Πρόκειται για το πιο αγαπημένο μου μοτίβο στην ιστορία της μυθοπλασίας: του θύματος που επιστρέφει να πάρει εκδίκηση ή άλλως να αποδώσει δικαιοσύνη, με άλλη ταυτότητα. Προκαλεί πάντα την ίδια συγκίνηση και ίντριγκα γι' αυτό έχει αντιγραφεί άπειρες φορές στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση (ενδεικτικά αναφέρω για τους τηλεορασάκηδες τον Ezel και την Patrona). Αριστούργημα, μέγας παραμυθάς ο Δουμάς και εξαιρετική αυτή η διασκευή του Πατάκη με την συγκεκριμένη μετάφραση.