ζωής της όλης, που αναμετράται με τις επιλογές της και τα αποτελέσματα αυτών. Ειλικρινέστατο. Μου θύμισε το 5 ώρες με τον Μάριο.
Στο βιβλίο αυτό παρακολουθούμε τις περιπέτειες του Ανδρέα Κορδοπάτη που μετά από αποτυχημένες προσπάθειες θα τα καταφέρει (αν και παρανόμως) να φτάσει από τη Γορτυνία στην Αμερική. Περιγράφει γλαφυρότατα (σε σημείο που είναι σαν να είσαι στο καφενείο του χωριού) τις κακουχίες και τα παθήματά του μέχρι να στεριώσει στην νέα πατρίδα, που μόνο γη της επαγγελίας δεν ήταν.
Η συνέχεια της Αυτοκρατορίας του διδύμου Νέγκρι- Χαρντ, έμελλε να μας κάνει όλους να τη θυμηθούμε στον διεθνή κύκλο των κινητοποιήσεων στις Πλατείες και να τη βρίσκουμε μπροστά μας έκτοτε.
Ένα βιβλίο και μια θεωρία που επηρέασαν το σύνολο της πολιτικής φιλοσοφίας από το 2000 και μετά. Γιατί είναι βιβλίο- σταθμός. Και όσοι διαφώνησαν ή το έκραξαν, έπρεπε να μιλήσουν γι' αυτό.
Το βιβλίο του Καμπρέ που με συνεπήρε περισσότερο διαδραματίζεται στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Η αφήγηση έχει αυτό το αλλιώτικο στιλ του συγγραφέα, που κινείται σε διαφορετικές περιόδους με διαφορετικούς αφηγητές.
0
Τα μικρά και τα μεγάλα
Μια τετραλογία που αποτελείται από 4 παλαιότερες συλλογές του Διονύση Καψάλη. Λάτρεψα την Αισθηματική αγωγή, πόσο του πάνε τα σονέτα του Καψάλη, τι μουσικότητα, τι ρυθμός! Για τις Μέρες αργίας τα λόγια είναι περιττά.
Απίστευτη πραγματικά η ιστορία της Μαρίας Μπέικου που από ένα μικρό χωριό της Εύβοιας βρέθηκε στον ΕΛΑΣ, τον ΔΣΕ και από εκεί στην Τασκένδη κι έπειτα γύρισε μέχρι και ταινία με τον Ταρκόφσκι. Τι άνθρωποι, τι καιροί..
0
παίζοντας με το κομπολόι των παθών μας
Πεζοποιήματα της γενιάς του ποιητή και της λεγόμενης πιάτσας ή μια ανθρωπογεωγραφία του περιθωρίου της Θεσσαλονίκης από έναν ηδονιστή ποιητή.
Φοβερό βιβλίο που συνδυάζει ιστορία, μυθολογία, μαγεία, φιλοσοφία, κοινωνιολογία, και λογοτεχνία του φανταστικού. Από τα καλύτερα του είδους που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια, περιμένω ανυπόμονα τη συνέχεια.
Σαγηνευτικό μυθιστόρημα που αναπλάθει τον εβραϊκό μύθο για το Γκόλεμ στην Πράγα των αρχών του 20ού αιώνα με μια περιδίνηση στον 17ο αιώνα. Η ατμόσφαιρα του Μέιρινκ συνδυάζει υπέροχα το γοτθικό με το ονειρικό.
H Goldman, διάσημη φιγούρα του αναρχικού, συνδικαλιστικού και φεμινιστικού κινήματος των ΗΠΑ, εξορίστηκε αρχικά στη Σοβιετική Ένωση, όπου απογοητεύτηκε και στη συνέχεια πήγε στην Ισπανία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. Στο βιβλίο αυτό εξετάζζει τη νέα κοινωνία που γενιέται, που παρά τις αντιφάσεις της, φέρνει όντως άλλον αέρα.
H Goldman, διάσημη φιγούρα του αναρχικού, συνδικαλιστικού και φεμινιστικού κινήματος των ΗΠΑ, εξορίστηκε αρχικά στη Σοβιετική Ένωση, όπου απογοητεύτηκε. Την απογοήτευσή της αυτή εξηγεί σε αυτό το βιβλίο, όπου αναδεικνύει από ριζοσπαστική και όχι συντηρητική σκοπιά τα κακώς κείμενα της επανάστασης.
0
Οι αναμνήσεις της γκόλντμαν
H Goldman, διάσημη φιγούρα του αναρχικού, συνδικαλιστικού και φεμινιστικού κινήματος των ΗΠΑ, εξορίστηκε αρχικά στη Σοβιετική Ένωση, όπου απογοητεύτηκε και στη συνέχεια πήγε στην Ισπανία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. Έτσι γράφτηκε και αυτό το βιβλίο που λέει τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά της.πάνω στα γεγονότα και τις εμπειρίες της εκεί.
0
φοβερός ποιητής
Θέλει επιμονή και υπομονή για να μπεις στον κόσμο του Τραϊανού. Αν μπεις όμως και δεν τα παρατήσεις, η προσπάθεια ανταμείβεται.
"Το μεγαλύτερο κακό στον κόσμο δεν γίνεται από την βαρβαρότητα, μα απ’ την αδυναμία." λέει ο Τσβάιχ, και δείχνει το πόσο τρωτοί είμαστε από τη συμπόνοια μας προς τους άλλους. Εμβληματικότατη η μετάφραση της αγαπημένης Μιμίκας Κρανάκη.
Άλλη μια συλλογή με φοβερά διηγήματα του Κορτάσαρ, επιλεγμένα ένα- ένα από τον Αχιλλέα Κυριακίδη. Δεν φτάνει άλλες συλλογές του, αλλά ένας Κορτάσαρ είναι πάντα ένας Κορτάσαρ, το αποτέλεσμα είναι εγγύηση.
Η εμβριθέστερη μελέτη για postcolonial studies στα ελληνικά, με πληθώρα άρθρων, σωστή δομή και χρονολόγιο. "Υποχρεωτικό" ανάγνωσμα για όσους θέλουν να μάθουν το θέμα.
0
από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ
Ο Ρενάτο Κούρτσιο, μετά από πολλά χρόνια στη φυλακή, παίρνει ξανά το μετρό. Και παρατηρεί τους πάντες γύρω του,προσφέρει εικόνες, σχόλια και παρατηρήσεις και μας κάνει να σκεφτόμαστε το καθημερινό, να μην προσπερνάμε τους ανθ΄ρωπους γύρω μας ή τα γεγονότα.
0
απίστευτη
Η γυναίκα που παρά τα προβλήματα υγείας της έζησε μια ζωή αισθησιακή και χορτάτη, πλάι σε έναν εξαίρετο σύντροφο, παρατηρώντας τις μεταβολές του χρόνου, τις πληγές που αφήνει, τις μεταμορφώσεις γύρω της έγραψε σπουδαία ποίηση.
Κάτι σαν το αντίπαλον δέον στα Εκατό χρόνια μοναξιά είναι το Σπίτι των πνευμάτων. Στις σελίδες του παρελαύνει η σύγχρονη χιλιανή ιστορία, ενώ τα στοιχεία μαγικού ρεαλισμού είναι και εδώ κατάσπαρτα. Η κινηματογραφική μεταφορά είναι επίσης πολύ καλή.
Ακολουθώντας τα χνάρια του Χάουαρντ Ζιν, ο συγγραφέας γράφει ένα βιβλίο για την ιστορία των αραβικών λαών εξετάζοντας πολιτικά, πολιτισμικά, κοινωνιολογικά στοιχεία.
Ο Κάφκα στις επιστολές του γινόταν άλλος άνθρωπος. Τόσο στις επιστολές προς την Ότλα ή τη Φελίτσε, αλλά κυρίως στις επιστολές του για τη Μίλενα, τα τεκμήρια ενός μεγάλου έρωτα.
Ο Παπαδιαμάντης είχε μεταφράσει Ντοστογιέφκσι. Και η επιρροή που του άσκησε ο μεγάλος Ρώσος λογοτέχνης είναι προφανέστατη στη Φόνισσα. Επιπλέον, η ιστορία της Φραγκογιαννούς αναδεικνύει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο, παραδοσιακό κόσμο.
Το πιο αυτοβιογραφικό βιβλίο που είχε γράψει η Ζέη μέχρι το μολύβι Φάμπερ και όσο ήταν γνωστή για τα παιδικά της. Αναφέρεται στην σιτορία της Ελένης, που παίρνει μέρος στην Αντίσταση και μετά φυγαδεύεται στη Σοβιετική Ένωση να βρει τον Αχιλλέα. Όμως ο Αχιλλέας είναι άλλος άνθρωπος πια, όπως και η Ελένη είναι μια άλλη.
Πραγματικά δεν ξέρω ούτε καν πώς να περιγράψω αυτό το βιβλίο.. Καλτ διηγήματα με δόσεις λογοτεχνίας του φανταστικού, ταυτόχρονα κλασικό στον ισπανόφωνο κόσμο! Ξέρω πάντως ότι η σάτιρα και το χιούμορ του τα σαρώνουν όλα και δεν αφήνουν τίποτα όρθιο!
Ο Τολστόι μετέδωσε σε αυτή του τη νουβέλα την προσωπική του κρίση. Οπότε πρόκειται για ένα βιβλίο που μελετά τις σχέσεις, την απογοήτευση, τη ζήλεια, τα πάθη γενικότερα. Είναι ίσως ένα από τα αρτιότερα αφηγηματικά κείμενα.
Στην Ευρώπη όταν μιλάμε για το '68, αναφερόμαστε αυτομάτως στο Γαλλικό Μάη. Το μεξικανικό '68 είναι εξίσου σημαντικό ωστόσο και αυτό το κενό έρχεται να καλύψει με την εμπεριστατωμένη του μελέτη ο Taibo II.
Ο Τάιμπο αρχικά γράφει ούτως ή άλλως σούπερ. Τον Γκεβάρα τον κατέχει, παραθέτει στοιχεία, συνεντεύξεις, αρχεία, γεγονότα και φτάχνει μια χορταστική βιογραφία που διαβάζεται σαν μυθιστόρημα.
Μεταφράσεις του Μπωντλαίρ έχουν βγει άπειρες στη γλώσσα μας. Άλλες καλές, άλλες αριστοτεχνικές και άλλες από μέτριες έως κακές. Ο Αϊναλής φαίνεται να τον γνωρίζει καλά τον Μπωντλαίρ, οπότε επιλέγει και μεταφράζει συγκεκριμένα ποιήματα και πεζά που δημιουργούν μια ενότητα και σε αφήνουν να μπεις βαθιά στον κόσμο του.
Ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Ιταλίας, που αποτελεί κομμάτι της άνθησης της Φλωρεντίας το 13ο αιώνα. Με την παρούσα έκδοση καλούμαστε να τον ανακαλύψουμε και να μην μένουμε μόνο στο φίλο του το Δάντη.
Πολύ σκληρό βιβλίο με στοιχεία μαύρης κωμωδίας, αν και η μαυρίλα καλύπτει σαρωτικά το όποιο χιούμορ εν τέλει, μας εμφανίζει την πραγματικότητα της σύγχρονης Κίνας μέσα από τους σκορδοκαλλιεργητές. Ενδιαφέρον σίγουρα, αλλά η πολιτικίζουσα άποψη που το διατρέχει δε νομίζω να το καταστήσει διαχρονικά.
Τι ωθεί τις γυναίκες συγκεκριμένα στην τοξικομανία; Η Μάτσα συγκεκιμένα καταπιάνεται με τις αόρατες γυναίκες, τις άστεγες, τις ιερόδουλες, τις άστεγες, κοκ. Το κοινό όλων των ιστοριών είναι η ντροπή. Αδιανόητη μελέτη.
Κάθε βιβλίο της Μάτσα αποτελεί γροθιά στο στομάχι. Το συγκεκριμένο δε, είναι το μόνο από όσα έχουν βγει για τον κορωνοϊό και την καραντίνα που μου ξύπνησε την περιέργεια να διαβάσω. Κι αυτό γιατί πραγματεύεται το πιο άχαρο πράγμα σε αυτόν τον ιό (εκτός από τον ίδιο τον θάνατο προφανώς): τους ανθρώπους που πέθαιναν μόνοι τους και τους δικούς τους που δεν μπορούσαν να τους θρηνήσουν. Ανατριχιαστική δουλειά.
Ο δομιανός ξέρει ακριβώς τι κάνει σε αυτή τη συλλογή. Από τη μία είναι σαν θεατρικό/ κινηματογραφικό σενάριο με σκηνές και κατ, από την άλλη το κάθε ποίημα στέκεται απολύτως αυτόνομα. Ο έρωτας το κεντρικότερο και σημαντικότερο των θεμάτων.
21 χρονών ο Κουτούλιας και γράφει έτσι, δεν έχω λόγια. Έχει ήδη δημιουργήσει "προϊστορία", έχει βρει "ωραίο μέρος για να κρεμαστεί" και αφιερώνει στον Δημήτρη Αρμάο. Σαρωτικός.
0
μοναδικό
Μια καταβύθιση στην παιδική ηλικία, στην ανεμελιά της, αλλά και στα σκοτεινά της σημεία, ένα ταξίδι προς την ενηλικίωση και επιστροφή ξανά σε αυτήν με την γλυκοπικρία που αφήνει το ταξίδι.
Μια συλλογή που δουλεύει πολύ με συνειρμούς και εικόνες που ξυπνάνε συναισθήματα. Πολύ προσωπική γλώσσα με μετωνυμίες και προσωπικούς συμβολισμούς. Τα θέματα που καταπιάνεται ποικίλα, αν και ο θάνατος κυριαρχεί.
Ένας αστροναύτης που ξέμεινε μόνος του στον πλανήτη Άρη προσπαθεί να επιβιώσει. Προκαλεί αγωνία, δεν κουράζει παρόλο που το θέμα του είναι περιορισμένο, ενώ είναι και επιστημονικά τεκμηριωμένο. Όλα τα υλικά μιας καλής συνταγής με λίγα λόγια.
Η γενιά μου το έμαθε από τη Ζωρζ Σαρή στα δικά της Γενέθλια, όπου παραθέτει ένα χωρίο, το οποίο σε εντυπωσίαζε και σε έκανε να αναζητήσεις νκαι το βιβλίο από το οποίο το χωρίο προερχόταν.
Είναι η ζωντανή μαρτυρία μιας αντιστασιακής, πολιτικής κρατούμενης, από τη φυλάκιση και τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε, στο διαβόητο κρατητήριο-κολαστήριο της Στρατονομίας, στη διεύθυνση Μπουμπουλίνας 18 στα Εξάρχεια.
Σε αυτό της το πόνημα η Σωτηροπούλου παίζει πολύ με το υποσυνείδητο, με τις πιο μύχιες σκέψεις των ηρώων της, μπλέκει τον εσωτερικό με τον εξωτερικό κόσμο και το αποτέλεσμα είναι φοβερό.
Μια καφκική νουβέλα της Σωτηροπούλου, όπου φανταστικό και ρεαλιστικό μπλέκονται και δημιουργούν ένα κουβάρι. Η ιστορία ξεκινά με την πρωταγωνίστρια να ακολουθεί έναν άγνωστο για τριήμερο στα Γιάννενα, αλλά γρήγορα ξεφεύγει από αυτό.
To βιβλίο αυτό ρίχνει φως σε διάφορες όψεις και πτυχές των δύο μεγάλων Ρώσων συγγραφέων. Ταυτόχρονα, ο Στάινερ γράφει τόσο ωραία, που το κείμενο αποκτά λογοτεχνική αξία καθ' εαυτό. Ο Κώστας Σπαθαράκης έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στη μετάφραση.
Θυμάμαι όταν ξεκίνησα να μεταφράζω, είχα πάρει το βιβλίο του Έκο για τη μετάφραση και τούτο 'δώ. Ρώτησα τον καθηγητή μου τι άλλο θα μπορούσα να διαβάσω για να βοηθήσει και μου απάντησε "Ο Στάινερ μόνο φτάνει. Αυτό το βιβλίο είναι ένα αριστούργημα". Και είχε απόλυτο δίκιο.
Πόσα βιβλία είδα διαφορετικά μετά από αυτό το βιβλίο, πόσους συγγραφείς γνώρισα, πόσο πιο πλούσια ένιωθα.. Ο Στάινερ αποδεικνύεται τεράστιος ξανά.
1
Ένας άλλος Λόρκα
Το ταξίδι του Λόρκα στην Νέα Υόρκη τον καθόρισε σαν άνθρωπο και στον καλλιτέχνη. Εκεί θα δει τον νέο κόσμο, την αποξένωση του ανθρώπου από τη φύση, τη μοναξιά, τον καταναλωτισμό και θα τα περιγράψει με το δικό του τρόπο σε αυτή τη συλλογή.
Τα άρθρα της Φαλλάτσι για τη γνωριμία και τη σχέση της με τον τιτανοτεράστιο Πιερ Πάολο Παζολίνι σε έναν τόμο δίνουν μια άλλη ματιά και μια άλλη διάσταση στον πολυσχιδή αυτό καλλιτέχνη. Πολύ τρυφερά κάποια επίσης.
Όλη η μεσογειακότητα του Λόρκα σε ένα βιβλίο που μας μεταφέρει απευθείας στον ισπανικό Νότο και στην Ανδαλουσία!
0
A very important approach
An exquisite reading on the poetry of the indigenous peoples. This book breaks with the parameters of the traditional poetry studies, and focuses more on the language, the sounds, the rhythms of this poetry.
Μια άλλη προσέγγιση για την ιστορία συνολικά αυτό το βιβλίο, αφού δεν μας νοιάζουν οι άρχοντες και οι ημερομηνίες των σχολικών βιβλίων, αλλά η ζωή των απλών ανθρώπων και η ιστορία που αυτοί παράγουν.
Στο ίδιο ύφος με τα άλλα δύο της πειραιώτικης τριλογίας· κι εδώ ο Χαριτόπουλος μας μεταφέρει στο λιμάνι με τα στέκια του, τις συνοικίες του, τους απαράβατους νομους του και φυσικά τους ανθρώπους του και τα πάθη τους.
Εκεί που ένας άνθρωπος πλανιέται μες την πόλη και θλίβεται για τους καιρούς που του έλαχε να ζήσει, συναντά τους ακόμη πιο κατατρεγμένους. Ένα φοβερό αλληγορικό μυθιστόρημα για τις ανισότητες και την παράνοια της εξουσίας, με χιούμορ εντούτοις.
Το βιβλίο- θρύλος στο οποίο βασίστηκε η φιλοσοφία του Μάτριξ, επιτέλους στα ελληνικά. Α, και για τους φανς του Μπάλαρντ, να ενημερώσω ότι έχει ειδικό άρθρο- αφιέρωμα στο Crash. Πολύ καλή δουλειά στη μετάφραση από τον Στέφανο Ρέγκα.
Μετά το οργιαστικό πάρτι που ακολούθησε το τέλος του πολέμου και μετά της ιστορίας, έχουμε βρεθεί τώρα αντιμέτωποι με τα "σπασμένα": τις απρόβλεπτες οικονομικές διακυμάνσεις, το AIDS πιο πριν, τις σύγχρονες επιδημίες και πανδημίες, τους πληροφοριακούς ιούς.
Από τη μία χαρακτηριστικός Μαρίας, με την υπόθεση λίγο- πολύ να φανερώνεται από την αρχή και να μένεις μετά να το διαβάσεις για τις σκέψεις και τους συλλογισμούς του συγγραφέα, από την άλλη κάπου με κούρασε το συγκεκριμένο, κάπου φλυάρησε ο μεγάλος.
Από τη μία το μεγαλείο του ρωμαϊκού καρναβαλιού και από την άλλη η δημόσια καρατόμηση ενός εγκληματία ως θέαμα. Φοβερή σύλληψη η έκδοση των δύο ιστοριών μαζί, σαν αντικατοπτρισμός, σαν αντιπαραβολή. Πανέμορφη έκδοση για άλλη μια φορά από τις εκδόσεις Κίχλη.
Ένα χαμένο για χρόνια μυθιστόρημα του πασίγνωστου μουσικού Γούντι Γκάθρι, που ουσιαστικά ξεδιπλώνει την αμερικανική κοινωνία της βαθιάς οικονομικής κρίσης του '30 και τη ζωή των φτωχών σε αυτήν ή, για να το θέσω με τα δικά του λόγια "απευθύνομαι σε Αυτούς που αναπνέουν βρομόνερα, αυτούς που τρώνε σκόνη και βρομιές και αυτούς που κοιμούνται πάνω σε λιθάρια από αμμόλιθο. Αυτούς που έρπουν στα εδάφη της νύχτας, αυτούς που σκάβουν κάτω από το ηλιόλουστο γρασίδι, αυτούς που ψάχνουν για τρύπες, αυτούς που σκάβουν τρύπες, αυτούς που φτιάχνουν τρύπες και αυτούς που γαργαλάνε τρύπες". Μπράβο στον Καλοφωλιά για τη μετάφραση επίσης.
Η Σανγκάη στα τέλη της δεκαετίας του '20, μετά το αιματοκύλισμα των κομμουνιστών. Μέσα από τη σκληρότητα όμως, ο Μαλρώ αναδεικνύει τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη.
Ένα βιβλίο για τη στροφή στη μελέτη του φύλου από τη δεκαετία του '50 και μετά. Η προσέγγιση της Κολύρη εφορμάται από τις επιθυμίες των σωμάτων εδώ και τώρα, στα χνάρια των Ντελέζ και Γκουαταρί.
Ένα κορίτσι που βρίσκεται από το Λονδίνο στη Σίφνο. Πώς η σκληράδα και το φως του νησιού το βοηθούν να επανεξετασει ολη του την ως τώρα πορεία. Επιτέλους ένα βιβλίο της Καψάλη στα ελληνικά!
Γλώσσα που προκαλεί απανωτά σοκ, με χάος και θάνατο. Κανένα κλισέ, καμία σύμβαση. Προφανώς είμαστε τυχεροί γιατί πρόκειται για μετάφραση του Κακναβάτου.
Ένα βιβλίο που απομυθοποιεί το επάγγελμα του βιβλιοϋπαλλήλου, με μπόλικο σαρκασμό και χιούμορ. Ξεσκεπάζει τα κακώς κείμενα της δουλειάς, τον ελιτισμό της, τη ματαιοδοξία της.
Κλασικός Μαρίας. Όλη η πλοκή φανερωνεται στην πρώτη σελίδα, ξέρεις τι γίνεται. Από εκεί και πέρα συνεχιζεις να το διαβάζεις για την πρόζα. Ο Μαρίας αποδεικνύεται ξανά μάστορας του λόγου και της αφήγησης.
Η Γερμανία του '30 και του '40 μπαίνει στο φόντο, προκειμένου η Γαβαλά να μας μιλήσει για θέματα σύγχρονα και πανανθρώπινα. Επιτέλους επίσης ένα βιβλίο που πιάνει τις εκτελέσεις των ψυχικά νοσουντων από τους Ναζί. Δεν κάνει καθόλου κοιλιά.
Όμορφο βιβλιαράκι με τις περιπέτειες του Leonard Cohen, όπως τις διηγείται ο ίδιος, προσπαθώντας να ξεκλειδώσει τον εαυτό του. Πολύ ωραίο, το μόνο μείον ότι θα θέλαμε κι άλλο!
Ωραία ιδέα σίγουρα, να βάλεις τους τροφιμους ψυχιατρείου να πάνε σε συναυλία του Μπάουι και από εκεί να αρχίσει να ξετυλίγεται ένα αστυνομικό ουσιαστικά, ωστόσο κάπου το έχασα και κουράστηκα.
Ωραίο αστυνομικό, καλοστημένο, που διαδραματίζεται στην αγαπημένη μου καστρόπολη της Βιτόρια, στη Χώρα των Βασκων, οπότε με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Περιμένουμε τη συνέχεια!
Συμπαθητικό βιβλίο σε μια ιδέα που έχουμε δει και στο εξωτερικό, αλλά που εδώ έχει να κάνει με τα ελληνικά δεδομένα. Κάποια επαγγέλματα τα γνωρίζει καλύτερα και κάποια λιγότερο, όπως φαίνεται να διαχειρίζεται το υλικό της.
Ενηλικίωση, ερωτική αφύπνιση, ωρίμανση. Από τη μία το γράψιμο της συγγραφέως έχει μια νεανική αφέλεια, από την άλλη γίνεται χειμαρρωδης και σκάβει βαθιά.
Με γραφή πυκνή και συνάμα ελλειπτική, στους ρυθμούς του φοξτροτ, που χορεύουν οι πρωταγωνιστές διατρέχοντας τις δεκαετίες του 40,του 50 και του 60. Στην πραγματικότητα, ο πόλεμος για αυτούς δεν τελείωσε ποτέ.
Ένα βιβλίο που πραγματικά τα έχει όλα : και εισαγωγή από τον Σινιόσογλου, και το ομώνυμο εξαιρετικό διήγημα, και επιστολές και ποίημα Νίτσε που κολλάει μια χαρά και υπέροχα σχέδια της Τσακνιά.
Ένα βιβλίο που εμπνέεται από τον Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, υπερβαίνοντας όμως κατά πολύ την καταγραφή και το ντοκουμέντο. Συναρπαστική η αφήγηση για τον αντιφασιστικό αγώνα και την ισπανική επανάσταση.
Εμπνεόμενος από τον Μάη του 68 στο Μεξικό και τα πραγματικά γεγονότα της εισβολής της αστυνομίας στο κατειλημμένο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού, ο Μπολάνιο μας διηγείται την ιστορία της Αουξίλιο, που ήταν η μόνη που έμεινε μέσα. Η αφήγηση ιδιαίτερη και με τη γνωστή μαεστρία του συγγραφέα.
Ένας ύμνος στα 70ς, την ψυχεδέλεια, την ελευθεριακότητα, τα νιάτα. Με ροκ τραγούδια αλλά και κρητικό πεντοζάλι παρέα με την Αλέξια που πάει στα Μάταλα και γίνεται χίπισσα.
Η ιστορία της Σίρα, που από βοηθός μοδίστρας έφτασε να γίνει κατάσκοπος και να βοηθήσει τους συμμάχους στον δεύτερο παγκόσμιο, αποδεικνύοντας ότι οι πράξεις των απλών ανθρώπων μπορούν και αυτές να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας.
Ένα βιβλίο που έγραψε ο συγγραφέας στη μνήμη της μάνας του. Ενα οδοιπορικό στη Δράμα. Και πεζό και ποιητικός λόγος και φωτογραφίες. Σπαραγματα ξεριζωμών, πόνου και αποχωρισμών.
Μια γυναίκα που μετά από ένα όνειρο αποφασίζει να αλλάξει ζωή και γίνεται χορτοφάγος. Η αφήγηση είναι σε τρία πρόσωπα και ξεκλειδώνει όλη τη νοσηρή, μα συνάμα γοητευτική ιστορία.
Με τη δομή αστυνομικού μεν, που καταπιανεται και με σύγχρονα θέματα όπως το περιβάλλον, η υπερκερδοφορία του κεφαλαίου με κάθε κόστος κλπ. Πολύ ρεαλιστικό, σε βαθμό που σε ανατριχιάζει.
0
Τι λόγος!
Ένας παραληρηματικός μονόλογος μετά από ένα χωρισμό, και σε λίγες μόνο σελιδούλες, όλο το μεγαλείο του έρωτα, που από τη μία σε κάνει να πετάς, από την άλλη σε ρίχνει στα τάρταρα.
Πολύ ωραίο βιβλίο, καλοκαιρινό και γλυκό σαν γρανίτα. Τρεις ερωτικές ιστορίες μεγάλων ζευγαριών ταγμενων στην κομμουνιστική υπόθεση, βασισμενες στα αληθινά γεγονότα. Ταυτόχρονα τρία διαφορετικά πορτραίτα από 3 διαφορετικές εποχές, πόλεις, χώρες.
Η ταξική αντεπίθεση ή πώς ο Ζενέ εμπνέεται από το μεγαλύτερο έγκλημα της εποχής του, όπου δύο δούλες που σκότωσαν τα αφεντικά τους. Ο Ζενέ δίνει τη δική του οπτική στο συμβάν με πολλές αλληγοριες και μπολικους συμβολισμούς.
Ο Ζενέ γράφει για την αυτοκτονία του εραστή του, που επεσε μια για πάντα από το σκοινί. Συντετριμμένος από την απώλεια καταφέρνει να κάνει τον ιλιγγο τέχνη.
Υπέροχος ποιητής ο William Carlos Williams, αυτό είναι γνωστό τοις πάσοι. Με την παρούσα συλλογή ωστόσο, βλέπουμε το ταλέντο του και στα διηγήματα, στα οποία ο ήρωας είναι ανέλπιστα ένας νεαρός γιατρός. Μας μυεί λοιπόν, με τον δικό του, λυρικό τρόπο, στον κόσμο του.
0
Must
Ένα βιβλίο για την προσφυγιά, τον πόνο, τον ξεριζωμό, μα πάνω από όλα για την αξιοπρέπεια. Επιπλέον, μια από τις πρώτες αναφορές στην ταξικότητα.
Ο Χόφμαν είναι μεγάλος παραμυθάς και το ξέρουμε. Το αποδεικνύει ξανά σε αυτό το πολύ όμορφο παραμύθι για ενήλικες μου θύμισε τον Καρυοθραύστη του ίδιου, αλλά το βρήκα πιο διασκεδαστικό. Ακόμα και τα ονόματα είναι αστεία!
ΛΑτρεύω τον Χαρμς. Το αγαπημένο μου δικό του είναι φυσικά το Γαλάζιο τετράδιο, αλλά και αυτή η συλλογή αποδίδει το σπιρτόζικο ακι διεισδυτικό χιούμορ του. Πολύ καλή πρόταση για μια πρώτη επαφή με τον συγγραφέα.
Η αφήγηση ενός προσώπου που δεν κατονομάζεται (αποκαλείται απλά "Λοχαγός") για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Μου θύμισε Γκράχαμ Γκριν και αυτό μόνο για καλό μπορεί να το πει κανείς.
Αυτό το βιβλίο πραγματικά με έσωσε πριν δυο χρόνια. Μου έφτιαξε τρομερά και απρόσμενα τη διάθεση, ενώ είχε απίστευτα σχόλια για πράγματα πέραν της μαγειρικής, όπως το σάπιο αμερικανικό όνειρο και η κατάσταση της εργατικής τάξης. Πολύ πρωτότυπα και τα μαγηειρικά θέματα με τα οποία καταπιανόταν ο Μπουρνταίν, όπως η ποιότητα των πανάκριβων εστιατορίων ή οι μάχες για το φουά γκρα. Πάνω από όλα όμως, αυτό που μαγεύει, είναι ότι ο Μπουρνταίν πίσω από όλο το γκλάμουρ βλέπει πάντα τους ανθρώπους.
Οι τελευταίες μέρες της πολιορκίας της Γρανάδας από τους Χριστιανούς και ένας μεγάλος έρωτας αποχωρίζεται... για να ξανασυναντηθεί στο μέλλον, σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο της ισπανικής ιστορίας. Πολύ μεγάλο το μέγεθός του, αλλά το περιεχόμενο αποζημιώνει.
Η Σάντα Μαρία δελ Μαρ είναι η λαϊκή εκκλησία της Βαρκελώνης, στον αντίποδα του Καθεδρικού, που ήταν για τις άρχουσες τάξεις. Αυτό το βιβλίο μας λέει την ιστορία της και είναι ακαταμάχητη.
0
Πολύ ωραίο
Απίστευτη γραφή, εθίζεσαι, ξενυχτάς, θες να δεις τι γίνεται παρακάτω, παρόλο που δεν ταυτίζεσαι με κανέναν πρωταγωνιστή. Πολύ δυνατό. Τη Μαρίνα θα τη θυμάστε για πάντα.
Μια τηλεφωνική φάρσα, ανήμερα 28ης Οκτωβρίου, με την παρέλαση να περνάει κάτω από το μπαλκόνι των πρωταγωνιστριών θα σας κάνει να σκάσετε στα γέλια, παρωδώντας τη συ΄γχρονη Ελλάδα.
Το ταξίδι μας λαμβάνει τέλος σε αυτόν τον τόμο. Οι ηρωίδες μας είναι πλέον ηλικιωμένες. Στο τέλος τα πράγματα δεν είναι πολύ ξεκάθαρα, η Φερράντε μας κλείνει λίγο- πολύ το μάτι και μας μένει η γλυκόπικρη αίσθηση ότι χάσαμε τις φίλες μας.
Οι κοπέλες έχουν πλέον ενηλικιωθεί, αποκατασταθεί επαγγελματικά, έχουν γίνει μητέρες και οι δύο, ενώ παράλληλα ξεδιπλώνεται μπροστά μας η κοινωνικο-πολιτική ιστορία της Ιταλίας το '70.
Εδώ οι πρωταγωνίστριές μας μπαίνουν στην εφηβεία. Αρχίζουν τα καρδιοχτύπια και οι επαγγελματικές επιλογές. Η ιστορία γίνεται πιο ενδιαφέρουσα, ενώ η Ίσκια, όπου κάνουν διακοπές, φαντάζει τόπος μαγεμένος.
Η ιστορία της Λίλας και της Λενού από την τετραλογία της Νάπολης. Εδώ, στον 1ο τόμο, παρακολουθούμε την παιδική τους ηλικία, που θυμίζει πολύ την ζωή στην Ελλάδα το '50. Για μένα είναι το πιο βαρετό της τετραλογίας, αν και στο φινάλε σε κάνει εναγωνίως να θες να διαβάσεις το 2ο.
Σύμφωνα με ένα φίλο, ο Κατσαμπάνης είναι "ο Bowie της ελληνικής λογοτεχνίας" και το αποδεικνύει και στο βιβλίο του αυτό, στο οποίο μάλιστα βλέπει τα πράγματα από τη γυναικεία σκοπιά.
Μια πολύ ωραία και άκρως ενδιαφέρουσα περιήγηση στον Εθνικό Κήπο, με χάρτη, ιστορίες, πληροφορίες, ποίηση σχετιζόμενη με το μέρος και φυσικά φωτογραφίες.
Με τον Φουκώ καταλαβαίνουμε πόσα λένε για μας οι λέξεις που επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε και τα προσωπικά μας αντικείμενα. Ο Φουκώ επιστρατεύει διάφορες επιστήμες, όπως η γλωσσολογία καιη οικονομία.
Μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε έναν καθηγητή και μια φοιτήτρια, που εγκολπώνει και μουσικούς στίχους στην αφήγηση. Το υπέροχο ασπρόμαυρο σχέδιο (τύπου νουάρ) είναι της μίας και μοναδικής Μαρίας - ηλεκτρας Ζογλοπίτου.
Η αγαπημένη συγγραφέας θυμάται τη ζωή της μέσα από αναμνήσεις, φωτογραφίες, συναντήσεις, περιστατικά. Και η ζωή της είναι, κατά το ρητό της Καραπάνου, αγρίως απίθανη.
Αν ο πρώτος τόμος του Αναζητώντας το χαμένο χρόνο ήταν μια αποκάλυψη, ο δεύτερος είναι ο ορισμός της αναγνωστικης απόλαυσης. Αυτή τη φορά ο συγγραφέας μιλάει κατά βάση για τη ζωή του. Πολύ όμορφες οι σκηνές στο παραθαλάσσιο ξενοδοχείο και αξέχαστος ο έρωτας προς την Αλμπερτίν.
Ο μεγάλος Βραζιλιάνος Ζορζέ Αμάντου γράφοντας για τον έρωτα, σκιαγραφεί την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων, αλλά και την ομορφιά της περιοχής της Μπαία.
Πολύ ωραία ποιητική συλλογή που κινείται στους 2 μεγάλους άξονες της ζωής του ποιητή, ενώ συμπεριλαμβάνεται και το μανιφέστο των φουτουριστών καθώς και ένα επίμετρο που υπογράφουν μεγάλα ονόματα.
Φανταστική βιογραφία που περιγράφει τη σύντομη πλην γεμάτη εμπειρίες ζωή του μεγάλου φουτουριστή ποιητή. Συνεχίζεις να το διαβάζεις ακόμα κι αν το σπίτι πιάσει φωτιά.
Το συγκεκριμένο κείμενο είναι κομβικής σημασίας στο έργο του Joyce. Πλούσια έκδοση με πληθώρα ερμηνευτικών σχολίων, καλογραμμένη εισαγωγή και υστερόγραφο.
Αλληγορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται σε ένα πλημμυρισμένο Λονδίνο. Οι εικόνες της πόλης είναι εντυπωσιακές. Αλλά και η ζωή των κατοίκων της πόλης, έχει αλλάξει δια παντός. Προφητικό.
0
Περιβόλια της γης, περιβόλια τ' ουρανού
Σαράντα καθημερινές ιστορίες της γενιάς του '80 και του '90. Η ομορφιά και η μελαγχολία της νοσταλγίας και της ανάγκης για ρίζες.
Άλλο ένα βιβλίο που ο Μπάλαρντ αποδεικνύει πόσο τεράστιος είναι. Κατάφερε από την αρχή της χιλιετίας να προβλέψει την οικονομικοπολιτική κρίση που βιώνουμε, το τέλος της ευμάρειας και της σπατάλης. Απίστευτο πραγματικά.
Ένα ολόκληρο σχέδιο προκειμένου να συλληφθεί ένας πρώην βασανιστής και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Η καθημερινότητα στην Κούβα, η πολιτική κατάσταση στη Λατινική Αμερική, μαζί με σασπένς. Κυλάει γρήγορα πολύ.
Ο συγγραφέας έχει σαν θέμα του τη Σφαγή του συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στο Πάνγκμπεργκ. Ο εγκλεισμός, ένα από τα αγαπημένα του θέματα, αποδίδεται και εδώ αριστοτεχνικά.
Καταρχάς, το βιβλίο είναι αισθητικά πανέμορφο. Οι φωτογραφίες απογειώνουν το κείμενο και προσφέρουν μια ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία. Και η ιστορία όμως, που εξερευνά τις σχέσεις,τον ερωτισμό και τη σεξουαλικότητα είναι ωραία. Εντυπωσιακό από κάθε άποψη λοιπόν.
Ο Αντούνες καταδιωκεται συγγραφικά από την Αγκόλα και το βιβλίο του αυτό καταπιανεται με την αποικιοκρατία εκεί. Ρεαλιστκό και διαυγές, με λέξεις που πέφτουν σαν τα καρφιά.
0
Μοναδικό
Μια αλληλουχία από ιστορία που ξεδιπλώνονται, άλλες τελειώνουν, άλλες ποτέ.
Οι φαν των Κρονόπιο και των Φάμα του Κορτάσαρ θα το λατρέψουν.
Ξεκινάει πολύ δυναμικά, σε κάνει να θες να μάθεις τι θα γίνει επιτέλους, ποιος είναι αυτός ο ξένος πια, αλλά το φινάλε δεν μου έκανε. Μου το ξεφούσκωσε.
Δάκρυσα που υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σκέφτονται και να γράφουν έτσι. Μετά από αυτό, θα θελήσετε σίγουpα να διαβάσετε και τα υπόλοιπα του ντε Λούκα.
Στο Δια πυρός και σιδήρου, ο Τραβέρσο συζητάει το εξής απλό: αν δεχτούμε τη θεωρία των δύο άκρων, τότε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε κανένα νόημα.
Η Πόλη αμφίδρομης επικοινωνίας του Γκέρχαρντ Φάλκνερ καταπιάνεται με το αντίκτυπο της 11ης Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο, ενώ διαπραγματεύεται το σχηματισμό του τις τελευταίες δεκαετίες.
«Το Βερολίνο είναι η ιδανική πόλη για να καταδυθείς στον εαυτό σου»
Το Βερολίνο από την πλευρά του ενσωματωμένου μετανάστη προσπαθεί να καταλάβει η Άντζη Σαλταμπάση στο Μπερλίν. Αναζητά τα σημάδια του χρόνου, τις «ρυτίδες της ιστορίας», ενώ παρατηρεί τους σύγχρονους Γερμανούς να προσπαθούν από τη μία να απωθήσουν το τραύμα του παρελθόντος και από την άλλη να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι
Από τη μία πλευρά γράφει για τν ανατολική πλευρά η Κλαούντια Ρους στη Δική μου ελεύθερη γερμανική νεολαία. Μέσα από τις αναμνήσεις της, μας περνάει τα συναισθήματά της για όλα όσα βίωνε κατά την παιδική και εφηβική της ηλικία: «Υπάρχουν απώλειες στη ζωή που δεν ξεπερνιούνται ποτέ. Ας πούμε, εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα ένα δεματάκι που κατάσχεσε η Στάζι και προοριζόταν ειδικά για μένα. Είχε έρθει από την Ιταλία και περιείχε ένα μπλε κασκόλ με ασορτί σκούφο. Το γράμμα που συνόδευε το δώρο έφτασε, το δέμα όχι. Δεν το ξέχασα ποτέ. Ακόμα το περιμένω.» Όμως δεν μένει μόνο στις αναμνήσεις της αυτές. Περιγράφει το φέρι μποτ για Σουηδία που ονειρεύονταν πάντα να πάρουν οικογενειακώς: «Τότε δεν ήξερα πόσοι άνθρωποι είχαν σκοτωθεί προσπαθώντας να δραπετεύσουν μέσω της Βαλτικής, ή ότι οι Σκανδιναβοί ψαράδες έβρισκαν για χρόνια, ξανά και ξανά, πτώματα στα δίχτυα τους και ότι η αγαπημένη μου θάλασσα είχε μετατραπεί σε παγίδα θανάτου από τη ΛΔΓ. Δεν είμαι σίγουρη αν θα ξαναέκανε ποτέ μπάνιο σε αυτή τη θάλασσα, αν τα ήξερα όλα αυτά.»
«Πώς να γράψει κανείς μια ‘καθημερινή ζωή στο Βερολίνο την εποχή του Χίτλερ’, όταν το καθημερινό εξαφανίζεται και οι άνθρωποι υποτάσσονται στην απόλυτη, ολοκληρωτική πολιτική; Στο Βερολίνο τα χρόνια 1933- 45 δεν είναι μονάχα η χρονική στιγμή μιας πόλης. Είναι τα χρόνια που κατατρώγουν τους ανθρώπους και τους σκοτώνουν. Τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα εξαφανίζονται μέσα σε σωρούς ερειπίων», σχολιάζει ο Ζαν Μαραμπινί στο βιβλίο του Η καθημερινή ζωή στο Βερολίνο την εποχή του Χίτλερ.
Μια άλλη διάσταση για την πόλη, αυτήν του κοινωνικού βρασμού που δεν έχει πάψει από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου, μας παρουσιάζει και ο Φόλκερ Κούτσερ στο Βρεγμένο Ψάρι που διαδραματίζεται το 1929.
Ο Pot θα ενδιαφερθεί για τους απόκληρους της πόλης` τους πρόσφυγες (που ήρθαν από ανάγκη εδώ και δυστυχώς θα κολλήσουν εδώ), τους Εβραίους, τους άστεγους, τους ανώνυμους νεκρούς. Η άλλη πλευρά της πόλης, με την οργάνωσή της και την τύποις λειτουργικότητά της με τους μεγάλους δρόμους της, το δίκτυο συγκοινωνιών της, τα κυβερνητικά της κτίρια και τους χώρους αναψυχής, άθλησης και διασκέδασης τον απωθούσε.
Ο νεαρός Βέντελιν, κεντρικός χαρακτήρας του Απόκρυφου Βερολίνου του Φραντς Χέσσελ, έχει σαν επάγγελμά του την ομορφιά του, σαγηνεύει επιφανείς γυναίκες και άντρες, κυκλοφορεί με τις μποέμ παρέες της πόλης και αφού δεν βρίσκει κάτι καλύτερο, σκέφτεται να επιστρέψει στα πατρικά εδάφη. Πανέμοpφο βιβλίο.
Ο Φάμπιαν στο Χείλος της Αβύσσου του Έριχ Κέστνερ είναι ένας νεαρός δανδής, που κυκλοφορεί από μπαρ σε μπαρ, που πάει από γυναίκα σε γυναίκα και είναι μονίμως μεθυσμένος. Άνεργος, με ερωτική απογοήτευση, σε μόνιμη εγρήγορση όσον αφορά τον εαυτό του που αλλάζει. Γύρω του, όλα είναι προσωρινά, η καθημερινότητα γεμάτη καταχρήσεις, ενώ η ανηθικότητα βασιλεύει στη χαοτική γερμανική πρωτεύουσα.
Ο Κρίστοφερ Ίσεργουντ, που τις εμπειρίες του από την πόλη κατά τη συγκεκριμένη περίοδο κατέγραψε στο βιβλίο του αυτό, ξεκαθαρίζει εξαρχής ότι συμπεριφέρεται σαν παρατηρητής. Κι όντως καταγράφει. Καταγράφει τις ζωές των συγκατοίκων του στο σπίτι της δεσποινίδος Σρέντερ, αλλά και τον κόσμο της πόλης. Μικροαπατεώνες, τυχοδιώκτες, εσωτερικοί ή εξωτερικοί μετανάστες που έχουν μαζευτεί σε μια πόλη αναζητώντας το μέλλον, που συμβιώνουν με τους παλιούς κατοίκους, η καθημερινότητα και συνήθεια των οποίων ανατρέπονται.
Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, προσπαθεί να επιβιώσει σε μια πόλη που θυμίζει πεδίο μάχης: «Προσέξτε, όταν πέφτουν οβίδες βρωμίζει ο τόπος, εμπρός, ψηλά το πόδι, μη δίνεις στόχο, πρέπει να ξεφύγω, να την κοπανήσω, εμπρός, το πολύ πολύ να μου τσακίσουν τα κόκαλα, ντουμντρουμντουμ, εμπρός μαρς, εν δύο, εν δυο, δεξί αριστερό, δεξί αριστερό, δεξί αριστερό. Ο Φραντς Μπίμπερκοπφ βαδίζει μες στους δρόμους με βήμα σταθερό, δεξί αριστερό, δεξί αριστερό, μην κάνεις τον κουρασμένο, ούτε καπηλειό ούτε πιοτό, για να δούμε, μια σφαίρα ήρθε απ' τον ουρανό, για να δούμε θα τη φάω, θα πέσω, δεξί αριστερό, δεξί αριστερό, ήχος τυμπάνων και ταγμάτων μάχης. Επιτέλους, ανάσανε. Περπατάει στο Βερολίνο. Όταν οι στρατιώτες διασχίζουν την πόλη, άι γιατί, άι επειδή, άι μονάχα για το τσινγκ νταραντά μπουμνταρά, άι μονάχα για το τσινγκνταραντά, νταντά. Τα σπίτια είναι σιωπηλά, ο αέρας φυσάει απ' όπου θέλει. Άι γιατί, άι επειδή, άι μονάχα για το τσίνγκνταρανταντά.» Στην πόλη αυτή πια, αστοί κι εγκληματίες δεν διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, η κοινωνική παρακμή έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό.
Πληροφορούμαστε την επανανοικοδόμηση της πόλης μετά από μια περίοδο όπου όλα είχαν παγώσει. Τα πτώματα των δολοφονημένων γυναικών που στήνουν την πλοκή του βιβλίου, βρίσκονται στις στοές των υπό κατασκευή σταθμών του μετρό. Από την άλλη, τα χαραγμένα στα νεκρά σώματα μοτίβα αποτελούν προβοκάτσια προκειμένου να κατηγορηθούν οι Εβραίοι. Το Βερολίνο είναι για τον επιθεωρητή Χόφνερ, που αναλαμβάνει την εξιχνίαση των εγκλημάτων μια "πόλη των λέξεων".
Είμαστε στο Βερολίνο του 1900, όπως το περιγράφει ο Βάλτερ Μπένγιαμιν στο βιβλίο όπου εξιστόρησε τα παιδικά του χρόνια. Η αφήγηση γίνεται από τη μία από τα μάτια του –μικρού τότε- συγγραφέα, από την άλλη από τη νοσταλγία και την αναπόληση του –μεγάλου πια- Μπένγιαμιν. Γιος εβραϊκής οικογένειας και με πατέρα παλαιοπώλη, κάτοικος των «καλών προαστίων», ο αφηγητής θυμάται τις γιορτές στο τεράστιο σπίτι της γιαγιάς του, ένα από τα παλιά αρχοντικά με τα άπειρα δωμάτια, κάποια από τα οποία άνοιγαν αποκλειστικά μια φορά το χρόνο. Θυμίζει λίγο τα δείπνα που περιγράφει ο Προυστ στο Αναζητώντας το χαμένο χρόνο (το οποίο άλλωστε ο Μπένγιαμιν μετέφρασε μαζί με τον Φραντς Χέσσελ).
Οικονομική εκμετάλλευση, επιτάξεις, κατοχικά δάνεια και αποζημιώσεις κατά των Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται για αυτούσιο το φάκελο του γερμανικού οικονομικού επιτελείου για την κατοχική Ελλάδα, ωστόσο η εισαγωγή του Μανουσάκη βάζει το κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο, το σύνολο της οικονομικής πολιτικής της Γερμανίας τότε, πληροφορίες για τους συντάκτες των εκθέσεων.
Πάρα πολύ πρωτότυπο βιβλίο, στο οποίο η εξιχνίαση μιας δολοφονίας γίνεται με τις μαρτυρίες ζώων. Δε μένει όμως μόνο σε αυτό το τρικ ο συγγραφέας. Ανατέμνει την αμερικανική επαρχία, τη βία της.
Φοβερό νουάρ που δε θες να αφήσεις από τα χέρια σου, μου θύμισε στο πόσο εθίστηκα τη Μαύρη ντάλια του Ελρόι. Κι επιτέλους ένα νουάρ που να διαδραματίζεται στο τώρα.
Ο συγγραφέας περιγράφει τη ζωή αληθινων προσώπων, στο φόντο της ιστορίας, με γλώσσα μυθιστορηματική. Πραγματικά απολαυστικό. Και προσφέρει επίσης μια άλλη ματιά στην εποχή.
Δοκίμια του πάντα στοχευμένου Διονύσιου Καψάλη για το δημοτικό τραγούδι, τον Καβάφη, τον Μαβίλη, Άγρα και τον Μπλέικ, τον Λάρκιν και τον αγαπημένο του Καψάλη, τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Η ποίηση δεν είναι μόνο «λέξεις, λέξεις, λέξεις».
Έξυπνη ιδέα που φέpνει σε αντιπαpάθεση στον ελαφpολαϊκό στίχο την ελληνική πpαγματικότητα του '50, τις διώξεις, τον πολιτικό αυταpχισμό, το ξέπλυμα των συνεpγατών των Ναζί.
Όλη η κλειστοφοβία, όλος ο συντηρητισμός και ο καθολικισμός του φρανκισμού σε ένα μυθιστόρημα που μιλά εντούτοις για την ελευθερία, τις προσωπικές επιλογές με όποια τιμήματα, τη δημιουργία. Αγαπημένο βιβλίο για μια Βαρκελώνη που χάθηκε.
Δεν ξέρω πόσο δούλεψε το συγκεκριμένο βιβλίο ο συγγραφέας ή αν του βγήκε έτσι αυθόρμητα. Πάντως, γεγονός είναι ότι οι λέξεις του είναι πολύ προσεκτικά διαλεγμενες. Προσεγγίζει το λαϊκό στοιχείο όπως είναι, χωρίς να το ρομαντικοποιεί ή να το λουμπενοποιεί.
0
Απίστευτη μαρτυρία
Σήμερα, ανήμερα της δολοφονίας του Σωτήρη Πέτρουλα θυμήθηκα αυτό το βιβλίο. Η συγγραφέας είναι συγγενής του και περιγράφει τις περιπέτειές της μετά τη δολοφονία της οικογένειάς της όταν η ίδια ήταν μόλις 4 ετών, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. Η ελληνική ιστορία μέχρι τα Ιουλιανά.
Ο Τόμσον πραγματεύεται την αλλαγή της έννοιας του χρόνου τόσο στην πράξη, όσο και στη συνείδηση των ανθρώπων. Σε κάνει να δεις λίγο έξω από το κουτί, αφού αντιλαμβάνεσαι ότι ο χρόνος δεν ήταν πάντα ο βασικός ρυθμιστής της ζωής των ανθρώπων.
Πρόκειται για βιβλίο αναφοράς που επιτέλους κυκλοφόρησε στη γλώσσα μας. Σε μια εποχή αλλαγών, διαμορφώνεται (μετά από μια ολόκληρη σειρά πραγμάτων) η αγγλική εργατική τάξη. Καταπληκτική η δουλειά αφενός, αλλά και ο τρόπος γραφής του Τόμπσον είναι τρομερός. Χρήσιμο για τη συγκεκριμένη συγκυρία που επίσης είναι ένα μεταίχμιο μετασχηματισμών.
Ο Φίλης στήνει όλη την ποιητική του συλλογή με βάση την περσόνα ενός υπάλληλου βιντεοκλάμπ. Αξίζει να ακούσετε και τη ραδιοφωνική εκπομπή του Μενέλαου Καραμαγγιώλη, όπου διαβάζει ποιήματα από αυτή.
0
πρωτοφεμινισμός
Απίστευτο τόσο το ίδιο το βιβλίο, η 1η απεικόνιση λεσβιακής σχέσης στη νεοελληνική λογοτεχνία, όσο και η ιστορία του πώς βρέθηκε, πώς μελετήθηκε,κλπ. από την επιμελήτρια της έκδοσης. Ένα έργο με ξεκάθαρες αναφορές στη χειραφέτηση και την ισότητα
0
αγαπημένο
Μικρά κείμενα από τον Κοροβέση. Τα ρούφηξα! Κάποια είναι, όπως συνηθίζει ο ίδιος, όμορφες αλληγορίες, ενώ άλλα κυριολεκτικά σε διαλύουν.
Μου θύμισε την ολλανδική ταινία Spoorlos. Η ιστορία του Φιν και της Λέιλα σε μαγνητίζει, αμφιβάλεις συνεχώς για τα πάντα. Έχασα στάσεις στο μετρό ενώ το διάβαζα, τόσο βυθισμένη σ' αυτό ήμουνα.
Ο Καππάτος μαζεύει τα καλύτερα λατινοαμερικάνικα ποιήματα 100 χρόνων. Είναι λίγο old school η προσέγγιση, αλλά απεριόριστος σεβασμός για το έργο και τις επιλογές.
Το πήρα γιατί η ταινία με συγκλόνισε. Παρόλο λοιπόν που ήξερα την έκβαση της ιστορίας, μπήκα ξανά στη σχέση του ζευγαριού, που έβλεπε τη φάση τους από τον απόλυτο ενθουσιασμό να αλλάζει. Σπαρακτικά αληθινό. Στα συν η μετάφραση από τα ολλανδικά.
Καφκικής εμπνεύσεως βιβλίο με πρωταγωνιστή έναν τύπο που βρίσκεται κλειδωμένος σε ένα δωμάτιο. Αρκετά προσεγμένη ιστορία, σύγχρονος και τρισδιάστατος ο ήρωας, το φινάλε σε έστελνε τελείως. Κάτι έλειπε, αλλά είναι πολύ καλή πρώτη προσπάθεια. Περιμένουμε να το βρει στη δεύτερη ο κος Γράψας.
Η υπόθεση δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Είναι η ιστορία μιας απλής κοπέλας, με τίποτα- μα τίποτα- εντυπωσιακό πάνω της. Ούτε εμφανισιακά, ούτε διανοητικά, γενικώς τίποτα. Η γραφή της Λισπέκτορ όμως θα την κάνει στα μάτια σας μια ανυπέρβλητη λογοτεχνική ηρωίδα. Δηλώνω απερίφραστα Λισπεκτορική!
Ένα από τα ωραιότερα fantasy βιβλία που έχω διαβάσει. Το σύμπαν του Μπάρκερ είναι δαιδαλώδες, πολύχρωμο και ονειρικό. Ήδη από την υπόθεση θα καταλάβετε πολλά: μια ολόκληρη χώρα κατοικεί σ' ένα ύφασμα. Αξέχαστο.
Ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα για τη χρηματοοικονομική κατάρρευση του καιρού μας. Ο Χάρβει έχει και γνώσεις και στιλ γραφής. Δυστυχώς, η μετάφραση χάνει.
Μαζί με το Αίνιγμα του κεφαλαίου του Χάρβει, αποτελούν τα 2 καλύτερα βιβλία για την οικονομική κρίση που βιώνουμε κατ' εμέ. Το μόνο αρνητικό είναι ότι έχει θεματάκια η μετάφραση.
Όλες οι αγορεύσεις του Θανάση Καμπαγιάννη, με χρέη πολιτικής αγωγής, στη δίκη της Χρυσής Αυγής τα τελευταία χρόνια. Ξετυλίγει το κουβάρι της δράσης της και με φοβερή παρουσίαση τεκμηριωμένων στοιχείων. Ένα αδιάσειστο ντοκουμέντο.
Η 1η έκδοση έργου του Χλιέμπνικωφ στα ελληνικά που μας φέρνει σε μια πρώτη επαφή με το ρωσικό φουτουρισμό. Δεν θα είσαι ο ίδιος ποτέ πια μετά την ανάγνωσή του.
το μοναχικό περιστέρι του ασημένιου αιώνα της ρωσικής ποίησης
Λατρεύω τον Χλιέμπνικωφ, οπότε η είδηση και μόνο της έκδοσης ενός βιβλίου του ακόμα στα ελληνικά με καταευχαρίστησε. Ενθουσιάστηκα ακόμη περισσότερο πιάνοντας στα χέρια μου το ίδιο το βιβλίο, που εκτός του ότι είναι αισθητικά πολύ ιδιαίτερο, περιλαμβάνει ένα σωρό μέχρι πρότινος ακυκλοφόρητου υλικού όπως μανιφέστα και επίμετρα μεγάλων προσωπικοτήτων. Μια έκδοση που στο σύνολό της μας φέρνει πιο κοντά στη ρωσική πρωτοπορία.
Πανέμορφο βιβλίο που περιλαμβάνει όλη την ελληνική μυθολογία με τη μορφή του μυθιστορήματος και συνδέει πάρα πολλούς μύθους μεταξύ τους. Πραγματικά εξαιρετικό. Το αγγλικό το κάνω πάντα δώρο σε φίλους ξένους που ενδιαφέρονται για το θέμα.
Ο νεαρός Άξελ της Λέσχης είναι και εδώ ο αφηγητής. Πρωταγωνίστρια όμως είναι η Μαριάνε, μητέρα της φίλης του. Με άξονα εκείνη, ο συγγραφέας μιλάει για τα 60ς και τη σημασία της σεξουαλικής απελευθέρωσης, για το Γούντστοκ, κλπ. Δε φτάνει στο ύψος του πρώτου βιβλίου, αλλά είναι πάρα πάρα πολύ καλό.
Καταπληκτικό paper που έγραψε η συγγραφέας τη δεκαετία του '70 κάνοντας επιτόπια έρευνα σε ένα χωριό της Κρήτης που εκείνη την περίοδο αρχίζει να αλλάζει από τον τουρισμό. Η συνέντευξη στο τέλος επικαιροποιεϊ το τότε άρθρο, μιλάει για το μαζικό τουρισμό με τους όρους του σήμερα.
Σε αυτό το βιβλίο γίνεται ένα reunion φίλων, μετά την αποφυλάκιση ενός δικού τους ανθρώπου. Ο Σλινκ γράφει άλλο ένα πολιτικό βιβλίο με θέμα του αυτή τη φορά την τρομοκρατία. Το χειρίζεται χειρουργικά. Θα γινόταν πολύ ωραία ταινία.
Ο πρωταγωνιστής σοκάρεται, όταν, ενώ παρακολουθεί τις δίκες της Νυρεμβέργης ως φοιτητής νομικής, αντικρίζει στο εδώλιο την πρώτη του αγάπη. Μια αποκάλυψη για αυτήν θα τον κάνει να αναθεωρήσει διάφορα ζητήματα. Άλλο ένα πολύ όμορφο βιβλίο από τον Σλινκ, βαθιά και ουσιαστικά ανθρώπινο, πώς κρίνουμε εν τέλει τους άλλους; Προσωπικά στην πόλη που κινείται ο ήρωας και η οποία δεν κατονομάζεται, αναγνώρισα την αγαπημένη μου Χαϊδελβέργη κι ένιωσα ότι ο Σλινκ μου έκλεισε το μάτι.
Τα 90ς στην επαρχία χωρίς καμία εξιδανίκευση και νοσταλγία, όπως έχουμε συνηθίσει τον τελευταίο καιρό. Η σκληρότητα της κοινωνίας, όπως αποτυπώνεται στη σκληρή συμπεριφορά των παιδιών στο σχολείο.
0
Φοβερή γραφή
Το μοναδικό αστυνομικό του Καραγάτση. Ο πρωταγωνιστής, Μάνος Τασάκος, είναι ερωτεύσιμος. Το ταλέντο του συγγραφέα, για άλλη μια φορά αδιαμφισβήτητο. Κρίμα που δεν αποπειράθηκε να γράψει κι άλλο αστυνομικό.
Ένα αστυνομικό που διαδραματίζεται στην υπό βρετανική κατοχή Ινδία, στα τέλη του 19ου αιώνα, μετά από μια αιματηρή εξέγερση. Οι γυναίκες Βρετανών αξιωματούχων βρίσκονται νεκρές. Ο δολοφόνος αφήνει στους τάφους των θυμάτων το χαρακτηριστικό ρόδο του Κασμίρ. Πάνε χρόνια που το διάβασα, αλλά το θυμάμαι πολύ έντονα, γιατί αστυνομικό εποχής στην Ινδία δεν έχω ξαναδιαβάσει. Ένα γοητευτικό βιβλίο.
Επιτέλους, ας διαβάσουμε και κάποιον άλλο Τούρκο συγγραφέα εκτός από τους πασίγνωστους. Το συγκεκριμένο ειδικά, δείχνει πόσο κοντά είμαστε πολιτισμικά οι δύο χώρες. Μου θύμισε καλοκαίρια στο χωριό, που η γιαγιά όταν ήξερε ότι θα ερχόμασταν, αγόραζε καφάσια με γκαζόζες και πορτοκαλάδες.
Μου αρέσει πολύ ο Πεϊσότο και αυτό είναι το αγαπημένο μου από αυτόν. Η ιστορία φαινομενικά είναι η ιστορία μιας οικογένειας ανάμεσα στις γενεές και το νεκροταφείο πιάνων της. Ο τρόπος που το κάνει όμως' η Λισαβόνα γίνεται μαγική, ενώ χρόνος δεν υπάρχει με την γνωστή έννοια. Ελπίζω να ξανακυκλοφορήσει σύντομα.
Ο Άρης Μπερλής είχε δηλώσει ότι αφότου μετέφρασε Γουλφ, μιλούσε για μια περίοδο μόνο με το δικό της σπάνιο λόγο, με τις λέξεις επιλεγμένες μία- μία. Τόσο πολύ τον επηρέασε η δουλειά αυτή. Και νομίζω όχι τυχαία, αφού στο έργο αυτό με πρόσχημα μια επιστολή σε έναν ανιψιό της, η Γουλφ μεταφέρει στο χαρτί τις σκέψεις της για την ποίηση και την τέχνη του καιρού της.
Όλη η τρέλα της νεανικότητας σε αυτό το βιβλίο που ο Τζόυς έγραψε επίσης στα νιάτα του. Εδώ θα πρωτοσυναντήσει κανείς τον Stephen Dedalus, τον μετέπειτα πρωταγωνιστή του Οδυσσέα και alter ego του συγγραφέα. Παρότι έργο τουΤζόυς, μου έχει μείνει στο νου σαν ανάλαφρο και φρέσκο. Η μετάφραση του Μπερλή είναι υποδειγματική.
Το μόνο βιβλίο που εξ' όσων γνωρίζω καταπιάνεται μυθιστορηματικά με τα σκηνικά της πλατείας Τιεν Αν Μεν στο Πεκίνο, που συγκρότησαν μια άλλη εποχή για την Κίνα. Με αφορμή αυτά, τα ξιδεύουμε στο σήμερα σε ένα πολιτικό- κατασκοπευτικό θρίλερ που συγκλονίζει, ενώ ταυτόχρονα μαθαίνουμε πράγματα για τη σύγχρονη κινεζική ιστορία.
Καταπληκτική δουλειά για τον "αιώνα των άκρων" στην Ελλάδα. Πλήρης μελέτη που δεν εστιάζει σε μια περίοδο (πχ. δεκαετία του '40) όπως άλλες εξαίρετων ιστορικών (πχ. Μαζάουερ, Φλάισερ), αλλά καταπιάνεται με όλη την περίοδο, καλύπτοντας μέχρι και πολύ πρόσφατα γεγονότα όπως ο Δεκέμβρης του 2008. Θα πρότεινα να το πιάσετε όταν δεν θα έχετε πολλές δουλειές, γιατί θα σας τραβήξει την προσοχή.
Τα αδιέξοδα, τις παθογένειες αλλά ταυτόχρονα και την αναγκαιότητα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης σχολιάζει ο Σπίνραντ εδώ, με την ιστορία κάποιων που προσπαθούν να στήσουν σωματείο στην κόλαση. Απολαυστικό.
Η αλήθεια είναι ότι διαβάζεται νερό. Ιστορίες επηρεασμένες από την Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων, μεταναστευτικό, τρομοκρατία.. Στα συν επίσης η γυναίκα- ντετέκτιβ που πρωταγωνιστεί. Ωστόσο, κάτι έλειπε. Πολύ σχηματικά όλα, ένιωθα ότι δεν έμπαινε πουθενά σε βάθος.
0
Η συνέχεια της Χαμένης άνοιξης
Παρόλο που αναμετριέται με ένα γίγαντα όπως ο Τσίρκας, αφενώς τα καταφέρνει, αφετέρου αντιμετωπίζει το πρωτότυπο με απόλυτο σεβασμό και ταπεινότητα, προς τιμήν του.
Αγαπώ πολύ τον Οδυσσέα του Τζόυς. Οπότε θέλω να το προτείνω συνεχώς σε κόσμο. Ωστόσο, επειδή πολλοί δυσκολεύονται, τους προτείνω ταυτόχρονα και το εν λόγω βιβλίο, που βοηθάει πολύ την ανάγνωση και αποσαφηνίζει έννοιες, καταστάσεις και γλωσσικά παιχνίδια. Ο Μαραγκόπουλος τον κατέχει τον Τζόυς και αυτό δεν είναι καθόλου λίγο.
0
Υπόδειγμα βιογραφίας
Η καλύτερη και πληρέστερη βιογραφία του Τζόυς, που μάλιστα είχε κερδίσει National book award όταν βγήκε.
Με βοήθησε να ξεμπλοκάρω από αναγνωστικό μπλοκ. Έφαγα ένα βράδυ για να το τελειώσω και ακόμα κι έκτοτε, στη δουλειά μου, ήμουν μαζί του. Ο κόσμος της Χούστβεντ είναι πολύ αισθαντικός, ακαταμάχητος. Ομολογώ επίσης ότι την προτιμώ από τον σύζυγό της, τον Πολ Όστερ.
Ο Γιώργος Κοροπούλης κατέχει τον Δάντη τόσο καλά.. Άλλη μια φοβερή μεταφραστική δουλειά, αλλά και ένα διαφωτιστικό επίμετρο. Πρόκειται για το προοίμιο της Θείας Κωμωδίας. Περιμένουμε τη μετάφραση της τελευταίας από τον ίδιο προσεχώς.
Σαρωτικός ο λόγος της Αθηνάς Τσάκαλου, το πώς περιγράφει τις σχέσεις των ανθρώπων, τη φύση.. Μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στη δεκαετία του '60 και έχει να κάνει με τη μετανάστευση, δεν θυμίζει κανένα άλλο παρόμοιο παρ' όλα αυτά.
Ένα βιβλίο που ξεκινάει σαν μια ιστορία του φανταστικού, για να καταλήξει να πραγματεύεται την παγκοσμιοποίηση, την άνοδο των εθνικισμών, τον οικονομικό έλεγχο υπερεθνικών οργάνων στα υπάρχοντα κράτη και άλλα πολλά. Ταυτόχρονα, ο κόσμος της Μπουραζοπούλου είναι άρτια φτιαγμένος, σε πείθει, τον κάνεις εικόνα, έχεις την αίσθηση της λάσπης, νιώθεις υγρασία στην πλάτη σου, ανατριχιάζεις, χάνεσαι στο σύμπαν της.
Το είχα διαβάσει στο πρωτότυπο πριν κάποια χρόνια και με είχε συνεπάρει. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν είχε την ίδια ανταπόκριση από το κοινό, ίσως να φταίει και η αισθητική του εξωφύλλου, που παραπέμπει αλλού. Ιστορίες με μια αίσθηση εξωπραγματικού, μεταφυσικού, αλλά μέσα στη φρικαλεότητα της καθημερινότητας των φτωχών στην Αργεντινή.
Οι μόνοι που μου έρχονται στο μυαλό που γράφουν παιδικά παραμύθια για ενήλικες είναι ο Ρόμπινς και ο Γκέιμαν. Από μόνο του αυτό τα καθιστά σουρεάλ. Βέβαια, και στα βιβλία για ενήλικες του Ρόμπινς η φάση είναι σουρεάλ. Εδώ έχουμε την ιστορία ενός κοριτσιού, της Γκρέισι, σ 'έναν πλανήτη που καταναλώνονται αμέτρητοι τόνοι μππύρας κάθε χρόνο. Κατά μη παράδοξο τρόπο, μου θύμισε κάπως το Κόραλαιν του Γκέιμαν.
Με απλά λόγια και στην μορφή ερωταπαντήσεων, ο μεγάλος ιστορικός Μαρκ Φερρό εξηγεί την ίδια την πτώση του Τείχους, αλλά και τις κοινωνικοοικονομικές συνέπειές της, καθώς και τις προεκτάσεις της.
Οι ιστορίες της Εουδάβε είναι γροθιά στο στομάχι` η βία σε διάφορες εκδοχές, η αστάθεια.. Τι είναι άραγε πραγματικό και τι φανταστικό; Η συγγραφέας μας προκαλεί να βυθιστούμε στον κόσμο της και παρότι μικρές οι ιστορίες της, η ατμόσφαιρά τους μένει στο δωμάτιο για ώρα μετά την ανάγνωσή τους.
Μια πολύ όμορφη ιστορία που καταγράφει τη σχέση πατέρα και κόρης, όταν η ίδια αρχίζει να λαμβάνει αποφάσεις για τη ζωή της χωρίς να τον συμβουλεύεται. Αναφέρεται υπόρρητα στη μεγάλη κοινωνική αλλαγή των 60ς και στην μεταμόρφωση της οικογένειας.
Τι να πει κανείς για το βιβλίο; Επηρεασμένος από τη ζωή του συνθέτη Άρνολντ Σαίνμπεργκ, ο Μαν γράφει ένα βιβλίο για την παρακμή της αστικής τάξης της χώρας του κατά τη διάρκεια του πολέμου, πως από το φως παράγεται το σκοτάδι. Ειδικά οι τελευταίες 150 σελίδες, φεύγουν νερό.
Οι εκδόσεις Οκτάνα αρχίζουν να γίνονται πολύ αγαπημένος εκδοτικός. Άλλη μία έκδοση- κόσμημα, αυτή τη φορά με δύο άγνωστες νουβέλες του Μαν. Βοράς και νότος, υποσυνείδητη έλξη, φιλοδοξία μερικά μόνο από τα θέματα που θα βρείτε στις σελίδες του.
Δύο πιτσιρικάδες που βαριούνται το καλοκαίρι στο Βερολίνο την κάνουν με ένα όχημα από την πόλη. Δίχως καβάτζα καμιά, μπλέκουν σε διάφορες ιστορίες, γνωρίζουν κόσμο, κινδυνεύουν, γλιτώνουν, ερωτεύονται, ενηλικιώνονται. Μια όμορφη, ξέγνοιαστη ιστορία.
Σε αυτό το βιβλίο ο Ζακ Αλαίν- Μιλέρ προσπαθεί να μιλήσει για το άλμα που έκανε ο Λακάν από τη γλώσσα στην επιθυμία και την απόλαυση και την αναθεώρησή του σε κάποιες θέσεις του για τον Φρόιντ.
Το βιβλίο με το οποίο συστήθηκε ο Μούζιλ στο κοινό. Μιλάει για τον εγκλεισμό σε οικοτροφείο, για τα βασανιστήρια που περνάει όποιος διαφέρει εκεί, για τη σκληρότητα των παιδιών και των δασκάλων. Φαίνεται πως έχει εμπνεύσει πολλούς νεότερους, από την Έρπενμπεκ μέχρι τον Λουί.
Δεν είναι απλά ένα εγχειρίδιο για την προετοιμασία του τσαγιού. Εγκολπώνει μέσα του την τέχνη και τη φιλοσοφία. Απολαυστικό σαν ένα καλό ποτήρι με τσάι.
Ο Λε Κλεζιό προσπαθεί να μιλήσει για σοβαρά θέματα όπως το μεταναστευτικό, τα "μη συνοδευόμενα παιδιά ", την αντιμετώπισή μας ως προς τον Άλλο. Και το κάνει μέτρια. Από το συγκεκριμένο δε, λείπουν οι ταξιδιωτικές αναφορές ππυ τον έκαναν γνωστό και δικαιολογησαν το Νόμπελ.
0
Μια δυνατή σχέση
Αν και είναι γεμάτο με κινηματογραφικές ερωτικές σκηνές, το λάτρεψα για τον τρόπο με τον οποίο ο Μίλερ περιγράφει τα συναισθήματα. Το πώς μιλάει για τη Μάρα στη αρχή, το πώς εξελίσσεται η σχέση τους, τι σκέφτεται κάθε στιγμή, πώς δικαιολογεί ή προσπαθεί και ο ίδιος να κατανοήσει τις πράξεις του.
Ενθουσιάστηκα: επιτέλους ένα βιβλίο που μιλούσε για μας. «Όλοι ονειρεύονται την εξουσία, ονειρεύονται να γίνουν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της Ιστορίας. Στην πραγματικότητα, δεκάρα δεν δίνουν για τις μικρές μας ιστορίες, τις μικρές μας ζωές.» λέει ο Αττιά στο «Μαύρο Αλγέρι». Επιτέλους ένα βιβλίο για τις μικρές μας ζωές.
Το μότο του βιβλίου είναι «…οι μέρες που έκαιγαν σαν πληγές στην προϊστορία μας γρήγορα φθίνουν…» και αντικατοπτpίζει απόλυτα το πεpιεχόμενό του. Για τον Βάpναλη ήταν το καλύτεpο βιβλίο της χpονιάς του, ενώ λέγεται ότι και ο Καστοpιάδης έβγαλε την κόpη του Κυβέλη από την πpωταγωνίστpια. Θυμάμαι ακόμα την αίσθηση που μου άφηνε κάθε φορά που το έκλεινα, την αίσθηση ότι είχα επιζήσει ναυαγίου.
«Πρόκειται, όπως σας έχω ήδη πει, για ένα μυθιστόρημα με γιατρούς (της Ψυχιατρικής), στο οποίο παίζει κάποιον ρόλο ο Χίτλερ. Δύσκολα νομίζω ένας εκδοτικός οίκος στο Παρίσι ή στην Ολλανδία θα βρει το θάρρος να βγάλει κάτι τέτοιο», γράφει ο Βάις από την εξορία σ’ ένα του φίλο. Βρισκόμαστε στο 1918 και ο αφηγητής μας γνωρίζει τον Α.Χ., που πάσχει από υστερική τύφλωση, την οποία θα αντιμετωπίσει με επιτυχία. Η επιτυχία αυτή θα κρίνει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων στο μέλλον. Με τα μάτια του Βάις (της παρέας του Περούτζ και του Κάφκα), διατρέχουμε τη σύγχρονη ευρωπαϊκή και γερμανική ιστορία. Μπαίνουμε στην ψυχή της κοινωνίας κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, στην ηττημένη μετά τον Μεγάλο Πόλεμο κοινωνία και νιώθουμε την άνοδο τον Ναζί πριν αυτή λάβει χώρα. Ένα επίκαιρο βιβλίο κι ένα διευσδυτικό βλέμμα στο πώς φτάσαμε στο Δεύτερο Παγκόσμιο. Το βιβλίο γράφτηκε το 1938 και προέβλεψε πολλά απ’ αυτά που ακολούθησαν. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1963 και στα τέλη του 2017 ευτύχησε να κυκλοφορήσει στα ελληνικά με τη βραβευμένη μετάφραση του Αλέξανδρου Κυπριώτη.
Ο Μάρκος και ο Γ’ογος είναι δύο αγόρια, που φοιτούν στην τρίτη λυκείου στη Σύρο. Μουσική, μπάντα, σεξ, χόρτο, τουρίστριες και δε συμμαζεύεται. Και ταυτόχρονα, μια βαθιά, υπαρξιακή ανάγκη για φυγή. Από το νησί, τους ανθρώπους του, τη νοοτροπία του, τη ρουτίνα.
Εκτός από τους επίγειους, φυσικούς παραδείσους υπάρχουν και αυτοί που φτιάχνουμε μόνοι μας, με τη βοήθεια του κρασιού, του χασισιού και του οπίου. Και ποιος καλύτερος για να μιλήσει γι’ αυτούς από τον Baudelaire, που βυθίστηκε σ’ αυτούς και τους περπάτησε γωνιά τη γωνιά.
Δεκαετία του ’50 στο Όσλο και η νεαρή Μαριάννε Ίλσεν γνωρίζει τον μετέπειτα συγγραφέα Άλεξ Γιένσεν. Η ανάγκη και των δύο να ανακαλύψουν τους εαυτούς τους, να δημιουργήσουν, να γνωρίσουν άλλους τόπους, τους σπρώχνει να έρθουν οδικώς στην Ελλάδα και να μείνουν στην Ύδρα. Στο βιβλίο διαβάζουμε εικόνες από το νησί εκείνης της περιόδου, καταφύγιο ξένων καλλιτεχνών , μη τουριστικό, ανοιχτό και φιλόξενο. Κι ενώ το περιβάλλον ευνοεί πολύ τα σχέδια των δύο νέων, ο Άλεξ θα γνωρίσει την Πατρίσια και η Μαριάννε τον Λέναρντ Κοέν. Συνεχίζουμε να διαβάζουμε για τη σχέση τους, επιστολές, αδημοσίευτα ποιήματα του Κοέν για τη Μαριάννε, φωτογραφίες και αφηγήσεις.
Τι πιο καλοκαιρινό από το να διαβάζεις πραγματικές ιστορίες πειρατών και κουρσάρων; Τύπων που αλλαξοπίστησαν και το έσκασαν από τη Δύση; Τύπων που παράτησαν τις περιουσίες και τις οικογένειές τους για να μπαρκάρουν σε τέτοια καράβια; Για θαλάσσιους Ρομπέν των Δασών; Και όλα αυτά στο Ραμπάτ- Σαλέ, που κατάφερε νε αυτονομηθεί και να διοικείται από το Συμβούλιο Κουρσάρων Καπετάνιων! Ο συγγραφέας μιλάει για τους τύπους των καραβιών της εποχής, περιγράφει τα λιμάνια και την αρχιτεκτονική τους, τους θρύλους μεταξύ των πειρατών, όπως αυτόν της απόλυτης ουτοπικής πόλης, της Λιμπερτάτια; Θα φύγετε σίγουρα μ’ αυτό το βιβλίο!
Τη Δευτέρα στο δρόμο για τη θάλασσα πήρα να διαβάζω διηγήματα του Παπαδιαμάντη. "Δρεπανόσχημη σελήνη" γράφει κάπου και σκέφτηκα ότι ούτε αυτό θα το διάβαζες ποτέ από κάποιον μεταφραστή. Φοβεpή γλώσσα που αποτυπώνει την καλοκαιpινή pαστώνη.
0
για τη σύγχpονη σεξουαλικότητα
Ένα βιβλίο που βάλθηκε να εξηγήσει την ατάκα του Λακάν για το πώς ο καπιταλισμός βάλθηκε από την αpχή του να ξεφοpτωθεί το σεξ. "Διότι, για την σύγχρονη ηθική, ανήθικος είναι μόνον αυτός που δεν παράγει κέρδος, για παράδειγμα μια σεξουαλικότητα ελεύθερη και ανυπόκριτη."
Το πρώτο μυθιστόρημα της γενιάς των μπιτ. Οι 2 εκπpόσωποί της σε βάζουν κατευθείαν στο πετσί των ηpώων που δημιούpγησαν. Βασίζεται στα αληθινά γεγονότα της δολοφονίας του Ντέιβ Κάμερερ από τον Λισιέν Καρ.
Τα καλύτερα αφηγήματα της συγγραφέως, η οποία αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό της. Μετά από κάθε ένα, χpειάζεσαι χpόνο για να χωνέψεις αυτό που διάβασες. Απλές γυναίκες στο πpοσκήνιο, αλλά καθόλου μα καθόλου βαpετές.
1
Τι δουλειά
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξε διαπαντώς τα μεγάλα ευρωπαϊκά κέντρα που βρέθηκαν υπό γερμανική κατοχή. Η αξία αυτού του βιβλίου είναι ότι σκιαγραφεί τα γεγονότα μέσα από τα μάτια εκείνων που έμειναν στις πόλεις και ούτε πολέμησαν, ούτε σχεδίασαν μάχες. Η ιστοpία δηλαδή μέσα από τα μάτια των απλών ανθpώπων.
Οι 500+ ανέκδοτες, σπάνιες φωτογραφίες της συλλογής Βύρωνα Μήτου που συνθέτουν τον τόμο "Η Θεσσαλονίκη κατά τη Γερμανική Κατοχή" κάνουν πολύ απτή και κοντινή την πεpιοδο. Όλες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από ανώνυμους γερμανούς φαντάρους και αξιωματικούς, κάτι που μας φέpνει μοιpαία στη θέση να αντικpύσουμε το θέμα από την απέναντι πλευpά.
1
Πολύ σημαντικό πόνημα
Η 1η εμπεpιστατωμένη μελέτη για την ΟΠΛΑ. Μια αξιόλογη προσπάθεια για προβληματισμό και γόνιμο διάλογο, για όποιον θέλει να ξεφύγει από το επιφανειακό δίλημμα "μαύρη ή κόκκινη βία"
Μια έpευνα βασισμένη στο αρχείο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου που προσφέρει μια εξαιρετική απεικόνιση των διαδρομών του ελληνικού εβραϊσμού αλλά και της θεσμικής μνήμης του πολέμου.
Τα άρθρα τού ανά χείρας τόμου φέρνουν στο προσκήνιο νέες ιστορικές και διεπιστημονικές θεωρήσεις πάνω στη δεκαετία του '40 που πpοσφέpεται ακόμη για μελέτη. Όλη η αφpόκpεμα των νέων ιστοpικών αποτίει φόpo τιμής στον Χάγκεν Φλάισεp.
Το ταλέντο του μόλις του Λουί είναι ο συνδυασμός του βιώματος με την ικανότητα να αποστασιοποιείται από αυτό, να παρατηρεί τη βιωμένη του ύπαρξη με τη ματιά ενός επιστήμονα. Εδώ μεταχειpίζεται το θέμα του -ένα βιασμό-εναλλάσσοντας την περιγραφή της μοιραίας νύχτας της επίθεσης με εικόνες από το νοσοκομείο, το αστυνομικό τμήμα, κλπ.
διαβάζεις αυτό και μετά θες να διαβάσεις ό,τι έχει γpάψει ο Λουί
Σκληρό και πολύ ωμό. Νομίζω ότι περισσότερο μου έχουν μείνει οι περιγραφές της ταξικοτητας που κάνει. Οι αρρώστιες των εργατών στα εργοστάσια, οι αρρώστιες που πιάνουν οι ταμίες στο σούπερ μάρκετ, κλπ.
Εκπληκτικό βιβλιο για την πλασαpιζόμενη πλέον σαν μαγευτική δεκαετία που όλοι μάθαμε να αναπολούμε χωρίς ακριβώς να έχουμε βιώσει. Τι δομή, τι λήμματα!
Κάθε βιβλίο του Λουί είναι και καλύτερο. Επίσης τί είδους οικειότητα είναι αυτή που δημιουργεί μεταξύ αναγνώστη κ αφηγητή. Το τρίτο μέρος όλα τα λεφτά.
Πολύ ωραίο το εύρημα του Κοιμητηρίου των λησμονημένων βιβλίων και όλες οι παράλληλες βιβλίες που εκτυλίσσονται στο μυθιστόρημα αυτό και που δένουν μαγικά στο φινάλε.
Πολύ όμορφη απεικόνιση της Βαρκελώνης στην εποχή που διαδραματίζεται το βιβλίο, γοτθική αισθητική, δεν το αφήνεις από τα χέρια σου, αλλά το φινάλε το πάει τόσο αλλού που νιώθεις ότι τζάμπα το διάβασες.
Ένα κοινωνικό πορτρέτο της Δύσης των 90ς, με την αποβιομηχάνηση, την κοινωνική κατάπτωση λόγω των πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού, τη νέα γενιά που σε αντίθεση με τις προηγούμενες δε θέλει να αλλάξει τα πράγματα, αλλά αντ' αυτού νιώθει ότι τίποτα δεν έχει νόημα. Εκεί έρχονται και κολλάνε και η grunge με τη μουσική σκηνή του Σιάτλ.
Θέμα του Λαζάρεβιτς είναι η ανθρώπινη φύση και η απενοχοποίησή της. Μου θύμισε Τουργκιένιεφ. Το διαβάζεις και θέλεις να βάλεις τα κλάμματα.
0
Μια θυελλώδης ερωτική σχέση
Το πρώτο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη, στο οποίο μιλάει στην πραγματικότητα για μια ερωτική σχέση. Παθιάρικο και ρομαντικό, ξεχωρίζει από το υπόλοιπο έργο του συγγραφέα.
Ποιητική πρόζα ή ποίηση σε πρόζα; Άλλο ένα υπέροχο βιβλίο από τον Χάντκε, αν δεν είστε σίγουροι ξεφυλλίστε το και διαβάστε το πρώτο τυχαίο απόσπασμα. Τόσο σίγουρη είμαι ότι δεν πρόκειται να του αντισταθείτε.
Το μόνο λογοτεχνικό έργο που έχω υπόψη μου και έχει ως θέμα του την πυρκαγιά στον οικισμό Κάμπελ. Η Θεσσαλονίκη των Εβραίων και ο αντισημιτισμός, μια χαρισματική ανάλυση του πώς ο άνθρωπος έφτασε στα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας στον 20ό αιώνα.
Η Νικολαΐδου με τη γλαφυρή της πένα καταπιάνεται με την υπόθεση Πολκ στη Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του '40. Μου θύμισε το Γύρο του θανάτου του Κοροβίνη.
Από την έννοια της τιμωρίας στην έννοια του σοφρωνισμού, από τα δημόσια βασανιστήρια στις σύγχρονες φυλακές και τη μόνιμη επιτήρηση. Ο Φουκώ για άλλη μια φορά μας προσφέρει μια φοβερή μελέτη.
Έχει γίνει της μόδας ο Φουκώ και εκδίδεται οτιδήποτε δικό του. Δε λέω ότι η συνέντευξη είναι ανούσια, αλλά δεν καταλαβαίνω και γιατί έπρεπε να κυκλοφορήσει αυτοτελώς.
Ένα βιβλίο που σπάει όλες τις λογοτεχνικές συμβάσεις και δεν ξέρεις πού να το κατατάξεις. Στα αστυνομικά, στα κλασικά τύπου Μπόρχες, στις παρωδίες; Η φιγούρα του ντετέκτιβ- ποιητή που προσπαθεί να διεισδύσει στο άντρο των αναρχικών θα σας μείνει αξέχαστη.
Ένας λογοτεχνικός κομήτης που έσκασε στη συντηρητική κοινωνία της εποχής και συντάραξε κοινό και κριτικούς. Ακόμη και σήμερα, τόσες δεκαετίες μετά, σοκάρει.
Καλογραμμένο ψυχολογικό θρίλερ της Φλυν που παίζει πολύ με τον εγκλεισμό της οικογένειας, τη γονεϊκή υπερπροστασία η οποία μπορεί να γίνει κακοποιητική κι όλα αυτά μέσα σε μια επίσης κλειστή, μικρή κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο που η πρωταγωνίστρια διαρκώς αυτοτραυματίζεται.
Νομίζω μου άρεσε περισσότερο από τα άλλα της Φλυν. Ένα νοσηρό περιβάλλον, άτομα με διαλυμένη ψυχολογία, χαρακτήρες λεπτοδουλεμένοι, ανατροπές που είναι καλοφτιαγμένες και κρατούν το ενδιαφέρον.
Ένα θεατρικό βασισμένο σε κείμενα και ημερολόγια της Κόρι, της γυναίκας που έκατσε μπροστά σε μια μπουλντόζα για να εμποδίσει την κατεδάφιση μιας παλαιστινιακής οικίας. Από την οργάνωση του υλικού, βλέπουμε επίσης και το πώς άλλαξε η ίδια η Κόρι, που από μια συνηθισμένη Αμερικανίδα, βρέθηκε να είναι κομμάτι της πιο έμπρακτης αλληλεγγύης.
«Δεν αναρωτιέστε γιατί νιώθουν την ανάγκη να με ανακηρύσσουν νεκρό, ξανά και ξανά;»
Μια κατατοπιστική ματιά στη ζωή ενός από τους σημαντικότερους ανθρώπους του 19ου αιώνα. Έχουμε να κάνουμε με έναν μονόλογο, κατά τον οποίο ο Μαρξ επιστρέφει στο σήμερα και αναλογίζεται τις πράξεις και τις ιδέες του. Αρκετές κωμικές σκηνές, τόσο αληθινές ωστόσο, αλαφρύνουν το υπόλοιπο θέμα που είναι πιο σοβαρό και δεν είναι άλλο από την καταπίεση και την εκμετάλλευση.
Τα παραμύθια υπάρχουν ώστε τα παιδιά να ξέρουν ότι οι δράκοι μπορούν να σκοτωθούν
Ένα παραμύθι για μεγάλους, στο γνωστό στιλ του Γκέιμαν, που πραγματεύεται τον φόβο και προσπαθεί να δείξει στον αναγνώστη ότι οι ήρωες δεν είναι υπεράνθρωποι. Τουναντίον και αυτοί μπορεί να κάνουν αυτό που πρέπει και ταυτόχρονα να είναι τρομοκρατημένοι. Πανέμορφο!
Η παράνοια και το παράλογο του πολέμου σε ένα βιβλίο αναφοράς για το θέμα. Ο Χέλερ, αντλώντας από τις δικές του εμπειρίες γίνεται πολύ πειστικός, χωρίς να γίνεται διδακτικός.
Υποτίθεται επιστημονική φαντασία, αλλά μιλά για το σήμερα
Το Σφαγείο Νο.5 και το Catch 22 νομίζω είναι τα δύο μεγάλα αντιπολεμικά έργα της συγκεκριμένης γενιάς συγγραφέων. Η ιδιαιτερότητά τους, έγκειται στο πώς επιλέγουν να διαχειριστούν το υλικό τους, με πολύ χιούμορ και σουρεαλισμό. Κυλάει τόσο γρήγορα που άνετα διαβάζεται αυθημερόν.
Η Κατερίνα Ζησάκη, με αυτή την πρώτη της ποιητική συλλογή, καταφέρνει να μπει κατευθείαν στα ποιητικά πράγματα της χώρας, να διαβαστεί και να συζητηθεί.
Ο θρύλος λέει ότι ο Φερέ, όντας στην Ελλάδα διηγήθηκε ένα βράδυ μεθυσμένος στη μεταφράστρια αυτήν την ιστορία, ενώ έκλαιγε. Ε, μετά δε γινόταν να μην εκδοθεί. Μια τρυφερή ιστορία που ξεφεύγει από τα άλλα βιβλία του συγγραφέα.
θα σας κάνει να αναζητήσετε και τα υπόλοιπα του Φερέ
Βιβλίο που μιλάει τόσο για τη χούντα της Αργεντινής, όσο και για τους ιθαγενείς Ινδιάνους της χώρας, κάτι που δεν το καθιστά συνηθισμένο. Γρήγορος ρυθμός, έντονες σκηνές, αν και ένιωθες ενίοτε ότι είναι λίγο αμερικανιά. Πολύ ωραίο το soundtrack του βιβλίου, με τη μουσική που ακούει ο επιθεωρητής και είναι μπάντες τύπου Godspeed you! black emperor.
Ένα από τα θεμελιακά κείμενα της πολιτικής οικονομίας. Ο Σμιθ καταπιάνεται με μια πληθώρα θεμάτων στο βιβλίο του, το οποίο θα έπρεπε να είναι αναγκαίο ανάγνωσμα, δεδομένου ότι έχει παραχαρακτεί και παρεξηγηθεί πολύ. Οπότε, αντί να διαβάζει κανείς απλά αποσπάσματα από δευτερογενείς πηγές, καλύτερο θα ήταν να καταφύγει στο πρωτότυπο. Ο κος. Θεοχαράκης που επιμελείται τον τόμο, είναι επίσης ένας Adam Smith scholar και εγγυάται το εξαιρετικό αποτέλεσμα. Το μόνο μείον, είναι ότι πρόκειται μόνο για τα 2 πρώτα από τα 7 βιβλία του ΠτΕ. Μακάρι να κυκλοφορήσουν και τα υπόλοιπα.
Πώς θα ήταν αν συγγραφείς, ποιητές και εν γένει καλλιτέχνες αναλάμβαναν την εξουσία; Το ερώτημα αυτό δεν είναι ρητορικό, αφού το περιστατικό συνέβη όντως το 1918 στο Μόναχο. Υπέροχο βιβλίο που περιγράφει μιαν εποχή στην οποία ο κόσμος ακόμα ονειρευόταν.
Η Θεσσαλονίκη της κατοχής μέσα από απλές, καθημερινές ιστορίες. Γιατί πέρα από τα πεδία των μαχών, η ιστορία γράφεται και από όσους δε φεύγουν για το μέτωπο, από τιη ζωή στις γειτονιές της πόλης. Μου αρέσει επίσης πολύ ο γλαφυρός λόγος της συγγραφέως.
0
ταξιδιάρικο
Ένα βιβλίο που σου περνά την απόλυτη αίσθηση της ελευθερίας. Να'σαι νέος, χωρίς υποχρεώσεις και να ταξιδεύεις χωρίς πρόγραμμα, λεφτά και ποπλλά- πολλά σ' όλη τη Λατινική Αμερική. Μια ενδιαφέρουσα περίοδος της βιογραφίας του Γκεβάρα επίσης.
Μεσοπόλεμος και ο Ροθ γυρίζει όλη την Ευρώπη, αλλάζοντας ξενοδοχεία. Αυτά τα κείμενα- βινιέτες μας ταξιδεύουν στο χώρο και το χρόνο, από την Αλβανία μέχρι τη Γαλικία. Θα νιώσετε ότι είστε σε τρένο και θα προσπαθήσετε να σκεφτείτε πώς θα ήταν αν νιώθατε πατρίδα σας το εκάστοτε ξενοδοχείο στο οποίο διαμένατε.
Είναι απίστευτο το πώς ο Πετρόπουλος μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά για τη φασολάδα καταφέρνει να μιλήσει για την Ελλάδα την προπολεμική, τη μεσοπολεμική, την κατεχόμενη και την μεταπολεμική. Επιπλέον, σκιαγραφεί με έναν πολύ μοναδικό τρόπο την ελληνικότητα.
Ως γνωστόν, ο Πετρόπουλος μπαινόβγαινε στις φυλακές μέχρι να φύγει μόνιμα για το Παρίσι. Σε αυτό το βιβλίο περιγράφει την καθημερινότητα στη φυλακή, τις "μόντες", την ιδιόλεκτο, τα κόλπα των κλεφτών και τον υπόκοσμο. Κι όλα αυτά, παράλληλα με μια σάτιρα για την Ελλάδα.
Ένα από τα αγαπημένα μου εφηβικά βιβλία. Ο Μόρισον μπλέκει τους κόσμους της ροκ, του κινηματογράφου που σπούδασε, των καταχρήσεων και της ειδικής ορολογίας της οφθαλμολογίας.
Ο Γκάαρντερ εκκινώντας από την Αλίκη στη χώρα τον θαυμάτων πραγματεύεται το κατά πόσο βλέπουμε πίσω από τον καθρέφτη, πίσω από τα προσωπεία, τη βαθύτερη ουσία των πραγμάτων και της ύπαρξης.
0
Για να νικήσει η φαντασία
Σε αυτό το βιβλίο ο Γκάαρντερ ασχολείται με τη Γυμνή και τη Ντυμένη Μάγια του Γκόγια και φτάνει να πραγματεύεται μέχρι τις θεωρίες της εξέλιξης. Άλλο ένα πρωτότυπο θέμα από τον αγαπημένο συγγραφέα.
Ένα φιλοσοφικό παραμύθι, που σε επηρεάζει με πολλούς τρόπους, ενίοτε χωρίς να το καταλαβαίνεις. Η Σοφί ξεκινάει να μαθαίνει τις διάφορες φιλοσοφικές σχολές και καταλήγει να αναρωτιέται κατά πόσο είναι η ίδια το αποκύημα της φαντασίας ενός συγγραφέα. Ο Γκάαρντερ αναπλάθει έτσι το στίχο του Ντε Λα Μπάρκα "η ζωή είναι ένα όνειρο και το όνειρο, όνειρο του ονείρου".
H αλληλογραφία ανάμεσα στο Χεμπερτ Μαρκούζε και τον Τέοντορ Αντόρνο με αφορμή την απόφαση των διαχειριστών του Ινστιτούτου της Φραγκφούρτης να καλέσουν την αστυνομία και να εκδιώξει τους φοιτητές που είχαν καταλάβει αίθουσές του το Γενάρη του 1969.
Η ποιητική συλλογή που πραγματικά με συγκλόνισε ήταν το "Κλέφτικο" του Γιώργου Πρεβεδουράκη. Ήθελα να υποκλιθώ στο τέλος. Και νομίζω θα μείνει ως δείγμα της εποχής.
4 καθηλωτικές ιστορίες για την ήττα που ανήκει και στα 2 στρατόπεδα του ισπανικού εμφυλίου. Στο ταξίδι μας στην λογοτεχνία υπάρχουν στιγμές που μένουν χαραγμένες για πάντα στην σκέψη μας. Πιο πολύ με τάραξε η 2η ιστορία.
Οι σχέσεις, οι έρωτες, τα φλερτ του συγγραφέα με πληθώρα γυναικών στα ελληνικά 70ς και 80ς. Η σεξουαλική απελευθέρωση, οι πρώτες τουρίστριες και ο ανερχόμενος τότε κλάδος της διαφήμισης υπό το πρίσμα του Χαριτόπουλου.
Η ζωή μιας γυναίκας σε μια αφήγηση που διαρκεί τρεις μέρες και τρεις νύχτες. Έρωτες, πάθη, κακοποίηση, βιασμοί και ξανά από την αρχή. Σπαραξικάρδιο και τόσο μα τόσο αληθινό.
0
Κάραλη φοβερή
Υπάρχει άραγε κάτι που να έχει γράψει η Κάραλη και να μην είναι φανταστικό; Το συγκεκριμένο είναι ένα βιβλίο με άρθρα της επί παντός επιστητού με το γνώριμο ύφος της.
Ένα απίστευτο πόνημα σύγχρονης πολιτικής φιλοσοφίας, στο οποίο ο συγγραφέας, έχοντας στη φαρέτρα του τα αναλυτικά εργαλεία των Παζολίνι, Δάντη, Αγκάμπεν και Λυοτάρ προσπαθεί να ιχνηλατήσει το μέλλον.
Διατηρώντας όντως τη δομή ενός παλαιού τεστ εισαγωγικών εξετάσεων, ο Σάμπρα μας διηγείται οικογενειακές ιστορίες κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην πατρίδα του. Πρωτότυπο και με σκηνές που κόβουν την ανάσα.
Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Ακολουθώντας την ιδέα του Μπόρχες, ότι κάθε ιστορία θα πρέπει να είναι η περίληψη μιας ακόμα μεγαλύτερης ιστορίας, ο Σάμπρα μας διηγείται μια ξεχωριστή ερωτική ιστορία που περνάει από τη λογοτεχνία.
Όχι άλλο ένα αστυνομικό, μα ένα άλλο αστυνομικό. Σημαντικό ακόμα και για τη θεωρία της λογοτεχνίας το τι κάνει η Κρίστι στο βιβλίο αυτό και πώς χειρίζεται το δολοφόνο. Όμως δεν σας το μαρτυρώ, να το διαβάσετε για να το μάθετε!
Οι μυθικοί κάτοικοι της Πρασινούπολης παράγουν ένα χρυσό κρασί από πικραλίδα και ο Μπράντμπουρι διαχειρίζεται τη νοσταλγία, σαν να μην ξεφεύγει από αυτήν ποτέ, σαν να νοσταλγεί την ίδια τη στιγμή που ζει κάτι, το συμβάν αυτό. Λυρικότατο.
Απίστευτα ταξιδιάρικο βιβλίο που μας πηγαίνει πίσω στα παιδικά μας χρόνια που διαβάζαμε Ιούλιο Βερν και ονειρευόμασταν μαγικά νησιά και υποβρύχια και ταξίδια με αερόστατα μέχρι το φεγγάρι.
Μια κριτική στον αναδυόμενο φασισμό, γρμμένη το 1936 μέσα από ένα πρωτο- φεμινιστικό βλέμμα. Πραγματικά, δε νομίζω να υπάρχει κάτι αντίστοιχο στο είδος του. Ο φασισμός για τη συγγραφέα είναι προορισμένος να καταρρεύσει, αλλά και τα υπάρχοντα δημοκρατικά καθεστώτα έχουν τρύπες τις οποίες καταδεικνύει η συγγραφέας (μία εξ αυτών είναι ότι είναι πολύ αντρικά). Βιβλίο που πραγματικά σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο μπροστά από την εποχή τους είναι κάποιοι άνθρωποι.
Ενδιαφέρουσα η συλλογή διαφορετικών σκανδιναβικών μύθων σε έναν τόμο, όμως το συγκεκριμένο δεν είναι Neil Gaiman. Δεν έχει τίποτα που να τον ξεχωρίζει από τη δουλειά κάποιου άλλου συγγραφέα.
Μια εκπληκτικού βάθους μελέτη με συνεντεύξεις πολλών και διαφορετικών ανθρώπων, από ξεχωριστούς πολιτικούς χώρους, με άλλη άποψη για τα γεγονότα ο καθένας. Μια έρευνα που ήταν απαραίτητη.
Αποδομημένο μυθιστόρημα με συνταρακτική αφήγηση, που ουσιαστικά αποτελεί μια κριτική στην έννοια του "νοικοκυραίου". Συνδυάζει επιτυχημένα το μυθιστόρημα με τη δημοσιογραφία.
Φοβερή μελέτη και ανάλυση των θέσεων της φιλοσοφίας της ιστορίας του Μπένγιαμιν, από χιλιαστική σκοπιά. Συστήνεται ανεπιφύλακτα στους φαν του Μπένγιαμιν.
Βαθιά κριτική στην τωρινή κατάσταση της ΕΕ, με την επικράτηση του Ισλάμ να φαντάζει σαν μια κάποια λύση. Πειστικό και τρομακτικό βιβλίο.
"Είναι πιθανότατα αδύνατον οι άνθρωποι που έχουν ζήσει και ευημερήσει σε ένα δεδομένο κοινωνικό σύστημα να διανοηθούν την άποψη εκείνων που, επειδή δεν είχαν ποτέ κάτι να περιμένουν από αυτό το σύστημα, σχεδιάζουν την καταστροφή του χωρίς αυτό να τους τρομάζει ιδιαιτέρως."
Νομίζω μου άρεσε περισσότερο από όλα του Ουελμπέκ.
Κριτική στην κατάντια της δύσης, τον σεξοτουρισμό, πορτραίτο της μοναξιάς του σύγχρονου υποκειμένου και η (αναμενόμενη κατά το συγγραφέα) αντίδραση σε όλο αυτό. Επιπλέον, ο Ουελμπέκ δεν είναι ακραία κυνικός σε αυτό το βιβλίο, αντ'αυτού δείχνει σημάδια βαθιάς τρυφερότητας. Μερικές σκηνές μου θύμισαν τον Εραστή της κομμώτριας.
Ατμοσφαιρική δυστοπία που διαδραματίζεται στη Ζώνη (του Στάλκερ) και πραγματεύεται την πορεία μας στη ζωή, από το πώς διαχειριζόμαστε το σοβαρό και πώς το εφήμερο. Κρίμα που δεν έχουν βγει άλλα βιβλία του συγγραφικού αυτού διδύμου στα ελληνικά.
Έτυχε και το διάβασα τελείως τυχαία και ενώ λόγω εξωφύλλου δεν περίμενα πολλά, βγήκε απίθανο. Μου θύμισε πολύ Τσάρλι Τσάπλιν αλλά και το Υπηρέτησα το βασιλιά της Αγγλίας. Πολύ αστείο επίσης.
Η πίεση στον νέο άνθρωπο να είναι μονίμως ευτυχής, η νοοτροπία του think positive, η απαγόρευση του να νιώθεις άσχημα (και αν νιώθεις φταις) σε κάνουν τελικά δυστυχή. Κι ας μην το δείχνεις.
Η θέληση να γλιτώσει κανείς το εργοστάσιο που του παραμορφωνει τη ζωή. Μια ιστορία για μια εποχή που ο κόσμος θεωρούσε ότι μπορούσε να ζήσει αλλιώς. Και το διεκδικούσε κιόλας.
Σάντοκαν είναι το ψευδώνυμο του πλέον διαβόητου αφεντικού της Καμόρα. Βιβλίο που δεν ηθικολογεί ούτε κηρύσσει. Χωρίς σημεία στίξης και όμως διαβάζεται απνευστί - σε ένα βράδυ.
0
Και μια μέρα φεύγεις
Ταξιδεύουμε, μεταναστεύουμε, για να επιστρέψουμε ξανά στον εαυτό μας. Μια λυρική αυτοβιογραφία.
Επιδόσεις, απόδοση, αποτελεσματικότητα, νέα σκιλς, ξέφρενες ταχύτητες και ταυτόχρονα θετικότητα. Ο Χαν περιγράφει εξονυχιστικά την αυτοθελή παράδοση του σύγχρονου ανθρώπου στην εξάντληση.
Ο Κάρβερ χειρίζεται έξοχα τόσο τον πεζό όσο και τον ποιητικό λόγο. Η μετάφραση του Γιαννακόπουλου είναι ακριβώς στο πνεύμα του συγγραφέα.
"Πιστεύω πως μια υποτυπώδης πλοκή είναι πολύ σημαντική. Είτε γράφω κάποιο ποίημα είτε γράφω πεζό προσπαθώ πάντα να πω μια ιστορία. Για πολύ καιρό έγραφα ποιήματα γιατί δεν είχα χρόνο για να γράψω διηγήματα. Το ωραίο με τα ποιήματα είναι πως υπάρχει άμεση ικανοποίηση. Κι αν κάτι πάει στραβά, είναι εκεί μπροστά σου."
0
Κακοήθες μελάνωμα
Μια ιστορική μελέτη πάνω σε μία λιγότερο γνωστή πτυχή του ναζιστικού εγκλήματος του Ολοκαυτώματος: την γενοκτονία των Ρομά. Η συγγραφέας έχει κάνει φοβερή έρευνα και επιπλέον προτείνει παιδαγωγική αξιοποίηση του υλικού για εκπαιδευτικούς.
Ο συγγραφέας εμπνέεται από τον Μπένγιαμιν για να περιπλανηθεί στη λεωφόρο ΝΑΤΟ (η σημειολογία του ονόματος και μόνο σπαει κόκαλα). Απαιτεί επαναναγνωση.
Ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή συγγραφείς. Δεν είναι το καλύτερό του, αν και πάλι διαβλεπει τάσεις και πράγματα, αλλά ένας Ουελμπέκ πάντα είναι καλή επιλογή.
Η δυνατότητα ενός νησιού, τελικά, είναι η χαμένη δυνατότητα της ανθρωπότητας. Είναι η αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου παρά την τεχνολογική πρόοδο και την ανάπτυξη.
Ωραίες ιδέες συνυπάρχουν με τις γνωστές εμμονές του Ουελμπέκ, αλλά, δυστυχώς, το αποτέλεσμα είναι μάλλον άνισο και κουραστικό.
Που πάει ένας άνθρωπος, όταν δεν ξέρει που να πάει;
Ένα βιβλίο της εποχής μας που πραγματεύεται τη σημερινή προσφυγική κρίση, την άνοδο του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας της Ευρώπης, τους κατατρεγμένους.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου η Landowska με τον σύζυγό της έμεναν στο Βερολίνο, και στο σπίτι τους οργάνωναν ιδιωτικά ρεσιτάλ και δείπνα, όπου ήταν σταθερά προσκεκλημένοι ο Hauptmann και ο Rilke. Ο τελευταίος γpάφει αυτό για το θάνατό της. Μεγαλειώδες.
Δυστυχώς το συγκεκριμένο το διάβασα μεγάλη, οπότε δεν μπορώ να πω ότι με άλλαξε. Εντούτοις, το κεφάλαιο που περιγράφει ότι έλαβε δυο γράμματα μαζί, ένα που την πληροφορούσε για την κατάκτηση της γυναικείας ψήφου κι ένα που την πληροφορούσε για μια κληρονομιά που θα λάμβανε, με την οποία δεν θα χρειαζόταν να δουλέψει ποτέ ξανά και δηλώνει ξεκάθαρα ότι χάρηκε περισσότερο με το δεύτερο, είναι από τις πιο υλικές περιγραφές που έχω διαβάσει.
Μία μόνο μέρα αρκεί για να σου αλλάξει όλη σου τη ζωή. Πολύ στενάχωρο βιβλίο, αλλά συνάμα βαθύ. Θέλει να αφιερώσει κανείς χρόνο για να μπει στον κόσμο της Ταρτ. Δώστε τον.
0
Κουκλίστικο
Πολύ ατμοσφαιρικά σκίτσα με μια γοτθική αισθητική.
«-Πώς ονομάζεται το πιο ωραίο πράγμα που βλέπεις;
-Θάλασσα.
-Σαν κι αυτή που κολυμπάω;
-Περίπου.
-Θα μ' αρέσει κι εμένα;
-Σίγουρα.
-Ω! Σίγουρα σίγουρα;
-Θα με βρεις και θα μου πεις».
Εκπληκτικές ιστορίες.
Ο Πύντσον είναι μια ιδιοφυΐα. Στο συγκεκριμένο πραγματικά με ξάφνιασε το ότι ένας μεγάλης ηλικίας άνθρωπος βλέπει με φρεσκάδα, σπιρτάδα και σαδιστικό χιούμορ το τώρα. Πιο ζωντανός και διεισδυτικος και από πιτσιρικά.
Αδιανόητο βιβλίο, με έναν σκοτεινό έρωτα, που διαφέρει από τα υπόλοιπα ρομαντικά μυθιστορήματα της εποχής. Δεν συμπαθείς κανέναν πρωταγωνιστή αλλά ταυτόχρονα πορώνεσαι, εθιζεσαι στην άρρωστη αυτή σχέση. Η μετάφραση του Άρη Μπερλή, απλά απογειώνει το κείμενο.
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο που πραγματεύεται τη σχέση μητέρας και κόρης. Η πρωταγωνίστρια προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή και αναστοχάζεται πάνω στο δώρο τγς ζωής.
Μια σκιαγραφηση της φρικαλεότητας της περιόδου που περνάει και από την Αθήνα και από τη Θεσσαλονίκη. Δεν επενδύει μόνο στο συναίσθημα, αναζητά τα βαθύτερα αίτια των γεγονότων.
Ο Berger θυμάται ότι τα ζώα εισέρχονται στην ανθρώπινη φαντασία ως φορείς μηνυμάτων, με τελετουργικές και προφητικές ικανότητες και όχι για την τροφή ή τη συντροφιά του ανθρώπου.
Είναι εκπληκτικό το πώς μπορείς να πιαστείς από ένα βιβλίο όταν δεν νιώθεις καλά και αυτό να σε βοηθάει. Η αγάπη της Άιντα και του Χαβιέρ κρατάει παρά τις δυσκολίες, ίσα -ίσα γίνεται δυνατότερη. Μετά από αυτό έψαξα όλο το έργο του συγγραφέα που ήταν μια φοβερή έκπληξη.
Όμορφη γραμμή που κατά τον ιαπωνικό τρόπο, περισσότερο υπονοεί παρά περιγράφει ξεκάθαρα. Αποφεύγει έτσι να γίνει μελοδραματική, παρόλο που χειρίζεται ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Τα μαθηματικά δρουν υποστηρικτικα στην ιστορία και δε θα έπρεπε να τρομάξουν τον αναγνώστη.
0
Η δημιουργία του μυθιστορήματος
Ο Δον Κιχώτης ορίζει ουσιαστικά το μυθιστόρημα, το πέρασμα από την επική ποίηση και τα ιπποτικα ρομάντζα στη σύγχρονη λογοτεχνία. Επιπλέον, χρησιμοποιεί και συνάμα σατιρίζει όλα τα προηγούμενα είδη γραφής, τα υπερβαίνει, αναστοχάζεται επί αυτών και καταλήγει στο πουθενά. Όλο αυτό το καθιστά ταυτόχρονα μοντέρνο και μεταμοντέρνο.
Άκρως ενδιαφέρουσα συλλογή με διηγήματα τόσο νέων όσο και καταξιωμένων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας.
"Ο τελευταίος άνθρωπος στη γη καθόταν σε μια πολυθρόνα στο σαλόνι του, όταν ακούστηκε ένα χτύπημα στην πόρτα..." (Fredric Brown)
Στο τοπ5 μου σίγουρα. Η σχέση του πρόξενου με την Υβόν, όπως αναπλαθεται κατά τη διάρκεια μίας ημέρας, της Ημέρας των νεκρών στο Μεξικό, που είναι κάτι σαν το δικό μας Ψυχοσάββατο.
Ο συγγραφέας μιλάει για όλους όσους δεν μπορούν να μιλήσουν πια, για τα σκοτωμένα και τα πληγωμένα του αδέρφια, για τον πόλεμο της Αλγερίας. Συστήνω την ταυτόχρονη ανάγνωση με το βιβλίο Τα τελευταία λόγια του Ευγένιου Λεβινιέ.
Καταπληκτικό βιβλίο εκλαϊκευμένης ψυχολογίας που καταπιάνεται με τη σύγχρονη σχέση μας με τον πατέρα μας. Βοηθάει πολύ να κατανοήσουμε τη σχέση πατέρα- παιδιού γενικά αλλά και να εξετάσουμε τη δική μας συγκεκριμένα.
"Κι ο Γάγγης ακόμα περνάει από τη Ρούα ντος Ντοραδόρες"
Μια ανθολογία με διάφορα κείμενα ή αποσπάσματα που έγραψε ο Πεσσόα για την αγαπημένη του πόλη. Θα ταξιδέψετε στις γειτονιές και τα στέκια της και θα καταλάβετε τη βαθιά του αγάπη γι' αυτήν.
Εδώ ο Πεσσόα εγκαταλείπει τα προσωπεία του, παύει να είναι ένας απλός λογιστής που γράφει, που φιλοσοφεί και αναρωτιέται για την ύπαρξη και μας δείχνει την ερωτική και ρομαντική του πλευρά.
Ένα βιβλίο που θα σας κάνει να κατανοήσετε πολύ καλά το φυλετικό ρατσισμό και θα σας κάνει να παρατηρείτε αφού το διαβάσετε τις λουλουδούδες, αυτούς που σερβίρουν στα μπαρ, τους οδοκαθαριστές, κοκ.
Ένα πολύ ατμοσφαιρικό νουάρ που διαδραματίζεται την περίοδο της Παρισινής Κομμούνας. Οπότε ο αναγνώστης μαθαίνει και αυτήν την όχι και τόσο γνωστή ιστορική στιγμή.
Πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο από τον Κυπριώτη, τα διηγήματά του κάνουν μια τομή στην ελληνική κοινωνία και επαρχία, με το αίμα να είναι το νήμα από τη μια ιστορία στην άλλη. Αγαπημένο μου είναι το "Ευτυχία".
Ιδιόρρυθμο, νοσταλγικό, και καλά αστείο, ξεκάθαρα σοβαρό, πού' ναι τα χρόνια από τη μια, ωραία χρόνια και τώρα από την άλλη. Κέρκυρα και Αθήνα και καλοκαίρια και δεκαπενταμελή και έρωτες και οι μεγαλύτερες καταστροφές του κόσμου στο βιβλιαράκι αυτό της Μπασδέκη που παίζει με τις λέξεις σαν ταχυδακτυλουργός.
Το καλύτερο βιβλίο της λατινοαμερικάνικης πεζογραφίας του 20ού αιώνα. Σχέσεις, εξορία, μετανάστευση, επιστροφή στα πα΄τρια εδάφη, ύπαρξη, πολιτική κατάσταση του '50. Must-read.
Πολύ αστείο βιβλίο με καθημερινές ιστορίες από τη δουλειά του συγγραφέα. Απρόοπτα, ευτράπελα και χιουμοριστικά σκηνικά, Μια "κουρτίνα στα αθέατα" ενός σουπερμάρκετ.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που εξερευνά το αντίκτυπο του Χάιντεγκερ σε μεταγενέστερους φιλοσ΄φοους και μαθητές του. Εμπεριστατωμένη και ακριβής έρευνα.
Μια προσωπική αφήγηση για τη ζωή στην Ανατολική Γερμανία που ξεφεύγει από στείρα παράθεση γεγονότων και ανελέητη κριτική, Μου έφερε στο μυαλό το Goodbye Lenin.
Τέλειο βιβλιαράκι χωρίς κείμενο, με το οποίο ο γονιός μπορεί να αυτοσχεδιάσει. Η ιστορία που διηγείται η φοβερή εικονογράφηση πάντως είναι υπέροχη, μας δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται και ότι δεν πρέπει να βασιζόμαστε πάντα στην πρώτη μας εντύπωση.
Ήταν το αγαπημένο μου παιδικό βιβλίο όταν ήμουν μικρή. Ακόμα μπορώ να απαγγείλω χωρία ολόκληρα απ' έξω. Διασκεδαστική ιστορία και φανταστική- με ρίμα που τσακίζει- η μετάφραση της Μαριανίνας Κριεζή!
Ένας έξυπνος τρόπος για να μιλήσει κανείς γι' αυτό το θέμα
Ένα βιβλίο για το ρατσισμό, που περνάει με πολύ εύληπτο τρόπο τη ρήση «Όταν οι ναζιστές ήρθαν για να πάρουν τους κομμουνιστές, σιώπησα επειδή δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν φυλάκισαν τους σοσιαλδημοκράτες, σιώπησα γιατί δεν ήμουν σοσιαλδημοκράτης.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους συνδικαλιστές, σιώπησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβαίους σιώπησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος
Όταν ήρθαν να συλλάβουν εμένα, δεν υπήρχε πια κανείς για να διαμαρτυρηθεί».
Αυτό το υπέροχο βιβλιαράκι, καταφέρνει παρά το μέγεθός του να αναμετρηθεί με ένα σωρό ζητήματα του καιρού μας, εκφράζοντας μάλιστα πρωτότυπες ιδέες γι' αυτά. Ο Φίσερ ήταν εκπαιδευτικός, οπότε το περνάει αυτό και στο χαρτί, αφού ακόμη και πολύ σύνθετες έννοιες τις κάνει απλές. Χρησιμοποιεί πολύ το σινεμά και τη μουσική για να μιλήσει για την πολιτική και τη φιλοσοφία.
Έφυγαν οι ουτοπίες, έφυγαν και οι διανοούμενοι που μιλούσαν γι' αυτές. Τώρα μόνο ΤΙΝΑ και καπιταλιστικός ρεαλισμός, που έλεγε ο Φίσερ. Άλλο ένα εθιστικό βιβλίο από τον Τραβέρσο.
Πολύ σημαντικό βιβλίο, η μοναδική μαρτυρία ενός πρώην Sonderkommando. Ο Βενέτσια αναπλάθει τη φρίκη, όχι όμως από τις οπτικές που έχουμε συνηθίσει (του θύτη ή του θύματος).
Τρεις αγωνιστές της αριστεράς στη Χιλή, συναντιούνται μετά από εξορίες, φυλακίσεις, βασανιστήρια και θυμούνται την πολιτική ιστορία της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες. Θυμίζει αρκετά την πρόσφατη ελληνική ιστορία, μας είναι οικείο όλο αυτό που περιγράφει ο συγγραφέας, οι ήρωές του είναι γοητευτικοί και εκτός των άλλων, έχουμε και ανατροπή στο φινάλε!
Πολύ νοσταλγική η ματιά για τα χρόνια της κατοχής και του πολέμου, μας κάνει να θέλουμε να συναντήσουμε όλη αυτή την παρέα καλλιτεχνών και διαννοουμένων στο πατάρι του Λουμίδη για ένα καφεδάκι. Στα πλην, κάποιες συντηρητικές θέσεις που παίρνει η συγγραφέας, πχ. για τη σχέση της αδερφής της με τον Γκάτσο.
Τους «Παλαιστές» τούς αγάπησα∙ είναι μια ολόκληρη εποχή χωμένη μέσα σ’ αυτό το βιβλίο. Και έχεις την αίσθηση ότι διαβάζεις ιστορικό δοκίμιο και όχι λογοτεχνία.
Οι λέξεις του συγγραφέα με έκαναν να νιώθω τη νησιώτικη υγρασία, να πηγαινοέρχομαι στο χρόνο, να ακούω τα σκρατς στα βινύλια των ηρώων, να θέλω να καπνίσω όπως ο σερβιτόρος που είναι σε βάρδια.
Στο «Βένουσμπεργκ», ο συγγραφέας αναπλάθει αρχαιοελληνικά και χριστιανικά θέματα, μου έκανε περισσότερο για άσκηση γραφής. Τα υπερπολυσύνθετα επίθετα μου θύμισαν πολύ Όμηρο. Γέλασα πολύ όμως, επίσης.
Ένα πανέμορφο βιβλίο που διαπραγματεύεται τη διαφορετικότητα, με αφορμή μια αληθινή ιστορία που συνέβη στην Αμοργό. Στο ίδιο το νησί τώρα, θραύσματα της ιστορίας αυτής θα βρείτε χαραγμένα πάνω σε πέτρες.
Το να μη σε αφήνει ένα βιβλίο να κλείσεις μάτι, είναι κάτι που συμβαίνει. Το να μη σε αφήνει ένα ιστορικό βιβλίο να κλείσεις μάτι, είναι κάπως διαφορετικό. Έμεινα ξαγρυπνη δυο βράδια, διαβάζοντας μια από τις πιο τολμηρές δημόσιες παρεμβάσεις διανοούμενου στην πολιτική συγκυρία (και μάλιστα με επιστημονικό τρόπο). Έμεινα να αναρωτιέμαι για τα 70s στην Ιταλία, ενώ μου υπενθύμισε το βιβλίο του Έντσο Τραβέρσο "Τι απέγιναν οι διανοούμενοι".
Πολύ όμορφο βιβλίο, που τάσσεται ενάντια στην εμπορευματοποίηση του Προυστ και στην εκμετάλλευση με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο του έργου του. Αυτό που μας λέει με λίγα λόγια ο συγγραφέας, είναι να απολαύσουμε το έργο του και τη δική μας καθημερινότητα.
Κάποια από τα κείμενα του βιβλίου δίνουν μια άλλη οπτική στο ταξίδι, όπως για παράδειγμα η οπτική του συγγραφέα για τους πάσης φύσεως σταθμούς. Άλλα, ωστόσο, δε συνεισφέρουν κάτι νέο.
This is the best of Anne Carson in my humble opinion. It's about the death of her brother, thus she struggles with loss. The handmade edition is beautiful.
0
Piece of art
I just love this work by Anne Carson. Fragments, translations, poems, ideas in a beautiful edition!
Η Ανν Κάρσον, που ζει διδάσκοντας αρχαία ελληνικά, έχει εμβαθύνει τόσο πολύ τις γνώσεις της ως προς τη Σαπφώ και τον έρωτα στην αρχαιοελληνική γραμματεία, που πραγματικά σε αφήνει άφωνο. Καμία σχέση με τα συνηθισμένα δοκίμια του είδους όμως, αποπνέει ζωντάνια και φρεσκάδα.
16 χρόνια από όταν το πρωτοδιάβασα και ακόμα το θυμάμαι. Μια κληρονομημένη βιβλιοθήκη, ένας γρίφος που πρέπει να λυθεί, ένας πιτσιρικάς χαμένος, μια παμπάλαια φιλία, ένας ταξιτζής που ξέρει όλες τις χώρες του κόσμου... Και τα μαθηματικά, πρωταγωνιστής ξεκάθαρος του βιβλίου!
Η σχέση ενός πατέρα και ενός γιου, από μια διαφορετική ματιά, μου' φερε στο νου τον Billy Elliott. Την ίδια εποχή, είδα και το Call me by your name που έδινε μια άλλη οπτική σε μια αντίστοιχη ιστορία. Και το συγκεκριμένο πάντως, παρότι διαπραγματεύεται το θέμα πιο "συνηθισμένα", αξίζει τον κόπο.
1
Πολύ γλυκό
Ένα ωραίο κόμικ επηρεασμένο από τη ζωή του Κομπέιν των Nirvana. Η εικονογράφηση τα σπάει!
Μια αναδρομή της Gordon στη ζωή της, το γάμο της με τον Thurston Moore και τους Sonic Youth. Aποτυπώνει όμορφα το κλίμα των 80s και 90s, καθώς και την έκρηξη της "νέας" αυτής αμερικανικής μουσικής. Ώρες ώρες όμως γίνεται άβολο, αναφορικά με τα προσωπικά της.
Οι περιγραφές που κάνει ο συγγραφέας από τη ζωή του εθισμένου ήρωά του θα καρφωθούν στο μυαλό σας και δε θα σας αφήσουν να ηρεμήσετε. Καμιά γοητεία, τίποτα μποέμ, μόνο η κατρακύλα είναι το συμπέρασμα. Διαφωτιστικό το επίμετρο, για το πότε και πώς γράφτηκε το βιβλίο.
2
Μπράβο!
Πολύ καλή μελέτη που ρίχνει φως στην πραγματική ιστορία πίσω από το μακεδονικό, χωρίς να ξεπέφτει σε λαϊκισμό και εθνικισμό.
Πολύ τραβηγμένο από τα μαλλιά για Νέσμπο και το μόνο από αυτά που ως τώρα έχω διαβάσει, από το οποίο δε μου έχει μείνει σχεδόν τίποτα (και ήταν και το πιο πρόσφατο που διάβασα).
Μια δουλειά για την κρίση υπό το πρίσμα της οικονομικής γεωγραφίας
Ένα πραγματικά εξαιρετικό βιβλίο και μία πολύ διεισδυτική ματιά στην κρίση, που προσφέρει μια γενικότερη εικόνα για τα τεκταινόμενα παγκοσμίως και από διάφορες οπτικές χωρίς να κάνει πασαλείμματα ή μέτρια δουλειά. Το βιβλίο έχει πολύ ψωμί για κουβέντα και με ευχαρίστησε πολύ το ότι ο γράφων δεν έκανε πολιτική ανάλυση, αλλά ανάλυση από τη σκοπιά της πολιτικής οικονομίας (και της οικονομικής γεωγραφίας βεβαίως).
Από όταν διάβασα την υπόθεση αυτού του βιβλίου, μου είχε φανεί εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Και όντως, η ιδέα είναι τρομερή, γιατί κινείται σε διάφορα θέματα: μετανάστες στη Γερμανία του '50, μετανάστες στη Γερμανία τα χρόνια της κρίσης, μετανάστες από τη Μέση Ανατολή στην Ελλάδα. Και αυτά με φόντο την πρόσφατη ελληνική ιστορία και με τη μουσική υπόκρουση του Καζαντζίδη. Πού χαλάει λοιπόν το γλυκό;
Κατά τη γνώμη μου, οι ιδέες της συγγραφέως είναι εξαιρετικές και πρωτότυπες. Και φαίνεται ότι έχει κάνει έρευνα πάνω σε ότι γράφει. Ωστόσο, δεν μπορεί να τα δέσει όλα αυτά με ένα λογοτεχνικό τρόπο. Ένιωθα ότι διάβαζα κεφάλαια που δεν συνδεόντουσαν απαραίτητα, ή περιστατικά που δεν καταλάβαινα τη σχέση είχαν με την πλοκή. Στα φάουλ, επίσης, το ότι το βιβλίο ξεκινά με μια λίστα με τα ονόματα και τις ιδιότητες των προσώπων που απαρτίζουν την ιστορία, σαν σε θεατρικό έργο. Και μολονότι ποτέ δεν τα κοιτάω και περιμένω να γνωρίσω τα ονόματα μέσα από το έργο (ούτε στα "100 χρόνια μοναξιάς" που λέει ο λόγος), σε αυτό το βιβλίο χρειάστηκε να ανατρέξω σε αυτά πολλάκις. Κι αυτό γιατί η συγγραφέας δεν μας εξηγεί τους χαρακτήρες, ποιος είναι τι, τι κάνει, κλπ. αλλά ξαφνικά σου λέει "ο πρωταγωνιστής πήγε με την τάδε για καφέ" και την τάδε δεν την έχεις ξανακούσει. Οπότε ανατρέχεις στα ονόματα και αντιλαμβάνεσαι ποια είναι. Πολύ άκυρο αφηγηματικά αυτό.
Όμως και γενικότερα, η συγγραφέας δεν καταφέρνει να σε κάνει να καταλάβεις για ποιο λόγο ο ήρωας επιστρέφει σε μια παλιά ιστορία, ενώ και η ίδια ιστορία είναι αρκετά μπουρδουκλωμένη, ενώ το ότι οι ήρωες σου πετάνε τη λύση του μυστηρίου σα να ήταν αυτονόητη (σε κάτι διαλόγους του στιλ "υποθέτω ότι έγινε έτσι", η απάντηση είναι "έτσι", χωρίς να μας εξηγεί το πως έφτασε ο πρωταγωνιστής να φτάσει στην υπόθεση αυτή) και γενικά μου έβγαζε κάτι το πρόχειρο. Είχα δηλαδή την αίσθηση ότι διαβάζω το πρόχειρο του βιβλίου, τις ιδέες της συγγραφέως και τη βασική δομή του μυθιστορήματος και ότι χρειαζόταν αρκετή δουλειά από εκεί και πέρα για να γίνουν όλα αυτά ένα στιβαρό αστυνομικό.
Ενδιαφέρον βιβλίο που κάνει μια καλή περίληψη των βασικών εκπροσώπων του μεταδομισμού (Ντελέζ, Φουκώ, Λυοτάρ) και προσπαθεί να τους συνδέσει με τον αναρχισμό (αν και δεν το κάνει πάντα επιτυχημένα). Το πρώτο κείμενο μου φάνηκε αδιάφορο και μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε με το στανιό να βγάλει αυτούς τους τύπους αναρχικούς. Το δεύτερο μου φάνηκε πάρα πολύ καλό, αν και για εισαγωγικό βιβλίο μάλλον το βρήκα απαιτητικό. Είχε την καλύτερη μετάφραση από τα τρία. Τέλος, το τρίτο κείμενο αν και με ξένισε στην αρχή και αν και βρήκα διάφορα πράγματα για να διαφωνήσω, εν τέλει κατέληγε στην ουσία, του πως μπορούν οι μεταδομιστικές θεωρίες να επηρεάσουν την αναρχική θεωρία, σκέψη και πράξη και αντίστοιχα το κίνημα. Κατά τ'άλλα, η έκδοση είναι προσεγμένη, θα ήθελα όμως και περιεχόμενα.
Στα συν τα κοινωνικο- ιστορικά στοιχεία και η αβοριγινή μυθολογία που δένουν με την πλοκή, καθώς και το ότι όόόλα τα κομμάτια δένουν στο φινάλε και το ότι τελειώνοντάς το μου'χε μείνει η υπερένταση και ο φόβος. Στα πλην, το ότι βρήκα το δολοφόνο (κάτι που δε συμβαίνει ποτέ, οπότε εδώ ξενέρωσα) και γενικά όποτε χρησιμοποιούσε το τέχνασμα κάποιου να μιλάει και να αποκαλύπτει πράγματα, χωρίς να λέει ποιος είναι, πάλι μάντευα για ποιον πρόκειται. Οπότε, όσον αφορά την έκπληξη και τις ανατροπές δεν τα πήγε καλά. Αλλά το κυριότερο πρόβλημα κατ'εμέ είναι ότι ο Νέσμπο προσπαθεί με το Χάρι Χόλε να δημιουργήσει έναν Νορβηγό Τζον Ρέμπους και δεν τα καταφέρνει. Ο Ρέμπους είναι πολύ πιο ζωντανός χαρακτήρας, τρισδιάστατος, τη στιγμή που ο Χόλε μου φάνηκε χάρτινος. Παρόλα αυτά, και επειδή ήταν το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω, θα του δώσω άλλη μια ευκαιρία.
Φοβερά ευκολοδιάβαστο βιβλίο, στο οποίο η Φακίνου παρουσιάζει την ιστορία της μητέρας της που έφυγε από τη Σύμη, ταξίδεψε στην Αίγυπτο, για να καταλήξει στην Αθήνα. Μέσα από την διαδρομή της ηρωίδας της, μας κλείνει το μάτι η πρόσφατη ελληνική ιστορία.
0
Μια άλλη οπτική της ελληνικής κρίσης
Στα 14 διηγήματά του, ο συγγραφέας αποτυπώνει με γλαφυρότητα τις αλλαγές στον κοινωνικό ιστό, στην καθημερινότητα, τις συνειδήσεις, την κυρίαρχη νοοτροπία κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης που διανύουμε. Άλλοτε με χιούμορ κι άλλοτε με συγκίνηση περιγράφει αληθινούς ανθρώπους και καταστάσεις. Ακόμη κι αν δεν ταυτίζεσαι με κάποιον από τους πρωταγωνιστές, δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις ότι είναι απολύτως υλικοί, άνθρωποι με τους οποίους έχεις μιλήσει, άνθρωποι που υπάρχουν στο οικογενειακό περιβάλλον ή τον ευρύτερο κύκλο σου, άνθρωποι που μπορεί να μιλούν απέναντί σου στον ηλεκτρικό (κάτι που απ'ότι φαίνεται, ενέπνευσε όντως τον συγγραφέα). Η χρήση της γλώσσας είναι επίσης εκπληκτική, δεμένη και έπιασα τον εαυτό μου να υπογραμμίζει σκέτες λέξεις ή φράσεις που μου φάνηκαν ιδιαίτερες. Δεν ξέρω αν αυτό το βιβλίο θα διδάσκεται σε σεμινάρια ιστορίας στο μέλλον, ως καλλιτεχνικό ντοκουμέντο που αποτυπώνει ιστορία (όπως θα έλεγε και η Δρουμπούκη), κάτι που αναφέρθηκε από καθηγητές στην παρουσίασή του, εντούτοις το βρήκα πραγματικά απολαυστικό.
spoiler alert
Ένιωσα ότι διάβασα 2 βιβλία. Το πρώτο, που είχε σαν πρωταγωνιστή τον Γιόζεφ και τις περιηγήσεις του στη Γαλλία και την Αλγερία μέχρι να καταλήξει στην Τσεχία και το δεύτερο, με πρωταγωνίστρια την Έλενα και τη δική της περιπέτεια στην Τσεχία με τον Ερνέστο.
Το πρώτο μέρος, αν και γοητευτικό ένιωθα ότι ήταν επιφανειακό, δηλαδή πέρα από τα γλέντια στου Παντοβανί που ήταν θεσπέσια, ο ήρωας πέρασε τα χίλια μύρια και σε εμένα, την αναγνώστρια δεν αποτυπώθηκε τίποτα από αυτά τόσο έντονα. Παρόλα αυτά, το μέρος αυτό είχε μια ατμόσφαιρα.
Το δεύτερο μέρος ήταν ένα κλασικό βιβλίο από αυτά που περιγράφουν την απάλευτη ζωή στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού. Αν και γενικά έχω πολιτικές διαφωνίες με διάφορα από όσα λέει, δε θα σταθώ εδώ. Νομίζω ότι και πάλι εμμένει σε μια περιγραφική κατάσταση, μην μπαίνοντας στην ουσία, τη στιγμή που ένας Κούντερα πχ. με μία εικόνα θα είχε μεταφέρει περισσότερα αισθήματα, κριτική στο καθεστώς, αλλά και ουσία από ότι όλο αυτό το δεύτερο μέρος του Γκενασιά.
Επίσης με εκνεύρισε η ευκολία με την οποία πάντρευε τους πρωταγωνιστές του και πραγματικά αναρωτιέμαι για τη χρησιμότητα του να βάλει τον Τσε Γκεβάρα στο ρόλο του Ραμόν. Ένας απλός αντάρτης από τη Λ. Αμερική, με επαφές στην ΕΣΣΔ δεν αρκούσε;
Δεν με κέρδισε. Δεν κατάφερα ποτέ να μπω στο πνεύμα του, σίγουρα ευθύνεται και η μετάφραση που με αποξένωνε από το κείμενο. Το τέλειωσα μόνο και μόνο επειδή εκτυλισσόταν στη Βουδαπέστη προπολεμικά και αυτό το πλαίσιο είχε πιο πολύ ενδιαφέρον από την ίδια την ιστορία.
Διηγήματα από τις δύο ιδιότητες του συγγραφέα (θεατρικός συγγραφέας vs. καθηγητής δευτεροβάθμιας). Ένα- δύο ήταν πολύ ωραία, αποτύπωναν όντως ένα κλίμα, αλλά γενικά άνιση η συλλογή.
0
Απίστευτη δουλειά
Βιβλίο με πολύ πλούσιο αρχειακό υλικό, που καλύπτει διάφορα ζητήματα της σύγχρονης ιστοριογραφίας: τη μελέτη των μνημονικών σπουδών και της προφορικής ιστορίας, τη "δεύτερη ζωή" -όπως εύστοχα τη χαρακτηρίζει η συγγραφέας- των μαρτυρικών τόπων της περιόδου, τα διάσπαρτα ανά την Ελλάδα και την Ευρώπη μνημεία, τη σημερινή κατάστασή τους, αλλά και το πως επαναφέρονται διαχρονικά στο δημόσιο λόγο για να εξυπηρετήσουν διάφορα συμφέροντα. Πέρα από τα πρωτότυπα ντοκουμέντα και την χαοτική ύλη, που η συγγραφέας επεξεργάζεται και καταφέρνει να "δαμάσει" όπως λέει και ο Χάγκεν Φλάισερ στον πρόλογό του (τον πρώτο που γράφει, σημειωτέον), ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εντυπωσιακή ανάλυση που κάνει η συγγραφέας στα όσα περιγράφει, η οποία κυμαίνεται από το Φουκώ και τον Μπένγιαμιν μέχρι τις θεωρίες για το χώρο και τη σύνδεση γεωγραφίας- ιστορίας- μνήμης, ενώ καταφέρνει και δείχνει το πως έχουν περάσει όλα αυτά που μελετάει στο σύγχρονο πολιτισμό και τη λαϊκή κουλτούρα, όπως αποτυπώνονται στα τραγούδια, τις ταινίες και τη λογοτεχνία. Κάτι πολύ βασικό επίσης: η συγγραφέας χρησιμοποιεί άριστα τη γλώσσα κι έτσι καταφέρνει και να μην κουράζει και να μην επαναλαμβάνεται, αλλά αντίθετα να κρατά τον αναγνώστη` παρότι το βιβλίο είναι μεγάλο και δεν διαπραγματεύεται ένα εύκολο θέμα, το τέλειωσα εντός μίας εβδομάδας. Προσωπικά, περιμένω με ανυπομονησία το επόμενό της πόνημα.
0
Ζώντας για το καλοκαίρι
Μια μοντερνιστική νουβέλα που κυκλοφόρησε στην Ισπανία το 1952 και ασχολείται με διαφορετικά ζητήματα από ότι η υπόλοιπη λογοτεχνία της περιόδου. Έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά και μουσικότητα σαν κείμενο, που προσωπικά με παρέπεμψε στις ηρωίδες της nouvelle vague.
Το βιβλίο αυτό με κούρασε πάρα πολύ και καθυστέρησα πολύ να το τελειώσω. Διάβασα ένα σωρό βιβλία παράλληλα, ακόμη και τον πρώτο τόμο του "Αναζητώντας το χαμένο χρόνο", ενώ αυτό έμενε μόνιμα στο ράφι μου. Κι ενώ ξεκινούσε εκπληκτικά, είχα πραγματικά πάθει πλάκα όταν το άρχισα, στη συνέχεια έκανε τεράστια κοιλιά. Από ένα σημείο κι έπειτα περίμενα απλά τα κεφάλαια που αναφερόντουσαν στον Μερκαντέρ γιατί είχαν περισσότερη δράση, ενώ τα κεφάλαια με τον Τρότσκι νομίζω ότι απλά επαναλαμβάνονταν από ένα σημείο κι έπειτα. Μου άρεσε η ιστορική ματιά του βιβλίου, όντως μάθαινες πολλά από αυτό, αν και για κάποια γεγονότα θα ήθελα να το ψάξω λίγο παραπάνω. Ωστόσο κάτι με ενοχλούσε και στο όλο πνεύμα του βιβλίου, στο που ήθελε να καταλήξει και το φινάλε δε με βοήθησε καθόλου σε αυτό.
Εντούτοις, θα θυμάμαι για πολύ καιρό τις περιγραφές της επαναστατημένης Βαρκελώνης και τις περιπέτειες της αναρχικής -τότε- Καριδάδ..
0
Για πρώτη φορά μια τέτοια μελέτη για τον εμφύλιο
Μια μελέτη που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα ερμηνευτικά σχήματα και κεντράρει στην κοινωνία. Με πολύ ενδιαφέρουσα αναλυτική προσέγγιση της περιόδου, η οποία κάνει χρήση του Αγκάμπεν, του Καρλ Σμιτ και του Φουκώ. Ο συγγραφέας πριν κάποια χρόνια είχε γράψει για την "Ψυχή Βαθιά" του Βούλγαρη, ότι το φιλμ δεν προσέγγιζε καθόλου το γιατί πολέμησε ο κόσμος τότε. Σε αυτό το βιβλίο απαντά κατά τη γνώμη μου σε αυτό το ερώτημα, χωρίς όμως να αρχίσει να απαριθμεί αίτια και αφορμές` τουναντίον, δίνει μια εικόνα της κοινωνίας, της οικονομίας, της πολιτικής σκηνής, κοκ. με ενδελεχή τρόπο, περιγράφοντας τι το διαφορετικό υπήρξε σε αυτή την περίοδο, χωρίς να θεωρεί κάτι προδιαγεγραμμένο εξαρχής ή κινούμενο με ένα γραμμικό τρόπο (μου θύμισε αντίστοιχη δουλειά του Χ. Χατζηιωσήφ για τη Βαϊμάρη και του Έ. Τραβέρσο για την άνοδο του φασισμού).
Αυτό το βιβλίο με συντάραξε. Πραγματικά έπαθα πλάκα. Και επειδή δεν μπορώ να βρω κάποια παρουσίαση/ κάποιο άρθρο που να με καλύπτει, ας μιλήσει το ίδιο το κείμενο, και μάλιστα μέσα από τα χείλη του συγγραφέα του.
https://www.youtube.com/watch?v=dk_eslHR_t4
"Τη δεκαετία του ’50 είχε διαμορφωθεί στη χώρα μας ένα σκηνικό, όπου όποιος πολίτης δεν είχε συμπεριφορά δουλική ή προσαρμοστική τουλάχιστον στις εξουσιαστικές και κοινωνικές νόρμες της εποχής, όφειλε συχνά να λογοδοτεί.
Μικρό παιδί σφραγίστηκα από το κλίμα απαξίωσης του αυτοπροσδιορισμού και της αυτοδιάθεσης των ανθρώπων.
Ήταν κοινή συνείδηση στην Θεσσαλονίκη ότι ο Παγκρατίδης που εκτελέστηκε το 1968 ως «δράκος του Σέιχ Σου» υπήρξε ένα βολικό θύμα του ενοχικού εκείνου καιρού που τον εξέθρεψε.
Ένα παιδί του πάθους και της μοίρας, που η ιστορία του με βασάνιζε και το μυθιστόρημα που έφτιαξα γύρω από την τραγωδία του εκείνη την εποχή, προέκυψε περίπου σαν μια φυσιολογική γέννα.
Σκύβω πάντοντε πάνω απ’ τα απολωλότα. Μαζεύω τα τσαλαπατημένα άνθη που απομένουν από το ποδοβολητό και το σάρωμα. Η πλούσια γλωσσική ποικιλία που χρησιμοποιώ δεν είναι φτιαχτή, έτσι μιλούσαν πριν από πενήντα χρόνια οι άνθρωποι.
Ένας νεαρός διορθωτής κειμένων ή τυπογράφος μπορεί και να ξενίζεται. Οι εποχές μοιάζει να αλλάζουν αλλά κατ’ ουσίαν επαναλαμβάνονται.
Ο βρόγχος που μας έπνιγε τον καιρό των Θεσσαλονικιών δράκων και του φονικού του Λαμπράκη, τότε που η κοινή ελληνική πιεζόταν απ’ την καθαρεύουσα αλλά πλουτίζονταν από λαϊκά και αργκοτικά τσαλίμια, ξανασχεδιάστηκε σε νέο λουσάτο ντιζάιν για τον μέχρι χτες επαναπαυμένο και ξεγελασμένο μας σβέρκο." - Θωμάς Κοροβίνης
Ονειρικό, αιθέριο, διαβάζοντάς το νιώθεις ότι αιωρείσαι σ'ένα άλλο σύμπαν. Με μια δομή που θυμίζει κινηματογραφικά πλάνα και με το τελευταίο- αποκαλυπτικό κεφάλαιο να'ναι απόλυτα συμπυκνωμένο και υλικό.
Μου φάνηκε πολύ "κλασικό" αμερικανικό μυθιστόρημα (με την καλή έννοια). Επίσης, είχε κάποιες σκηνές συγκλονιστικές. Αλλά έχοντας διαβάσει το "Μισώ τα πρωινά" του Ρουιγιάν με αντίστοιχο θέμα, το οποίο ήταν συγκλονιστικό στο 90% του, δεν έπαθα και πλάκα, ενώ άλλοι φίλοι το θεωρούν ως ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχουν διαβάσει.
Πολύ ενδιαφέροντα διηγήματα από έναν Καταλανό συγγραφέα- δημοσιογράφο πολύ επιτυχημένο στην Ισπανία. Εξαιρετική μετάφραση και έκδοση, αν εξαιρέσει κανείς το εξώφυλλο, το οποίο παραπέμπει σε βιβλίο αυτοβοήθειας.
Ένα κολάζ σκέψεων, απολογισμών και αποφάνσεων του Σοστακόβιτς ατάκτως ερριμένων (υπέροχο στιλιστικά) που καταπιάνεται με τις αντιφάσεις που δημιουργεί σε έναν πλήρως υποταγμένο και μοιρολάτρη άνθρωπο η τριβή του με την εξουσία. Δεν απογιεώνεται ωστόσο ποτέ.
Η Κλεμάν αναφέρεται στον βίο του μεγάλου ψυχαναλυτή με εκμβριθή τρόπο και σαν βιβογραφία το βιβλίο έχει ενδιαφέρον. Δεν προτείνεται όμως σε όσους θέλουν ένα βιβλίο που να τους φέρει σε επαφή με το έργο του Λακάν.
Ο Πικαμπιά, ένας εκ των εμγάλων ντανταϊστών, προσφέρει ένα εκπληκτικής οξύνοιας κείμενο που τα βάζει με το πολιτικό και καλλιτεχνικό κατεστημένο. Άρτια επίσης, τόσο γραφιστικά όσο και αισθητικά η έκδοση.
0
Ένα cult έπος
Δεν έχω λόγια γι' αυτό το ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Αστείο όσο δεν πάει, καταδυναστεύει τα κακώς κείμενα της πολιτικής με έναν πραγματικά μοναδικό τρόπο.
Πιο καμμένο από τα προηγούμενα του συγγραφέα, θυμάμαι το διάβαζα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και με είχαν ρωτήσει τουλάχιστον 3 άτομα τι διάβαζα και γελούσα τόσο. Στο τέλος, ένας κύριος που δούλευε στο καράβι, μου είπε ότι ο εκδότης θα έπρεπε να με πληρώνει τόση διαφήμιση που έκανα στο βιβλίο.
Ο Χρηστίδης πλασσάρεται για κωμικός (με την έννοια του "ελαφρού") συγγραφέας, ωστόσο πάντα ξεπερνάει το ένα επίπεδο στα βιβλία του, ενώ πλάθει και λέξεις που άλλοι "σοβαροί" συγγραφείς θα έτρωγαν τα μουστάκια τους για να τις σκεφτούν.
0
Για να σας φτιάξει τη μέρα
Νομίζω ότι είναι το βιβλίο το οποίο έχω κάνει περισσότερες φορές δώρο σε κόσμο. Ειδικά όταν κάποιος είναι σε δύσκολη φάση, το βιβλίο αυτό βοηθάει πολύ, αποτελεί τονωτική ένεση για τη διάθεση.
Μέσα σε ένα μυθιστόρημα που περιγράφει μία αποκλειστικά μέρα, ο Τζόυς χώνει ένα σωρό ζητήματα σχετικά με την ανθρώπινη κατάσταση, παίζοντας ταυτόχρονα με την αγγλική γλώσσα, τις παραλλαγ΄λες και την ιστορία της.
Με ατμόσφαιρα και ρυθμό που θυμίζουν θρησκευτικό θρίλερ, μαθαίνουμε για τον πόλεμο των χωρικών το 1525, την κομμούνα του Μύνστερ και ένα σωρό άλλα ιστορικά γεγονότα, ενώ μπαίνουμε τελείως μέσα στο κλίμα της εποχής. Θα πάθετε πλάκα!
Υπέροχο βιβλίο με πολλά side- plots για το όνομα μιας πόλης που ξεχάστηκε, για έναν τρόπο ζωής που άλλαξε άρδην. Ταυτόχρονα, σε αντίθεση με τα βιβλία του είδους, είναι βαθιά ανθρώπινο.
Ο Χρήστος Βακαλόπουλος έμενε στην Ασημάκη Φωτήλα στα Εξάρχεια, όπου βρισκόταν με τον Κωστή Παπαγιώργη. Μια δυνατή σχέση, από την οποία προκύπτει και η ανάγκη στον Παπαγιώργη να γράψει κάτι για τον χαμένο φίλο του.
Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες που εξάπτουν τη φαντασία και τις αισθήσεις.
0
Ένα μάθημα πριν το πτυχίο
Ένα καιλοκαίρι που μια ολόκληρη παρέα περιμένει να πάρει πτυχίο. Το βιβλίο με το οποίο κάθε οικονομολόγος ταυτίζεται, αφού όλη η παρέα περιμένει να βγει η οικονομετρία. Αστείο και σοβαρό συνάμα, με το χαρακτηριστικό, διεισδυτικό βλέμμα του Βακαλόπουλου.
0
Φανταστικό
Το αγαπημένο μου από τον Βακαλόπουλο. Γιατί κι εγώ έχω νιώσει κάποια στιγμή στη ζωή μου Ρέα Φραντζή.
0
Φοβερό!
Ένα καλοκαίρι που μια ομάδα φοιτητών το περνάει στην Αθήνα. Έρωτες, ποτά, χιούμορ και πολύ πολύ τρέλα στην καλοκαιρινή πρωτεύουσα.
Ό,τι έχει γράψει ο Βακαλόπουλος το αγαπώ. Στο συγκεκριμένο αποδεικνύει ότι του πάει και η μικρή φόρμα.
0
Ένα κλασικό Bildungsroman
Μπορεί ένα δέντρο να μεγαλώσει στο Μπρούκλιν; Μπορεί μια νεαρή να μεγαλώσει υπό το βάρος και την πίεση του περίγυρού της; Ένα κλασικό και αγαπημένο βιβλίο.
Βιβλία για τη χούντα της Χιλής έχουμε διαβάσει πολλά. Από την οπτική μικρών παιδιών όμως δεν είχαμε διαβάσει κανένα, μέχρι να ανακαλύψουμε αυτό το μπιζουδάκι που μιλάει για τα σκληρότερα γεγονότα με μια παιδική αθωότητα.
Μια νουβέλα με έξυπνο χιούμορ, που καταρρίπτει πολλά στερεότυπα για τον πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο και το υποτιθέμενο μεγαλείο του. Η αφήγηση της ιστορίας από τους ίδιους τους στρατιώτες ρίχνει φως στις αθέατες πλευρές των χαρακωμάτων.
Ο έρωτας δεν εκφράζεται με λέξεις, ο ερωτευμένος δεν μπορεί να σταματήσει να μιλά, η ιδιόγλωσσα των ερωτευμένων, λεκτικά ερωτικά παιχνίδια, η αποτύπωση της ματαίωσης και της απόρριψης στη γλώσσα και πολλά πολλά άλλα. Ο έρωτας στο σύνολό του.
Πώς η ζωή στην μητρόπολη μας αλλάζει, πνευματικά και σωματικά, πώς μεταμορφώνεται η συμπεριφορά μας και πώς μεταβάλλονται οι αισθήσεις μας. Όλα αυτά με έναν άκρως ποιητικό λόγο, από έναν από τους πρώτους μελετητές- παρατηρητές της νεωτερικότητας.
Όλο το μεγαλείο του Σερζ, οι άπειρες εμπειρίες του, η παρουσία του στα περισσότερα μεγάλα γεγονότα του 20ού αιώνα που άλλαξαν τον κόσμο, σε κάνουν να ξεχνάς ότι δεν διαβάζεις μυθιστόρημα, αλλά βιογραφία.
Το Πανοπτικό του Μπένθαμ περιγράφεται μέσα από αυτή την εξαιρετικά επίκαιρη και βαθιά πολιτική νουβέλα, όπου η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα από την τρύπα που υπάρχει στο κελί του πρωταγωνιστή. Διαβάζεται απνευστί.
Εκπληκτικά διηγήματα, ένα κι ένα πραγματικά. Επιπλέον, η καλύτερη περιγραφή της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, ο Μπολάνιο φαίνεται πως αγαπά και κατανοεί βαθιά τις γυναίκες.
Ο μπαμπάς του μαγικού ρεαλισμού, χωρίς τον οποίο Κορτάσαρ, Μάρκες, κ. ά. δήλωναν οι ίδιοι ότι δεν θα υπήρχαν. Σε αυτήν τη συλλογή του με διηγήματα, καταλαβαίνουμε πάρα πολύ καλά το γιατί.
Η Πάτι Σμιθ είχε πει πως αυτό που έκανε ο Μπολάνιο ήταν να δώσει στους καλλιτέχνες και άλλο χώρο. Το 2666 είναι το βιβλίο του, όπου αυτό γίνεται κατ' εξοχήν. 2666 παράθυρα, στο απόλυτα μοναδικό σύμπαν του συγγραφέα. Θα νιώσετε και εσείς χώρο να ανοίγει εντός σας.
Ο Παζολίνι, εκτός από πασίγνωστος σκηνοθέτης του κινηματογράφου, θεωρείται και ένας εκ των σημαντικοτέρων σύγχρονων Ιταλών ποιητών. Με αυτή του τη συλλογή το αποδεικνύει αυτό. Αναζητείστε την!
Η ζωή της Κρανάκη είναι φοβερά ενδιαφέρουσα και αντανακλάται στο μυθιστόρημα αυτό, όπου με τη μορφή επιστολών εξιστορείται η κατάσταση των διανοουμένων στο μεταπολεμικό Παρίσι και η ματιά τους στα τεκταινόμενα στον ελλαδικό χώρο.
Ο μεγάλος μάστορας των χαϊκού, δείχνει να τα πηγαίνει υπέροχα και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία, μεταφέροντας τον αναγνώστη κατευθείαν στους τόπους που περιγράφει.
Όλη η μεταπολεμική ιστορία της Ισπανίας καταγράφεται σε αυτό το βιβλίο. Ένας μεταφραστικός άθλος, τον οποίο ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος φαίνεται να έφερε σε πέρας με απόλυτη επιτυχία.
Αν το πρώτο βιβλίο του Νίκου Βεργέτη τον έφερε στα πράγματα, το δευτερο είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό και έρχεται να το καθιερώσει. Η μικρή φόρμα φαίνεται να του ταιριάζει γάντι!
Ταξίδια δεν είναι μόνο τα λιμάνια, οι εξωτικοί προορισμοί, τα πλοία` ταξίδια είναι οι άνθρωποι, οι εμπειρίες, οι σχέσεις. Ένα απόλυτα ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα από τον ποιητή της θάλασσας.
Η καταβύθιση στο σύμπαν της Ούρσουλα Λε Γκεν πάνα έχει ενδιαφέρον. Πολύ προσεγμένη η συγκεκριμένη έκδοση, που συμπεριλαμβάνει ποιήματα, συνεντέξεις και άλλο ανέκδοτο υλικό.
Ο Γιώργος Κοροπούλης και ο Διονύσης Καψάλης αποτελούν καθιερωμένες μορφές των γραμμάτων, της λογοτεχνίας και της ποίησης. Εδώ έχουν επιλέξει ένα προς ένα και έχουν μεταφράσει τα σημαντικότερα ποιήματα από τη δυτική ποίηση. ο υπότιτλος της έκδοσης τα λέει όλα.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη, που αποτυπώνει και την ατμόσφαιρα της αντίστοιχης εκπομπής στο τρίτο πρόγραμμα, που μας παρουσιάζει μια διαφορετική οπτική για την ιστορία και τα ήθη του 19ου αιώνα.
Διαφορετικότητα, αλληλεγγύη, συμπερίληψη. Με τη φαινομενικά απλή ιστορία της Κωσταντίας ο Μακριδάκης καταπιάνεται με πολλά ζητήματα, χρησιμοποιώντας γλώσσα λεπτοδουλεμένη σαν κεντητή δαντέλα.
Ένας από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους του 20ού αιώνα περιγράφει τις σκέψεις του για την αρχιτεκτονική και τα αρχιτεκτονήματα. Βαθύ και to the point. Φοβερή η εισαγωγή και η δουλειά εν γένει του Ξηροπαΐδη.
Ο Ρομπέρτο Μπολάνιο είχε γράψει για τον Νέουμαν πως του ανήκει η λογοτεχνία του 21ου αιώνα. Σε αυτό το βιβλίο αποδεικνύει ότι κατέχει κα τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία του 18ου και του 19ου. Αριστούργημα.
Λέξεις που κόβουν σαν το μαιχαίρι. Ιστορία που δεν αφήνει τον αναγνώστη να πάρει ανάσα. Δεν εξευγενίζει, δεν ωραιοποιεί τα πράγματα. Υπέροχη χρήση της γλώσσας επίσης.
Ονειρική ατμόσφαιρα, με εξαιρετικά ρεαλιστικά στοιχεία εντός της, τρυφερότητα και διαπραγμάτευση των αιώνιων υπαρξιακών ζητημάτων με φρεσκάδα από έναν νέο συγγραφέα, μάστορα της μικρής φόρμας!
Αν με το Γκιακ ο Δημοσθένης Παπαμάρκος έστρεψε τους πάντες πάνω του, με την Εξημέρωση νιώθουμε πραγματικά ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλο συγγραφέα. Το προσφυγικό σήμερα μέσα από την ιστορία της Σύβαρις και της Αθήνας. Απλά εξαιρετικό.
Μια πολύ όμορφη ιστορία από τη Χιλή, που μας ταξιδεύει στις αρχές του σινεμά και στο ρόλο που έπαιζε τότε στις μικρές κοινωνίες για να εξάψει τη φαντασία και να φημιουργήσει όνειρα. Υπέροχο επίμετρο από τον Πάμπλο Νερούντα.
Ένα βιβλίο για τη γενιά των σημερινών 30άρηδων, που ακόμα μετράνε τα λεφτά τους για να πιούνε 2ο ποτό, παρά τα πτυχία, τα μεταπτυχιακά, τις γλώσσες. Που οι φίλοι τους έφυγαν και τα όνειρά τους κατεδαφίστηκαν. Που η ζωή τους όλη είναι πιο μεγάλο μπάχαλο από ότι ήταν στα 20. Αλλά τι να κάνουμε, στις μέρες αυτές (κατά τον Λάρκιν) είναι που ζούμε.
Καλοκαίρι 80ς στο Ανατολικό Βερολίνο για μια νεαρή παρέα, υπό τους ήχους μουσικής new wave. Διαβάστε το αν θέλετε να ξανανιώσετε 15 χρονών, ερωτευμένοι για πρώτη φορά και τρελαμένοι!
Επιτέλους μεταφράζεται στα ελληνικά και ο Κρακάουερ, της παρέας των Ζίμελ και Μπένγιαμιν, ένας από τους πρωτεργάτες του μοντερνισμού και της κοινωνιολογικής παρατήρησης της ζωής στη μητρόπολη. Χαιρόμαστε αφάνταστα για αυτήν την έκδοση!
Ένα αριστούργημα, που ρέει άλλοτε σαν χείμαρος, άλλοτε σαν σονάτα. Συνομιλεί με το σύνολο σχεδόν της νεοελληνικής λογοτεχνίας, η γλώσσα είναι φανταστική. Και επιτέλους το Σύσσημον έχει κάτι να συνομιλεί μαζί του.
Μια ιστορία για τη διαχείρηση του παρελθόντος, της απώλειας, της μετάβασης. Το ποιητικό παρελθόν της συγγραφέως αποτυπώνεται στη γλώσσα της. Νομίζω ότι έχουμε πολλά ακόμα να περιμένουμε.
Μια εναλλακτική ματιά στην ιστορία του διασημότερου στρατοπέδου συγκέντρωσης, βασισμένο σε ένα ιστορικά καταγεγραμμένο γεγονός. Πώς ένας επιβιώσας του ισπανικού εμφυλίου π[αίρνει άδεια προκειμένου να παντρευτεί την καλή του μέσα στο στρατόπεδο. Βασισμένο σε έρευνα, υπέροχα γραμμένο.
Το μοναδικό λογοτεχνικό βιβλίο για το Ολοκαύτωμα των Ρομά από τους Ναζί, αφορμάται από την ιστορία της μικρής τσιγγάνας Ζιντονί, η οποία βρίσκει στέγη, οικογένεια και αγάπη σε μια οικογένεια Αυστριακών. Παρακολουθούμε το κλίμα και την αλλαγή του κατά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, αλλά και τη διενέργεια των πογκρόμ. Ένα βιβλίο που διδάσκεται στα σχολεία της Αυστρίας, με λιτή γλώσσα, αλλά τόσο συμπυκνωμένο και δυνατό!