Reviews

4

Followers

0

Following

0

Βιβλία

0

Reviews

4

Followers

0

Following

0

Αγαπημένα βιβλία

0

Reviews

Κοράκι σε άλικο φόντο



Επικό φανταζυ με τα όλα του

Δεν ξέρω αν φταίει το ότι η ηταν η αναθεωρημένη έκδοση ή αν εγώ είχα τελείως διαφορετική εμπειρία, επειδή ήταν η δεύτερη φορά που το διάβασα. Σίγουρα πάντως ειμαι εντυπωσιασμένος. Το βιβλίο είναι επικό φανταζυ με τα όλα του, με τρεις παράλληλες πλοκές. Αυτό την πρώτη φορά με είχε ξενίσει, αφού κάθε μία τους είναι διαφορετικό υπο-υποείδος (ο Αργυρός είναι military fantasy, ο Σεβαστιανός έχει τις δολοπλοκίες της αυλής, ο Φιλάρετος είναι ένα περίεργο coming of age με υπερδυνάμεις, σκεφτείτε X-men στο Μεσαίωνα. Η γραφή είναι εξαίρετη, με πολλές λέξεις ταιριαστές με την εποχή που εξελίσσεται, χωρίς να κάνουν το κείμενο ακαταλαβιστικο. Η πλοκή είναι σύνθετη αλλά δε σταματά στιγμή να πηγαίνει μπροστά - προς το τέλος φαίνεται να συγκλίνει, αν και πότε οι τρεις ήρωες δε συναντιούνται εδώ στο βιβλίο. Περιμένω και άλλη εμβάθυνση τους στο δεύτερο (που θα διαβαστεί σύντομα). Όπως είχα γράψει και στην πρώτη κριτική (και που μάλλον έχει χαθεί) το βιβλίο είναι εξαιρετικό δείγμα επικού φανταζυ. Και δε μιλάμε για "για ελληνικό καλό είναι", βάζει τα γυαλιά σε πολλά διεθνή μεγαμπεστσελλερ

0

Οι θάλασσες των δράκων



Φάνταζι περιπέτεια με τα όλα της

Η συνέχεια του Οι Πάπυροι των Τεσσάρων Φεγγαριών και τελειώνει προλογίζοντας μια νέα περιπέτεια. Είναι μία αφήγηση των περιπετειών ενός άντρα που αιχμαλωτίζεται από πειρατές και ταξιδεύει ανά τον κόσμο. Φάνταζι περιπέτεια, έχει έντονα το χαρακτήρα της αφήγησης και δυνατή αίσθηση του χαρακτήρα του κόσμου

0

Δράκων Βιβλίο II: Μεταμόρφωση



Ένα σκληρό αλλά λαμπερό διαμάντι

Όταν έγραφα την κριτική για το πρώτο μέρος της διλογίας είχα αναφέρει ότι ήταν ένα βιβλίο αρχικά που έσπασε στα δύο γιατί ποιος τρελός θα έβγαζε στη σημερινή Ελλάδα της κρίσης 1100 σελίδες βιβλίο πρωτοεμφανιζόμενου; Έτσι τα δύο πρώτα μέρη τα διαβάσαμε στο Δράκων: Γέννηση και εδώ έχουμε τα άλλα δύο μέρη. Και ξεκινάμε από τα άσχημα πρώτα: το τρίτο μέρος, με το οποίο ξεκινάει ο τόμος, είναι από τα πιο αδύναμα μέρη του βιβλίου. Ο τρελός καλπασμός του πρώτου μέρους και η δυνατή τρεχάλα του δεύτερου δίνουν τη θέση του σε έναν τριποδισμό. Η πλοκή προχωράει, νέες τοποθεσίες και χαρακτήρες μπαίνουν όσο προχωράμε προς τη λύση του δράματος, όμως ένιωθα μία άβολη αμηχανία και, το χειρότερο, ότι η ιστορία που διάβαζα είχε σταματήσει να είναι η ιστορία του Ντα-Ρεν. Από την άλλη όμως ήλπιζα ότι απλά ο συγγραφέας μάζευε δυνάμεις για ένα σπριντ μέχρι τον τερματισμό. Ε, στην προσδοκία μου αυτή διαψεύστηκα πανηγυρικά. Γιατί το τέταρτο μέρος είναι σαν τη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Είναι ταραχώδες, όμορφο, μεγαλιώδες και βαθύ. Είναι φορές που σε πετάει αριστερά και δεξιά στα στοιχεία της πλοκής, έχει όμως έναν δικό της ρυθμό. Ακόμα και όταν γαληνεύει για λίγο δεν ξεχνάει να σε χτυπήσει αμέσως μετά δυνατά σαν κύμα. Ήταν φορές που στην ανάγνωσή μου (γιατί όλο το τέταρτο μέρος διαβάστηκε σε μία καθησιά) ένιωθα ότι η πλοκή έκανε κύκλους γύρω από κάτι, αλλά μόνο στα τελευταία κεφάλαια κατάλαβα ότι οι κύκλοι αυτοί ήταν η μαεστρική εκείνη δίνη που τραβάει τον αναγνώστη όλο και πιο κοντά στο κέντρο της, που δένει όλα τα όσα έχουν προηγηθεί με αριστοτεχνικό τρόπο και μας δίνουν ένα τέλος αντάξιο αρχαίας τραγωδίας. Αν θέλετε φιλολογικούς σχολιασμούς, ομφαλοσκοπήσεις για το αν είναι βιβλίο του φανταστικού ή όχι και άλλα τέτοια, διαβάστε την κριτική μου για το πρώτο μέρος. Το μόνο που έχω να γράψω για το βιβλίο, έχοντας το ολοκληρώσει, είναι ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ. Είναι ένα σκληρό αλλά λαμπερό διαμάντι γεμάτο από άγρια ομορφιά, χιούμορ, συναίσθημα, επικίλα και, το κυριότερο, από την αβυσσαλέα τραγικότητα που χαρακτηρίζει την τέχνη του λαού μας.

0

Δράκων Βιβλίο I: Γέννηση



Τελικά είναι βιβλίο φάνταζυ;

Το βιβλίο το είχα πρωτοδει όταν κυκλοφόρησε, σε ράφι βιβλιοπωλείου. Το εξώφυλλο με είχε εντυπωσιάσει, το οπισθόφυλλο όμως με έκανε να αναρρωτιέμαι αν ήταν φαντασίας ή ιστορίκο. Και αν ήταν καλό. Τελικά είναι και βιβλίο φαντασίας και πραγματικά καλό. Η παρουσίαση του βιβλίου που παρακολούθησα στα πλαίσια του Φαντάστιcon του 2015 με έπεισε να πάρω το βιβλίο αυτό (πακέτο με τη συνέχεια του - κίνηση σοφή μιας και στην πράξη είναι ένα εννιαίο βιβλίο 1100 σελίδων σπασμένο στα δύο) και να το βάλω στην κορυφή της αναγνωστικής στοίβας. Τελικά είναι όμως βιβλίο φάνταζυ; Το έχω τελειώσει και, ειλικρινα, δεν ξέρω. Από τη μία έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ιστορίκού μυθιστορήματος, αλλά όσο κι αν το υπόβαθρο θυμίζει ασαφώς επιδρομή των Μογγόλων στο Βυζάντιο, τόσο η κοσμοπλασία παίρνει πολλές ελευθερίες και δημιουργεί κάτι άλλο, καθαρά εμπνευσμένο από τον συγγραφέα. Οι θρύλοι και οι δυσειδαιμονίες δίνουν πολύ έντονα το αίσθημα του φανταστικού, ιδίως στα πρώτα κεφάλαια. Με λίγα λόγια, το βιβλίο ανήκει στο σπάνιο εκείνο είδος που ονομάζεται hard fantasy, αλλά αυτά είναι φιλολογικά, άλλο είναι που μετράει. Η εισαγωγή και οι πρώτες 150 σελίδες, με την αρχή της εκπαίδευσης του πρωταταγωνιστή Ντα-Ρεν είναι σωστός χείμμαρος. Η γλώσσα είναι εξαίσια, περιεκτική αλλά και λυρική, εναλλάσει ζωντανές παρομοιώσεις, σκληρές περιγραφές και χυδαίες εκφράσεις με τόση άνεση που αποκτά δική της ζωή, και μας αποδίδει απόλυτα τις φωνές και των δύο αφηγητών (του Ντα Ρεν και του μοναχού που καταγράφει την ιστορία του). Σταδιακά ο χείμαρρος κοπάζει και η ιστορία αρχίζει να κινείται στις πιο γνώριμες φόρμες και στα αρχέτυπα του ευπώλητου ιστορικού μυθιστορήματος, όμως στιγμή δεν παύει να είναι μία ψυχωμένη αφήγηση που σε κρατάει σε εγρήγορση. Ακόμα και οι θρύλοι και οι εξηγήσεις που δίνονται συχνά-πυκνά δεν μοιάζουν ως infodump, αλλά ρέουν ευχάριστα μέσα στο κείμενο. Το μόνο αρνητικό που βρήκα: μόλις τελειώσεις το πρώτο θες αμέσως το δεύτερο, οπότε προειδοποιώ να μην το πάρετε ποτέ μόνο του σε κάποια εξόρμηση μακριά από ενημερωμένα βιβλιοπωλεία...

0