Βλέποντας την ζωή μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας, η οποία από παιδί γίνεται μία νεαρή γυναίκα. Η Αμερική του 1930, ο ρατσισμός, η ανασφάλεια, τα τραύματα και η επιθυμία της για ελευθερία. Όταν όλα είναι καθορισμένα από το πώς θα ζήσεις μέχρι ακόμη και την επαγγελματική σου κατάρτιση. Σίγουρα μοιάζει με μία δυστοπία βγαλμένη από βιβλίο όμως δεν παύει να είναι η τραγική αλήθεια. Μέσα από το πρώτο μέρος της αυτοβιογραφίας η Maya Angelou υπενθυμίζει την δύναμη που βρίσκεται μέσα μας να αλλάξουμε το σενάριο και να μετατρέψουμε το πόνο σε δύναμη. Εκτός αυτού υπογραμμίζει το βαρύ αντίκτυπο που έχει ο ρατσισμός και ο φυλετικός διαχωρισμός στους ανθρώπους είτε μέσα από τα πρότυπα ομορφιάς (λευκή επιδερμίδα, γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά) είτε και από την άρνηση παραχώρησης ιατρικής περίθαλψης λόγω χρώματος. Το στενάχωρο είναι ότι μπορεί το βιβλίο χρονικά να τοποθετείται το 1930-1940 αλλά τα γεγονότα που διαδραματίζονται τότε συνεχίζονται έως και σήμερα. Αυτό είναι που κάνει το βιβλίο διαχρονικό. Το λεξιλόγιο της και ο χειρισμός του λόγου της σε κάνουν να ξεχάσεις ότι διαβάζεις βιβλίο καθώς νιώθεις ότι βρίσκεται μπροστά σου και σου μιλάει για την ζωή της. Μία γυναίκα φαινόμενο με τις πιο ηχηρές προσωπικότητες. Οι αυτοβιογραφίες της όσο και τα ποιήματα της σου δίνουν απλόχερα δύναμη αλλά βοηθούν στην ενίσχυση των αξιών, ηθών και των απόψεων σου για την κοινωνία του σήμερα. Με τα έργα της δίνει ώθηση στις χιλιάδες φωνές που ζητούν την αποδοχή αλλά και την αλλαγή της αντιμετώπισης τους.