Reviews

38

Followers

7

Following

14

Βιβλία

1

Reviews

38

Followers

7

Following

14

Αγαπημένα βιβλία

1

Reviews

10 ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ 38 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟ



Πολύ καλό βιβλίο για τη σύγχρονη Τουρκία

Ίσως, τελικά, η ζωή να μην περνάει μπροστά από τα μάτια μας σαν ταινία πριν από τον θάνατό μας, αλλά αμέσως μετά. Κάποιοι επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι ο εγκέφαλος ενός ανθρώπου που πεθαίνει, συνεχίζει να λειτουργεί έως και 10' μετά τον θάνατό του. Σ' αυτό το εύρημα βασίστηκε η συγγραφέας για να γράψει αυτό το βιβλίο. Παρακολουθούμε, λοιπόν, στο πρώτο μέρος του βιβλίου, που ονομάζεται "Το μυαλό", τον εγκέφαλο μιας νεκρής πόρνης, της Τεκίλα Λεϊλά, το πτώμα της οποίας ανακαλύπτεται μέσα σ' έναν κάδο σκουπιδιών στην Κωνσταντινούπολη, να θυμάται τη ζωή της. Κάθε κεφάλαιο αφιερώνεται σε ένα λεπτό από τα 10' εξετάζοντας μια ανάμνηση, και μερικά κεφάλαια στους φίλους της. Το δεύτερο μέρος με τίτλο "Το σώμα" παρουσιάζει τον αγώνα που κάνουν οι φίλοι της για να την αποχαιρετήσουν, όπως της αξίζει, κι όχι σαν ασυντρόφευτη, όπως αποκαλεί το τουρκικό κράτος όσους ζουν στο περιθώριο μιας πολύ συντηρητικής κοινωνίας. Κι αυτός ο αποχαιρετισμός, δεν μπορεί να γίνει νόμιμα. Το τρίτο μέρος του βιβλίου ονομάζεται "Η ψυχή" κι είναι ένα όμορφο τέλος. Το βιβλίο είναι γραμμένο μ' ευαισθησία και θίγει τα ζητήματα της έμφυλης βίας και της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, καθώς και τη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας.

0

Milkman



Cool

It's about a young girl living in Northern Ireland in the time of the Troubles that was 1970's. We only get that from the blurb, actually a quote on the back cover, because no name is mentioned in the book, either of a place or a person. The author uses nicknames for everyone. The main character, middle sister is an 18 year old girl who has a maybe boyfriend and goes about her life in a politically very tensed environment, when she becomes the object of desire of one of the renouncers of state (IRA?) with the nickname Milkman. . Well, it's definitely not an easy book. I totally understand if someone dnfs it. Long periods and even longer paragraphs, sometimes extending to four pages. But I liked it. I think it worths to persist, because it often gets really funny. Maybe the writing style is a way of showing how people felt living like that then and there. . . H ιστορία μιας νεαρής κοπέλας, που ζει στη Βόρεια Ιρλανδία τη δεκαετία του '70, που τα πράγματα με τον IRA ήταν πολύ δύσκολα, πολλές φορές ακόμη και για τους ίδιους τους Ιρλανδούς. Την τοποθεσία την πληροφορούμαστε απ' το οπισθόφυλλο, γιατί μέσα στο κείμενο του βιβλίου δεν αναφέρονται κύρια ονόματα, ούτε τόπων ούτε προσώπων! Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ψευδώνυμα για ότι θέλει να... κατονομάσει και το κάνει μέσα σε μεγάλες προτάσεις κι ακόμα μεγαλύτερες παραγράφους, που συχνά εκτείνονται μέχρι και τέσσερις σελίδες. Ο τρόπος γραφής μου θύμισε τον Λούσια του Νίκου Χουλιαρά, αν κι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που τον διάβασα. Θα ήθελα πολύ να δω την ελληνική μετάφραση. Σίγουρα δεν είναι εύκολο βιβλίο, αλλά πιστεύω ότι αν επιμείνεις, σε ανταμείβει, γιατί σε μερικά σημεία έχει πολλή πλάκα.

0

Heartstopper Volume Two



Γλυκό

Πολύ γλυκιά ιστορία

0

Η φοβερή τιμωρία ενός οδοντογιατρού



Η εκδίκηση ενός οδοντογιατρού

Μια σκοτεινή ιστορία στην οποία κρίνοντας από την όψη του ο συγγραφέας θα μπορούσε κάλλιστα να είναι πρωταγωνιστής. Μην τη διαβάσετε, αν φοβάστε τους οδοντιάτρους!

0

Γυναίκες στη μάχη



Η ιστορία του φεμινιστικού κινήματος

Ένα πολύ όμορφο και κατατοπιστικό κόμικ για την ιστορία του φεμινισμού που διαβάζεται ευχάριστα από μικρούς και μεγάλους. "Όσοι δεν κινούνται δεν παρατηρούν τις αλυσίδες τους" - Ρόζα Λούξεμπουργκ

0

Ο ΓΚΑΣΠΑΡ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ



Όμορφο

Ένα υπέροχο βιβλίο για να μάθει τα παιδιά να μη φοβούνται το σκοτάδι.

0

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ



Εξαιρετικό!

Εξαιρετική δίγλωσση έκδοση με πρόλογο, μετάφραση και σχολιασμό του Ερρίκου Σοφρά. O Tell Me the Truth About Love Some say love's a little boy, And some say it's a bird, Some say it makes the world go round, And some say that's absurd, And when I asked the man next door, Who looked as if he knew, His wife got very cross indeed, And said it wouldn't do. Does it look like a pair of pyjamas, Or the ham in a temperance hotel? Does its odour remind one of llamas, Or has it a comforting smell? Is it prickly to touch as a hedge is, Or soft as eiderdown fluff? Is it sharp or quite smooth at the edges? O tell me the truth about love. Our history books refer to it In cryptic little notes, It's quite a common topic on The Transatlantic boats; I've found the subject mentioned in Accounts of suicides, And even seen it scribbled on The backs of railway guides. Does it howl like a hungry Alsatian, Or boom like a military band? Could one give a first-rate imitation On a saw or a Steinway Grand? Is its singing at parties a riot? Does it only like Classical stuff? Will it stop when one wants to be quiet? O tell me the truth about love. I looked inside the summer-house; It wasn't ever there; I tried the Thames at Maidenhead, And Brighton's bracing air, I don't know what the blackbird sang, Or what the tulip said; But it wasn't in the chicken-run, Or underneath the bed. Can it pull extraordinary faces? Is it usually sick on a swing? Does it spend all its time at the races, Or fiddling with pieces of string? Has it views of its own about money? Does it think Patriotism enough? Are its stories vulgar but funny? O tell me the truth about love. When it comes, will it come without warning, Just as I'm picking my nose? Will it knock on my door in the morning, Or tread in the bus on my toes? Will it come like a change in the weather? Will its greeting be courteous or rough? Will it alter my life altogether? O tell me the truth about love.

0

Η μετάφραση



Ερωτικό γράμμα στη μετάφραση

Ένα πολύ ωραίο μυθιστόρημα μυστηρίου με θέμα τη μετάφραση κι αρκετό χιούμορ.

0

Το παραμύθι με τα παραμύθια...



Αντιρατσιστικό παραμύθι

Μια πολλή όμορφη ιστορία για να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά στο προσφυγικό ζήτημα μέσα από ήδη οικεία σ' αυτά παραμύθια. Περιέχει ζωγραφιές μικρών προσφύγων κι είναι μεταφρασμένη σε τρεις γλώσσες: αγγλικά, φαρσί και αραβικά. Τα έσοδα από τις πωλήσεις χρηματοδοτούν προσφυγικούς καταυλισμούς.

0

Η δύναμη



Δυνατό βιβλίο

Πώς θα ήταν ο κόσμος, αν το αδύναμο φύλο ήταν οι άντρες; Στο εξώφυλλο γράφει "δυστοπία" και σίγουρα σε κάποια σημεία αυτού του κόσμου-βιβλίου τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα κι άδικα για τους άντρες, αλλά μήπως αυτό που ζούμε τώρα, ο πραγματικός κόσμος, δεν είναι δυστοπία για τις γυναίκες; Τι θα γινόταν αν οι γυναίκες είχαν τη δύναμη να τους βγάζουν νοκάουτ κατά βούληση κι ακόμα να εκδικηθούν για όσα έχουν υποστεί από την αρχή του κόσμου; Σ' έναν κόσμο και μια χώρα όπου κάθε μέρα ακούμε και για άλλη μια γυναίκα που σκοτώθηκε ή δέχτηκε επίθεση από το σύντροφο ή κάποιο συγκενικό της πρόσωπο -κι όχι μόνο-, σκέφτομαι ότι ίσως χρειάζεται να συμβεί κάτι παρόμοιο με αυτά που γράφει το βιβλίο, από το ένα άκρο δηλαδή να περάσουμε στο άλλο, προκειμένου να έρθει η ισορροπία και να βρεθούμε κάπου στη μέση.

0

Το θαλασσινό κοιμητήρι



Εξαιρετικό!

Εξαιρετική δίγλωσση έκδοση με μετάφραση και εισαγωγή του Γιώργου Βαρθαλίτη και επίμετρο του Henri Bremond. Η εισαγωγή είναι πολύ καλή και εκτιμώ ιδιαίτερα ότι ο μεταφραστής δεν περιφρονεί τους συναδέλφους που καταπιάστηκαν με το ίδιο έργο. Ιδού κάποια αποσπάσματα από την εισαγωγή: . <<Το σκηνικό αυτού του ζοφερού ρεμβασμού είναι ένα μεσογειακό κοιμητήριο, πυρπολημένο από τον ήλιο της θερινής μεσημβρίας και πολιορκημένο από τη φωτεινή απεραντοσύνη της θάλασσας. Ο ποιητής υφίσταται καταρχάς τη μεταμορφωτική επήρεια του τόπου και του χρόνου, του μεσημβρινού φωτός και της θαλασσινής σιγής. >>Η μεσημβρία και το απόλυτο μηδέν του θανάτου είναι τα δυο αδήριτα δεδομένα, τα οποία εμβαθύνει η θεωρούσα συνείδηση: η φύση μέσα στην αδιάφορη αυτάρκειά της κι η απουσία των νεκρών>>. . <<Στο τέλος ετούτη η contemplatio mortis [στοχασμός θανάτου] καταλήγει στην κατάφαση της ζωής: Ο άνεμος που αναταράζει τη θάλασσα και φέρνει την οσμή της άλμης σκορπίζει όλους αυτούς τους στοχασμούς και επαναφέρει τον ποιητή στη γήινη πραγματικότητα. Αν η φιλοσοφία μας διδάσκει να πεθάνουμε, όπως ήθελε ο Μονταίν, τότε η ποίηση, όπως την αντιλαμβάνεται ο Βαλερύ αντιστρέφοντας τον προπάτορά του, μας μαθαίνει να ζούμε>> . #mementomori

0

Οι γυναίκες της ψυχής μου



Αυτό το βιβλίο δεν σας το συστήνω ανεπιφύλακτα, αλλά επιτακτικά!

<<Το να είσαι γυναίκα σημαίνει να ζεις με τον φόβο. Κάθε γυναίκα φέρει τον φόβο του αρσενικού αποτυπωμένο στο DNA της. Το σκέφτεται δυο φορές πριν κάνει κάτι τόσο φυσιολογικό όσο το να περάσει μπροστά από μια ανδροπαρέα. Σε μέρη υποτίθεται ασφαλή, όπως θα έπρεπε να είναι, για παράδειγμα, ο χώρος ενός πανεπιστημίου ή ενός στρατιωτικού ιδρύματος, υπάρχουν προγράμματα που διδάσκουν στις γυναίκες να αποφεύγουν καταστάσεις κινδύνου, με βάση το γεγονός ότι, αν τους επιτεθούν, είναι δικό τους το λάθος. Βρέθηκα σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Κι όχι μόνο κανένας δεν περιμένει ν' αλλάξουν τη συμπεριφορά τους τα αρσενικά, αλλά επιτρέπεται, και μάλιστα γιορτάζεται ως δικαίωμα του άνδρα και χαρακτηριστικό αρρενωπότητας η σεξουαλική επίθεση. Ευτυχώς, τώρα αυτό αλλάζει γρήγορα, τουλάχιστον στις χώρες του "πρώτου κόσμου", χάρη στο κίνημα #MeToo κι άλλες φεμινιστικές πρωτοβουλίες. Μια ακραία έκφραση όλων των παραπάνω είναι οι γυναίκες που ζουν με μπούρκα, που τις καλύπτει από το κεφάλι μέχρι τα ακροδάχτυλα, για να μην προκαλούν επιθυμία στους άνδρες, οι οποίοι προφανώς έχουν κτηνώδεις παρορμήσεις μόλις βλέπουν λίγα εκατοστά γυναικείας σάρκας ή λευκής κάλτσας. Δηλαδή, η γυναίκα τιμωρείται για την αδυναμία ή το βίτσιο του άνδρα. Κι είναι τόσο μεγάλος ο φόβος απέναντι στους άνδρες, που πολλές γυναίκες υπερασπίζονται τη χρήση της μπούρκας, επειδή αισθάνονται αόρατες και ως εκ τούτου ασφαλέστερες. Ο συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο έλεγε ότι "αν μη τι άλλο, ο φόβος μιας γυναίκας για την ανδρική βία είναι καθρέφτης του φόβου ενός άνδρα μπροστά σε μια ατρόμητη γυναίκα". Ακούγεται συναρπαστικό, μου φαίνεται όμως κάπως μπερδεμένο. Πώς να μη φοβόμαστε, οταν ο κόσμος συνωμοτεί για να μας τρομάξει; Γυναίκες ατρόμητες υπάρχουν ελάχιστες, εκτός εάν ομαδοποιηθούμε, οπότε νιώθουμε αήττητες. Ποια είναι η ρίζα αυτού του εκρηκτικού μείγματος επιθυμίας και μίσους έναντι των γυναικών; Γιατί αυτή η επιθετικότητα και η παρενόχληση δε θεωρούνται πρόβλημα του αστικού δικαίου ή του ανθρώπινου δικαιώματος; Γιατί τέτοια σιωπή; Γιατί δεν υπάρχει δίωξη κατά της βίας των γυναικών, όπως υπάρχει δίωξη κατά των ναρκωτικών, της τρομοκρατίας ή του εγκλήματος; Η απάντηση είναι προφανής: η βία και ο φόβος αποτελούν όργανα ελέγχου>> <<Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς στρατούς, έναν κόσμο στον οποίο οι πολεμικοί πόροι θα χρησιμοποιούνται για το κοινό καλό, όπου οι συγκρούσεις θα επιλύονται γύρω από ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων και αποστολή των στρατιωτών θα είναι η διατήρηση της τάξης και η προώθηση της ειρήνης. Όταν συμβεί αυτό, θα έχουμε υπερβεί την κατάσταση του είδους Homo sapiens και θα έχουμε κάνει ένα εξελικτικό άλμα προς ένα ανώτερο είδος, που θα είναι ο Contentus homo superior >>.

0

Η λέσχη φόνων της Πέμπτης



Τρελό γέλιο!

Σε έναν ολόκληρο οικισμό ευγηρίας στο Κεντ της Αγγλίας, το Κούπερς-Τσέις, οι εύποροι ένοικοι έχουν πολλές ομάδες δραστηριοτήτων. Μία απ' αυτές είναι κι η Λέσχη Φόνων, που συναντιέται κάθε Πέμπτη. Αναλαμβάνουν πραγματικές ανεξιχνίαστες υποθέσεις με φακέλους που τους προμηθεύει μια συνταξιούχος αστυνομικίνα, και προσπαθούν να τις διαλευκάνουν. Κάποια στιγμή σκοτώνεται κάποιος από την κοινότητα κι απλώνεται μπροστά τους πεδίο δόξης λαμπρό η εύρεση του δολοφόνου. Με αρχηγό μια δαιμόνια πρώην κατάσκοπο, που τους οργανώνει, πιάνουν φιλίες με ενεργά όργανα της τάξης και συμφωνούν μαζί τους να ανταλλάσσουν πληροφορίες, προκειμένου να βρεθεί ο ένοχος. Για την ακρίβεια είναι τρία τα εγκλήματα που αναζητούν δολοφόνο. Μια πολλή ωραία οπτική της τρίτης ηλικίας, γραμμένη με άφθονο βρετανικό χιούμορ στα καλύτερά του. Εντάξει, παιδιά. Αν είναι έτσι τα γηροκομεία, πάω κι εγώ. . «Σε κάποια φάση η Ντόνα τον είχε ρωτήσει ποιός ήταν ο αγαπημένος του συγγραφέας. Αποδεκτή απάντηση, κατά τη γνώμη της, θα ήταν ο Χάρλαν Κόμπεν, ο Κερτ Βόνεγκατ, ή οποιαδήποτε γυναίκα συγγραφέας. Ο Γκρέγκορ είχε αποκριθεί με ύφος σοφού ότι "δεν πίστευε στα βιβλία" κι ότι "στη ζωή μαθαίνεις μόνο μέσω της εμπειρίας και της ευρύτητας πνεύματος". Όταν, εν συνεχεία, η Ντόνα έθιξε το ακανθώδες φιλοσοφικό ζήτημα του κατά πόσο μπορείς να διαθέτεις "ευρύτητα πνεύματος" ενώ "δεν πιστεύεις στα βιβλία", εκείνος απάντησε: "Βασικά, νομίζω ότι μόλις απέδειξες τον ισχυρισμό μου, Ντόνα", και ήπιε μια γουλιά νερό με τρόπο που υπονοούσε μεγάλα βάθη σοφίας».

0

Palestine



Τρομερό!

Εξαιρετικό βιβλίο. Τα πρόσωπα των ανθρώπων στα σκίτσα είναι άγρια, όπως κι η ζωή που καλούνται να ζήσουν οι Παλαιστίνιο. «Ο παλαιστινιακός λαός κι ο λαός του Ισραήλ θα συνεχίσουν να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον με χαμηλής έντασης συγκρούσεις ή αντίθετα με καταστροφική βία -με βομβιστές αυτοκτονίας ή με πυροβολισμούς από σύγχρονα ελικόπτερα και βομβαρδιστικά αεροπλάνα-, ώσπου αυτό το κεντρικό γεγονός -η ισραηλινή κατοχή- να θεωρηθεί ζήτημα του Διεθνούς Δικαίου και βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων». - από τον πρόλογο του δημιυργού.

0

Η τέχνη του θανάτου



Αντάξια συνέχεια του «Πεπρωμένου της σάρκας»

Από την αρχή μαθαίνουμε ποιά είναι η δολοφόνος κι αυτό περιέργως το κάνει πιο ενδιαφέρον. Παρακολουθούμε τις προσπάθειες των ηρώων να ανακαλύψουν τη μυστηριώδη αιτία θανάτου μερικών ασθενών. Βλέπουμε, επίσης, τη συνέχεια στη σχέση των δύο βασικών πρωταγωνιστών, της Σάρα Φίσερ και του Γουΐλ Ρέιβεν, που παίρνει μια πολύ ενδιαφέρουσα τροπή. Ανυπομονώ να διαβάσω και το τρίτο μέρος της σειράς.

0

Τα πρώτα μου κλασικά: Μόμπι Ντικ



Πολύ καλό βιβλίο για παιδιά.

Πολύ καλή διασκευή του μυθιστορήματος του Μέλβιλ σε εξαιρετική μετάφραση της Σοφίας Γρηγορίου.

0

ΑΜΝΕΤ



Υπέροχο ιστορικό μυθιστόρημα.

Αυτό δεν είναι ένα βιβλίο για τον Σαίξπηρ. Είναι ένα βιβλίο για τη γυναίκα του την Αγκνες και τον γιο του Άμνετ. Το όνομα του βάρδου δεν αναφέρεται στο βιβλίο, ούτε καν το μικρό. Ούτε όταν η συγγραφέας μας ξεκαθαρίζει ότι πρόκειται γι' αυτόν με αδιαμφισβήτητο τρόπο στην ιστορική σημείωση στην αρχή του βιβλίου. Και κάνει πολύ καλά. Αλλιώς θα γινόταν άλλο ένα βιβλίο για τον Σαίξπηρ από τα εκατοντάδες που έχουν γραφτεί. Το όνομά του, έστω και το μικρό, θα βάραινε την αφήγηση. Το ενδιαφέρον θα επικεντρωνόταν αναγκαστικά σ' αυτόν και θα χάναμε όλες τις άλλες υπέροχες ιστορίες. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η περιγραφή του ταξιδιού του ιού της πανούκλας από την Αφρική στην Ευρώπη. Κάπως έτσι ταξιδεύουν και σήμερα οι ιοί, απλά τώρα μπορούν να πάρουν και το αεροπλάνο. Χαίρομαι που το βιβλίο αναφέρεται στον «Άμλετ». Μου δίνει τη δυνατότητα να κοιτάξω την τραγωδία από άλλη οπτική γωνία την επόμενη φορά που θα τη δω. Η συγγραφέας έκανε την έρευνά της, αλλά δηλώνει ότι μεγάλο μέρος του βιβλίου είναι μυθοπλασία. Κι όμως, μου φαίνονται όλα τόσο αληθινά. Θα μπορούσα να τα πιστέψω όλα. Θα ήθελα να είναι αλήθεια μέχρι και η τελευταία τελεία.

1

Πολιτική Φιλοζωϊα



Γιατί πρέπει όλοι να γίνουμε βίγκαν!

Ενα βιβλίο που με φέρνει πιο κοντά στο να γίνω βίγκαν/βετζετέριαν. Παρουσιάζει με στοιχεία και γραφήματα τους λόγους για τους οποίους πρέπει να γίνουμε όλοι. Η κτηνοτροφία μολύνει το περιβάλλον περισσότερο από κάθε άλλο παράγοντα μόλυνσης, βασανίζει ψυχές κι είναι ανθυγιεινή και ασύμφορη για τον άνθρωπο. Η φιλοζωΐα είναι κάτι που πρέπει να μπει στην πολιτική εκτός από τις ζωές μας ως ατόμων. «Η τρέχουσα πολιτική συζήτηση είναι η μουσική του παρελθόντος. Για να χορέψει το μέλλον, χρειάζεται άλλος ρυθμός». «Να αγαπάτε τα ζώα. Ο Θεός τους έδωσε λίγη νοημοσύνη κι ασυννέφιαστη χαρά. Μην την καταστρέφετε, λοιπόν, μην τα βασανίζετε, μην αφαιρείτε τη χαρά τους, μην πάτε ενάντια στη σκέψη του Θεού. Ανθρωπε, μην επαίρεσαι αντίκρυ στα ζώα: αυτά είναι αναμάρτητα, μα εσύ, με όλο σου το μεγαλείο, ρυπαίνεις τη Γη με την εμφάνισή σου κι αφήνεις τα σαπρά σου ίχνη». - Φ. Ντοστογέφσκι, Αδερφοί Καραμαζόφ. «Η συμπόνια, ακριβώς όπως η ενεργειακή βιωσιμότητα και η δικαιοσύνη, είναι μια μέθοδος με την οποία μπορεί κανείς να θέσει πολιτικές προτεραιότητες, να πάρει αποφάσεις και να αναπτύξει αξίες. Οποιος ασκείται στην ενσυναίσθηση θα μπορεί να αποφασίζει καλύτερα, με μεγαλύτερη συνειδητότητα και εποπτεία, λαμβάνοντας υπ' όψιν τόσο τις επερχόμενες γενιές όσο και τους πιο αδύναμους. Μια πολιτική που προβάλλει την αγάπη για τη ζωή με ειλικρίνεια και συνέπεια είναι κάτι πρωτόγνωρο - αλλά οι συνθήκες έχουν πλέον ωριμάσει - και το κίνημα της Πολιτικής Φιλοζωΐας είναι εδώ ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο. Αυτή ακριβώς είναι η αξίωση στην οποία μπορούμε να ανταποκριθούμε, αυτή είναι η υπόσχεση, η γραμμή και ο στόχος μας: ν' αναγάγουμε τη συμπόνια σε κανόνα της συνύπαρξης» - από τον πρόλογο του Ρόμπερτ Γκάμπελ.

0

Φεγγαροκουταλιές



Παραμύθι επιστημονικής φαντασίας

Ο Μάιλο κι η Ανεμηλιά Μεντ είναι δύο αδέλφια που ζουν στη Γη του 3.000μΧ. Η Γη είναι χωρισμένη στην Ελευθερούπολη, ένα οικολογικό σίγουρα, αλλά κάπως άγευστο κι... άκαπνο μέρος, και στη Χώρα του Καπνού, όπου όλα είναι κάπως δεύτερα, αλλά σίγουρα πολύ νόστιμα! Τα παιδιά ζούσαν με τους γονείς τους στην Ελευθερούπολη, μέχρι που εκείνοι πέθαναν μυστηριωδώς και πήγανε να ζήσουν με τη γιαγιά τους, Νάνα Νανίτα, στη χώρα του καπνού, μια μεγάλη αλλαγή πράγματι, αλλά τελικά τους άρεσε το περιβάλλον. Κάποια στιγμή ανακαλύπτουν ότι κάθε Πανσέληνο η γιαγιά ξεπορτίζει κρυφά και συμμετέχει σε μια περίεργη τελετή μαζί με άλλες μάγισσες, μεταξύ των οποίων κι η δασκάλα τους, δις Χειμώνη. Ανακαλύπτουν ότι κρατούν φυλακισμένους τους γονείς τους και κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να τους ελευθερώσουν, όταν, όμως τα καταφέρουν, τα περιμένει μια όχι και τόσο ευχάριστη έκπληξη. Το παραμύθι είναι πολύ ενδιαφέρον και για παιδικό βιβλίο έχει ένα αρκετά διαφορετικό τέλος.

0

Το ταξίδι του Χάρη και το Αλφαβητάρι



Πολύ όμορφο βιβλίο

Πολύ ωραίο βιβλίο για παιδιά προσχολικής ηλικίας με υπέροχη εικονογράφηση.

0

Η θλίψη που φωλιάζει μέσα μου



Πολύ συγκινητικό βιβλίο

Ενα βιβλίο γραμμένο με πολύ ευαισθησία και τρυφερότητα, που με άγγιξε προσωπικά.

1

Η Παπαδοκυνηγός



Διηγήματα τρόμου

Ο τρόπος γραφής είναι αρκετά ενδιαφέρων, αν και σε κάποια σημεία οι περιγραφές αγγίζουν τα όρια του γκορ (gore) και προκαλούν αποστροφή. Αυτό, βεβαίως, ίσως ήταν πρόθεση του συγγραφέα, απλά δεν έχω διαβάσει πολλή λογοτεχνία τρόμου και κάπως με ξένισε. Στο πρώτο διήγημα ο συγγραφέας θίγει το θέμα των δικαιωμάτων των κρατουμένων και του σωφρονισμού, που, δυστυχώς, είναι τραγικά επίκαιρο στις μέρες μας. Στο τελευταίο ασχολείται με τον στρατό και τα καψώνια, ένα εξίσου σημαντικό ζήτημα. Στο ενδιάμεσο ασχολείται με την Παπαδοκυνηγό, αλλά όχι στον βαθμό που θα ήθελα. Γι' αυτήν και τη δράση της μαθαίνουμε μέσω τρίτων. Αναλυτικά περιγράφεται σε δύο διηγήματα η αρχή και το τέλος της ζωής της. Το κυνήγι, όμως, των παπάδων, που δίνει αυτόν τον τόσο πιασάρικο τίτλο, δεν αναλύεται, ούτε περιγράφεται διεξοδικά. Ένα βιβλίο με αυτόν τον τίτλο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημα αστυνομικό ή τρόμου ακόμα και σε σπονδυλωτά διηγήματα, αν θέλαμε να το πούμε έτσι.

0

Το δικαίωμα στην τεμπελιά



Ο τίτλος είναι ειρωνικός

Η δουλειά προέρχεται από τη δουλεία τόσο ως λέξη όσο και ως θεσμός. Αυτό εξηγεί ο Λαφάργκ στο βιβλίο του ως άξιος γραμματέας κι εκπρόσωπος του Μαρξ. Στο δικαίωμα στην εργασία, το σύνθημα του ύστερου 19ου αιώνα αντιτάσσει το δικαίωμα στην τεμπελιά, καθότι η εργασία στα πρώτα χρόνια της εμφάνισής της δε διέφερε πολύ από τη σκλαβιά. Οι εργάτες δούλευαν 10-14 ώρες -ακόμα και παιδιά 6-8 ετών- και παρέμεναν φτωχοί. «Όπως ο Χριστός, η λυπητερή προσωποποίηση της αρχαίας σκλαβιάς, έτσι και οι άντρες, οι γυναίκες, τα παιδιά του Προλεταριάτου ανεβαίνουν κατάκοποι εδώ κι έναν αιώνα τον σκληρό Γολγοθά του πόνου: εδώ κι έναν αιώνα η καταναγκαστική δουλειά τσακίζει τα κόκκαλά τους, σκοτώνει τις σάρκες τους, βασανίζει τα νεύρα τους. Εδώ κι έναν αιώνα η πείνα δένει κόμπο τα σωθικά τους και φέρνει παραισθήσεις στο μυαλό τους!... Ω Τεμπελιά, δείξε οίκτο για τη μεγάλη δυστυχία μας! Ω Τεμπελιά, μητέρα των τεχνών και των ευγενών αρετών, γίνε το βάλσαμο για τις ανθρώπινες αγωνίες!».

0

Oι τεμπέλικες σκέψεις ενός τεμπέλη



Ξεκαρδιστικό!

«Δεν έχει πλάκα να μην κάνεις τίποτα, όταν δεν έχεις τίποτα να κάνεις»! «Η τεμπελιά ήταν ανέκαθεν το δυνατό μου σημείο. Δεν υπερηφανεύομαι γι' αυτό, είναι κάτι σα χάρισμα κι ελάχιστοι το διαθέτουν. Υπάρχουν πολλοί οκνηροί άνθρωποι και πολλοί χασομέρηδες, αλλά ένας αυθεντικός τεμπέλης είναι σπάνιο είδος. Δεν είναι κάποιος που περιφέρεται άσκοπα με τα χέρια στις τσέπες του. Αντιθέτως, το κύριο χαρακτηριστικό του είναι πως είναι πάντα τρομερά πολυάσχολος». «Κοιτάξτε τη Σοβαρή Κυρία Γάτα με το βαρύ, νυσταγμένο βλέμμα, το αυστηρό, αργό περπάτημα και το αξιοπρεπές, καθωσπρέπει ύφος. Ποιός θα σκεφτόταν πως κάποτε ήταν το τρελό, κουλουριαστό, χοροπηδηχτό, αναποδογυρισμένο μικρό πυροτέχνημα με τα μπλε μάτια που αποκαλούμε γατάκι;»

0

Η απεργία των ψηφοφόρων



Μια αναρχική θεώρηση των εκλογών

Ο Μιρμπώ, ως γνήσιος αναρχικός, απορεί με την προθυμία των ψηφοφόρων να διαλέξουν τον δυνάστη τους. Καταλαβαίνω πώς κάποιος μπορεί να οδηγηθεί σ' αυτήν την άποψη κι ίσως στη Γαλλία του ύστερου 19ου αιώνα να μην υπήρχε πράγματι κάποια καλή επιλογή για να ψηφίσεις. Αλλά ως γνήσιο ζώο πολιτικό δεν πιστεύω ότι οι ψηφοφόροι πρέπει γενικά να απεργούν.

0

Σώσα



Πολύ καλό βιβλίο

Οι Εβραίοι ήξεραν τί ερχόταν με τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Ο Χίτλερ ήταν ένα μέγεθος που δεν μπορούσες να αγνοήσεις ακόμα και χωρίς να γνωρίζεις τα γεγονότα εκ των υστέρων. Ευτυχώς το βιβλίο δεν περιγράφει την περίοδο του πολέμου αναλυτικά, γιατί αν και μου αρέσει να διαβάζω γι' αυτήν την περίοδο της ιστορίας, δε θα το άντεχα. Υπήρχε ήδη αρκετός αντισημιτισμός στην Πολωνία κι όχι μόνο, ακόμα και πριν εισβάλει ο Χίτλερ.

0

Γάτα στον κήπο



Αέρας φρεσκάδας στα ελληνικά γράμματα

Πολύ πρωτότυπος τρόπος γραφής που περνάει το μήνυμα μέσα από τις επαναλήψεις, πολλές επαναλήψεις, που μπορεί να κουράσουν αρχικά, αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο. Με λίγη εξάσκηση πιστεύω ότι μπορεί να δώσει πολύ νόστιμους καρπούς

0

Καληνύχτα καλούδια μου



Ένα καλό δείγμα νεοελληνικής λογοτεχνίας

«Η αλήθεια κρύβεται στην καρδιά ενός λουλουδιού. Το μπουμπούκι ανοίγει. Τα πέταλα παίρνουν σειρά. Κάθε σειρά ανοίγει και κάθε νέα σειρά σπρώχνει την προηγούμενη παραέξω. Η αλήθεια πάει ν' αποκαλυφθεί. Απλώνει τ' άρωμά της που είναι το ψέμα της. Τα έντομα θα 'ρθούν να τη γονιμοποιήσουν. Έπειτα τα φύλλα θα πέσουν. Θα ξεραθούν και θα πέσουν. Και μένει η αλήθεια γυμνή. Αλλά τότε κανείς δε γυρνάει να την κοιτάξει. Ένα ξερό κοτσάνι που χάσκει στο πεδίο σύντομα σπάει και γίνεται σκόνη».

0

ΑΜΑΡΟΚ



Πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα.

Μία μετανάστρια αυτοκτονεί σε μια μικρή πόλη της Σουηδίας. Στο μήνυμα που αφήνει γράφει μόνο μια λέξη: Αθώος. Εννοεί τον άντρα της που βρίσκεται δώδεκα χρόνια στη φυλακή εκτίοντας την ποινή που του επιβλήθηκε για ένα αποτρόπαιο έγκλημα που ομολόγησε ότι έκανε. Ο αστυνόμος Άντερς Οικονομίδης και η ομάδα καλούνται να εξιχνιάσουν ένα έγκλημα δώδεκα ετών, καταφέροντας ταυτόχρονα ένα μεγάλο πλήγμα στην εικόνα της σουηδικής αστυνομίας και δικαιοσύνης. Το βιβλίο είναι καλογραμμένο κι έχει πολύ σασπένς. Η λύση του αινίγματος ήταν εντελώς αναπάντεχη για μένα και δυσκολεύτηκα να την αποδεχτώ. Είχα κολλήσει στον προφανή ένοχο.

0

Πουέντ - 19 σπονδυλωτά διηγήματα για τη ζωή



Ρομαντικό

Δεκαεννέα σπονδυλωτά διηγήματα γραμμένα με λυρισμό. Η Δανάη πρίμα μπαλαρίνα στη Νέα Υόρκη, αφηγείται τα γεγονότα που καθόρισαν τη ζωή της, τον έρωτα, τον θάνατο, τις εξαρτήσεις που τη σημάδεψαν. Τα έσοδα του βιβλίου πηγαίνουν στην ενίσχυση της έρευνας για τα αυτοάνοσα νοσήματα στην Ελλάδα.

0

Εξευγενισμός



Πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα

Το βιβλίο είναι γραμμένο με χιούμορ κι ευαισθησία. Τα έσοδα πάνε για καλό σκοπό.

0

Στην πέτρα χαραγμένα



Γκόθικ στην ελληνική επαρχία

«Αλλά αυτό δεν κάνουν οι συγγραφείς; Στήνουν αυτί, κλέβουν κουβέντες, πολλές φορές κι ολόκληρες ιστορίες και μετά τις μεταμορώνουν. Μοιάζουν λίγο με τους μάγειρες: μαζεύουν με προσοχή τις πρώτες ύλες από τους κήπους των ανυποψίαστων συζητητών αλλά και των προσωπικών τους βιωμάτων, τις ανακατεύουν περίτεχνα με διαλεχτά μυρωδικά που ευδοκιμούν στη φαντασία τους και δημιουργούν εδέσματα που ευφραίνουν την ψυχή και το μυαλό. Ετσι πλάθουν τον κόσμο από την αρχή, έναν κόσμο μέσα στον οποίο αντέχουν να ζήσουν». Εναν όμορφο κόσμο πλάθει κι η Βάσω Καλαντίδου, στον οποίο είναι εύκολο να ζήσουμε. Το μόνο που με ξένισε στο βιβλίο και του στέρησε το πέμπτο αστέρι είναι η ανύπαρκτη επιμέλεια. Οι διάλογοι είναι χύμα και δεν καταλάβαινα πότε μιλάει ποιός.

0

Μαύρο νερό



Ζωή εκεί που δεν υπάρχει αύριο

Στο «Μαύρο νερό» του Μιχάλη Μακρόπουλου παρακολουθούμε τη ζωή των λιγοστών κατοίκων σ' ένα χωριό απ' όπου οι περισσότεροι έφυγαν λόγω του μολυσμένου νερού που προκάλεσε μία γεώτρηση. Πολλοί αρρώστησαν και πέθαναν, άλλοι έφυγαν για να σωθούν. Και σαν να μην είναι αρκετό αυτό, η εταιρεία και η Πολιτεία τους πιέζουν με όποιο τρόπο μπορούν, να φύγουν κι αυτοί, δυσκολεύοντας τη ζωή στο χωριό ακόμα περισσότερο. Το βιβλίο εστιάζει ιδιαίτερα σ' έναν πατέρα και το γιό του. Τι κάνει κάποιος και πώς ζει, όταν διαλέγει τον δύσκολο δρόμο; Όταν κάθε ελπίδα έχει χαθεί, αλλά εσύ διαλέγεις να επιμείνεις σε μια επιλογή που πολλοί θα χαρακτήριζαν παράλογη;

0

Το πεπρωμένο της σάρκας



Τέλειο!

Υπέροχο μυθιστόρημα μυστηρίου που διαβάζεται απνευστί. Πτώματα φτωχών γυναικών που ανακαλύπτονται στο βικτωριανό Εδιμβούργο, τα πρώτα βήματα της ιατρικής ως επιστήμης και η θέση των γυναικών σ' έναν κόσμο όχι και τόσο διαφορετικό από τον σημερινό.

0

Ο γάτος της γειτόνισσας



Ξεκαρδιστικό!

Δεν περίμενα ποτέ ότι η καθαρεύουσα μπορεί να βγάλει τόσο γέλιο!

0

Πινακοθήκη ψευδαισθήσεων



Μία πρωτότυπη ποιητική συλλογή

Ο ποιητής μιλά με χιούμορ κι αυτοσαρκασμό για τον έρωτα, την καθημερινή ζωή, τον Διόνυσο και τις χαμένες πατρίδες. Σας προτείνω να επισκεφθείτε την έκθεση.

0

Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες



Θέλει κουράγιο η μοναξιά.

Δυσανασχετούμε που δεν μπορούμε να βλέπουμε τους φίλους μας όπως παλιά αυτές τις μέρες της καραντίνας, αλλά η Κία, η ηρωίδα του βιβλίου, μεγάλωσε μόνη της, χωρίς φίλους και γονείς και χωρίς να πάει σχολείο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ήθελαν να έχουν καμία σχέση μαζί της, επειδή ζούσε σ' έναν βάλτο κι ήταν φτωχή, κι όσοι την αγαπούσαν πραγματικά, την εγκατέλειπαν. Έτσι έμαθε να βλέπει την αγάπη σαν πληγή και να την αποφεύγει. Είχε, όμως, τη φύση που την έσωσε πνευματικά και ψυχικά, κάτι που ισχύει για ελάχιστους από μας τη σήμερον ημέρα. Κι εκεί που νομίζεις ότι το βιβλίο τελείωσε, ανακαλύπτεις ότι έχει κι άλλα τόσα να σου δώσει!

0

Κόκκινο χώμα και ραγδαία βροχή



Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα ποτέ.

Τρεις παράλληλες ιστορίες για το παρελθόν το παρόν και το μέλλον της Ινδίας. Μαγικός ρεαλισμός. Ένα από τα λίγα βιβλία που θα ξαναδιάβαζα.

0