Στη σύγχρονη εποχή Η Νέα Τάξη Πραγμάτων, το κόμμα που έχει κερδίσει τις τελευταίες εκλογές επιβάλλει ένα απολυταρχικό καθεστώς ( Η ιστορία της Πορφύρης Δούλης, Άτγουντ) και φυλακίζει όλα τα παιδιά που πιστεύεται ότι είναι μάγοι και μαντέψτε, είναι! ( Χάρυ Πότερ, Ρόουλινγκ). Δυο έφηβα αδέρφια λοιπόν ανακαλύπτουν ότι έχουν το χάρισμα, μάχονται ενάντια στην απολυτοκρατια ( Αγώνες Πείνας βιβλίο τρίτο, Κοτσυφόκισσα, Κόλινς) και σύμφωνα με την προφητεία είναι οι εκλεκτοί που διαφέρουν από τους άλλους μάγους ή απλούς ανθρώπους και θα καταφέρουν να φέρουν την ελευθερία ( και λίγο Απόκλιση, Ροθ). Τι να πω τώρα.. Αν θέλετε ένα βιβλίο που διαβάζεται πολύ γρήγορα και όταν τελειώσει σας αφήνει μια ικανοποίηση λες και μόλις είδατε μια περιπετειώδη ταινία φαντασίας, είναι ότι πρέπει. Με μικρά κεφάλαια που δεν έχουν τα απογοητευτικά cliffhanger του Fitzek, γρήγορους ρυθμούς και ενδιαφέρουσα πλοκή. Με πολλούς χαρακτήρες που δεν αναπτύσσονται πλήρως ( είναι προφανές ότι ο συγγραφέας είχε στο νου του να συνεχίσει τη σειρά πριν ακόμη εκδοθεί το πρώτο βιβλίο), αλλά δε σε μπερδεύουν.. Όσον αφορά στη λογοτεχνική του αξία τώρα. Κατ' αρχάς ποια είμαι εγώ να προσδιορίσω την αξία του. Θα πω όμως ποια σημεία με ενόχλησαν πολύ. Patterson δεν έχω ξαναδιαβάσει, δεν ξέρω ποιο είναι το ύφος του και εάν γράφει χρησιμοποιώντας όντως πολυφορεμένες ατάκες της προηγούμενης εικοσαετίας, υπερβολικές περιγραφές και σαρκασμό- ή αν το βιβλίο χρειαζόταν καλύτερο μεταφραστή - επιμελητή ήθελε σίγουρα, το βιβλίο είχε μέσα πολλά λάθη. Ωστόσο όταν διαβάζεις " νηστικομάρα" "σκιαχτικό" και " υπερφύαλη αηδιαστική ύπουλη νυφίτσα" κάτι σε χαλάει, σωστά; Είναι ένα βιβλίο που θα πρότεινα σε ένα δωδεκάχρονο που του αρέσουν οι μάγοι, ή σε ένα σκηνοθέτη που ψάχνει σενάριο για την καινούρια του ταινία. Κρίμα γιατί έχει δυναμική η υπόθεση.