Το sequel του «Μια Μέρα Μόνο» δεν κούρασε αντιθέτως ήταν αναγκαίο για να μας δείξει πως πολλές φορές η μοίρα είναι αυτή που καθορίζει ποτέ και αν θα μπει κόμμα ή τελεία στη ζωή μας. Η εξέλιξη των χαρακτήρων, ειδικά της Άλισον, ήταν μεγάλη. Δεν μπορώ να διαλέξω ποιο είναι αγαπημένο μου από τα βιβλία αλλά έχω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Γκέιλ Φόρμαν για όσα συμπεριέβαλε σε όλο αυτό... τον Σαίξπηρ, αληθινους καθημερινους χαρακτηρες, αληθινές οικογενειακές σχέσεις και βέβαια την αληθινή αγάπη. Αυτά τα βιβλία ήταν όλα όσα χρειαζόμουν και δεν το ήξερα πως τα ήθελα.