Ενώ οι χαρακτήρες μπλέκονται σε ένα ακόμη μυστήριο, έχουμε μείνει με την απορία για το μυστήριο του χρυσού μενταγιόν. Νιώθω πως αυτό το μυστήριο δεν είχε τόσο γρήγορη και ανατρεπτική πλοκή όσο τα προηγούμενα, αλλά ήταν εξίσου απολαυστικό διάβασμα. Το γράψιμο είναι όσο καλό όσο και στα προηγούμενα, και οι χαρακτήρες. Ενδιαφέρουσα είναι και η αλλαγή του τοπίου. Προτείνω ανεπιφύλακτα ως αναγνώστρια των βιβλίων στην ηλικία των χαρακτήρων και την στιγμή που εκδόθηκαν τα βιβλία.