Δεν περίμενα να μου αρέσει αυτό το βιβλίο τόσο πολύ, αλλά κατέληξα να το εκτιμώ πραγματικά. "Φρέσκιες" ιδέες, με υπέροχη χρήση της ειρωνείας, διασκεδαστικό, αλλά ταυτόχρονα με τον αναγκαίο σεβασμό και σοβαρότητα απέναντι στα σημαντικά θέματα που πραγματεύεται. Μία εξύμνηση του φεμινισμού, μία κατακραυγή απέναντι στα τοξικά, σεξιστικά στερεότυπα, γεμάτο κατανόηση για τα νιάτα και πιστό στον τρόπο έκφρασής τους. Με πλημμύρισε με ευγνωμοσύνη και θαυμασμό για όλες τις προσωπικότητες πριν από μας που χρειάστηκε να υποστούν την τραγωδία, τον πόνο, την στέρηση των επιθυμιών και των ονείρων τους, για να έχουμε σήμερα τα δικαιώματα μας, ενώ λειτούργησε παράλληλα ως υπενθύμιση να τα εκτιμάμε και να πολεμούμε για αυτά. Η Διδώ Σωτηρίου ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστη, το ίδιο και η Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου, κομμάτια της βιογραφίας της οποίας συμπεριλαμβάνονται στην ιστορία. Πρέπει να το διαβάσετε!