Έχετε σκεφτεί ποτέ, διαβάζοντας ένα βιβλίο, ότι θα μπορούσατε να το είχατε γράψει εσείς; Αυτή ακριβώς ήταν η σκέψη μου όταν διάβασα την ποιητική συλλογή της Σοφιάνας Παρασκευοπούλου με τίτλο “Όσα κι αν πιάσω άστρα το φεγγάρι θα θρηνεί” από τις εκδόσεις “Βακχικόν”. Ένιωσα ότι οι σκέψεις μου και τα βιώματά μου έστηναν χορό μπροστά στα μάτια μου, ότι η συγγραφέας κατάφερε με κάποιο μαγικό τρόπο, χωρίς να με γνωρίζει, να περιγράψει αυτό που βλέπω εγώ – και εσωτερικά και εξωτερικά – κοιτάζοντας τον καθρέπτη μου.