Reviews

2

Followers

0

Following

0

Βιβλία

1

Reviews

2

Followers

0

Following

0

Αγαπημένα βιβλία

1

Reviews

Η γυναίκα στην καμπίνα 10



Η γυναίκα στην καμπίνα 10

Αστυνομική ιστορία με πρωταγωνίστρια μια ηρωίδα που από την πρώτη στιγμή φανερώνεται η πνευματική της κατάσταση, κατόρθωντας ταυτόχρονα να μην γίνει ιδιαίτερα συμπαθής στον αναγνώστη παρά μόνο προς το τέλος του βιβλίου. Προσωπικά, μέχρι την απόκαλυψη του τι έγινε πραγματικά, θεωρούσα κι εγώ όπως και οι συνεπιβάτες της ότι όλα όσα πίστευε ότι έγιναν απλά τα φαντάστηκε ακριβώς λόγω της πνευματικής της κατάστασης ή ακόμη κι ότι ήταν η ίδια το θύμα και με κάποιο τρόπο τα έβλεπε και ως θεατής! Συνολικά το βιβλίο μου φάνηκε ότι κύλησε πολύ αργά μέχρι και τις τελευταίες 100 σελίδες οπότε και η ιστορία εξελίσσεται πλέον ραγδαία. Αν επέλεγα τη λύση του μυστηρίου, μάλλον θα την προτιμούσα διαφορετική.

0

13



Ο δολοφόνος κάθεται σε λάθος θέση!

Ο αστέρας του Χόλιγουντ, Ρόμπερτ Σόλομον, κατηγορείται για τον φόνο της συζύγου του και του εραστή της. Στην ομάδα της υπεράσπισης προστίθεται, την τελευταία στιγμή, ο Έντι Φλιν, δικηγόρος με ταλέντο αλλά και παρελθόν όχι και τόσο καθαρό. Στην πορεία της δίκης κι ενώ έχει μείνει μόνος του στην υπεράσπιση του Σόλομον, φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα ότι ο πελάτης του είναι αθώος κι ότι ο πραγματικός δολοφόνος βρίσκεται στην ίδια την αίθουσα του δικαστηρίου... Το διάβασα απνευστί μεταξύ του πρωινού της μιας μέρας και των μεταμεσονύχτιων ωρών της επόμενης. Ευκολοδιάβαστο, με ρευστό και κατανοητό λόγο αλλά και με απόλυτα κινηματογραφική γραφή. Το έκανα ταινία στο μυαλό μου από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα, αν και δεν κατάφερα να βρω το "τέχνασμα" με το οποίο θα μπορούσε να παρουσιαστεί μέσα από μια ταινία ο δολοφόνος χωρίς να αποκαλυφθεί η ταυτότητά του. Παράξενο αν σκεφτούμε ότι ξέρουμε ποιός είναι από την πρώτη στιγμή! Στα θετικά του βιβλίου και υπέρ της κινηματογραφικής του αφήγησης, θα προσθέσω τη χρήση πρώτου προσώπου για τον Φλιν και τρίτου για τον Κέην - αυτή η τεχνική πολύ εύκολα κάνει συμπαθή τον "καλό" και αντιπαθή τον "κακό" αλλά και βοηθά επιπλέον στο να παρακαλουθεί ο αναγνώστης την ίδια σκηνή από δύο απόψεις, όπου αυτό γινόταν. Δεν βρήκα κάτι αρνητικό, εκτός του ότι, ίσως επειδή είμαι fun των δικαστικών-αστυνομικών θρίλερ, είτε είναι ταινία ή σειρά είτε είναι βιβλίο, αρκετές γραμμές πριν κάποια απόκαλυψη πχ του που ήταν ο Σόλομον το βράδυ του φόνου και κάποιες άλλες που δεν θα αναφέρω για να μην κάνω spoiler, είχα ήδη καταλάβει τι θα επακολουθούσε - ίσως σε αυτό να βοήθησε η κινηματογραφικότητα του βιβλίου ή απλά μόνο εκεί μπορούσε αναγκαστικά να πάει τα πράγματα ο συγγραφέας. Σε γενικές γράμμες μου άρεσε αρκετά, δεν έκανε πουθενά "κοιλιά" παρόλες τις 580 σελίδες του και άνετα θα ξαναδιάβαζα κάτι από τον ίδιο.

0