Πρόκειται για μια δυστοπία όπου οι άνθρωποι καίνε τα βιβλία, ο λόγος είναι ενδιαφέρον και δεν θέλω να τον αποκαλύψω. Η καταπίεση της ελευθερίας και της διακίνησης ιδεών αποτελεί αδιαμφισβήτητα εξαιρετική ιδέα , αλλά , κατά την άποψη μου η εκτέλεση υστερεί. Ο κόσμος του Bradbury Ray D μου φαίνεται προσωπικά σαν ένα κόσμο που θα έπλαθε ένας...Boomer. Δεν ένιωσα ότι αποτελεί επικείμενη δυστοπία. Υπάρχουν κάποιες στιγμές-σκηνές που είναι πραγματικά διαμάντια στο κατά τα άλλα ανούσιο πλαίσιο της ιστορίας. Όσο για την προσαρμογή σε κόμικ και τη μετάφραση. Το Θετικό είναι ότι διαβάζεται ευκολα και γρήγορα και η εικονογράφηση είναι πολύ καλη. Η μετάφραση μπάζει και η μετατροπή σε κομικ περιορίζει το διάλογο και τις σκέψεις των χαρακτήρων. Το τελικό αποτέλεσμα είναι στιφό, χωλό και κάπως άδειο. Δεν μετάνειωσα που το δίαβασα γιατί είναι κλασσικό και η κύρια του ιδέα σημαντική αλλά και επειδή δεν εφιέρωσα τόσο πολύ χρόνο οπως είπα και πρίν.