Η "Σικάστα", έχει για αφετηρία - όπως και πολλά άλλα βιβλία αυτού του είδους - την Παλαιά Διαθήκη. Συνηθίσαμε να απορρίπτουμε συλλήβδην την Παλαιά Διαθήκη, επειδή ο Ιεχωβάς δεν σκέπτεται, δεν συμπεριφέρεται σαν κοινωνικός λειτουργός. Ο Χ. Τζ. Ουέλς είπε πως όταν ο άνθρωπος φωνάζει κλαψιάρικα στο Θεό "δώσε μου, δώσε μου, δώσε μου", μοιάζει με λαγουδάκι που κουλουριάζεται δίπλα σ' ένα λιοντάρι για να ζεσταθεί. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Τα ιερά κείμενα όλων των λαών έχουν πολλά κοινά σημεία. Σχεδόν μπορούν να θεωρηθούν προϊόντα ενός και μόνου πνεύματος. Είναι πιθανό να κάνουμε λάθος όταν τις απορρίπτουμε σαν παράδοξα, απολιθώματα ενός νεκρού παρελθόντος. Ένα αριστουργηματικό βιβλίο που προτείνω από όλους να διαβαστεί…