Το βιβλίο ξεκινά με τις καλύτερες προοπτικές, πολύ δυνατά χάρη στη συνθήκη της ομηρίας στον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό και της απειλής για αιματοκύλισμα, και εξελίσσεται ανατρεπτικά σε κάτι πολύ διαφορετικό, σίγουρα πιο ανθρώπινο, όταν δίνει τον χώρο στη διαπραγματεύτρια της Αστυνομίας να ενεργήσει αυτόβουλα. Αν και η κεντρική ιδέα της ιστορίας δε συγκαταλέγεται στις προτιμήσεις μου, εκτιμώ το συγκεκριμένο μείγμα τεχνικής αρτιότητας/δράσης/συναισθήματος, μιας και ήθελα να δω κάποτε κάτι τέτοιο από τον Fitzek.