Μια δασκάλα, δύο φόνοι και ένας έρωτας. Ένα βιβλίο φόνων και μυστηρίου που καταλαβαίνει κανείς από τον τίτλο, με πολλές δόσεις χιούμορ. Η οικογένεια Νιάρχου είναι μια χαρούμενη - "τρελή" οικογένεια. Ο μπαμπάς είναι ιδιωτικός ερευνητής, ο γιος το παίζει ανερχόμενος Ηρακλής Πουαρό, η μαμά μέντιουμ με τα όλα της, η γιαγιά... καλά αφήστε τη γιαγιά αποτελεί μύθο από μόνη της και τέλος η Μελίνα που κάνει μαθήματα σε παιδάκια και περιμένει το διορισμό της. Η Μελίνα που λέτε έχει μια παραπάνω ευαισθησία με τα αισθήματα των ανθρώπων, ναι πουλιά στον αέρα πιάνει, σε βλέπει ρε παιδί μου και διαβάζει τα σώψυχά σου. Θα βρεθεί που λέτε στην έπαυλη της οικογένειας Ερμείδη, ως προσωρινή γκουβερνάντα του Ορέστη ενός πολύ ξεχωριστού και χαρισματικού παιδιού και ταυτόχρονα θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο των φόνων που είχαν γίνει στην έπαυλη πριν 20 χρόνια, που έμεινε άλυτο δηλαδής και παραγράφεται σε δεκαεφτά μέρες. Το Μελινάκι θα φέρει τα πάνω κάτω στην ήσυχη ζωή των Ερμείδηδων, που πολύ το ευχαριστήθηκα να πω την αλήθεια, και θα τους διαβάσει όλους σαν ανοιχτά βιβλία όπως πολύ καλά ξέρει να κάνει, εκτός από τον βασικό της ύποπτο, με τον οποίο έχει αρχίσει και τη δαγκώνει τη λαμαρίνα. Ολοι φαίνονται ύποπτοι και βασικά όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Θα καταφέρει να φέρει κοντά τον Ορέστη με τον πατέρα του; Θα καταφέρει να βρει ποιος κρυβόταν πίσω από τις δολοφονίες που έγιναν κάποτε εκεί μέσα; Θα καταφέρει να σταματήσει να είναι παράφορα ερωτευμένη με αυτόν που δεν πρέπει; Ένα μυθιστόρημα που το ευχαριστήθηκε η ψυχή μου. Όχι μόνο βρίσκεται στο στοιχείο μου και έχει μυστήριο, φόνους, δράση, αγωνία αλλά έχει και χιούμορ. Γέλασα με τις ατάκες του ουκ ολίγες φορές και το διάβαζα και σιγά σιγά γιατί δεν ήθελα να τελειώσει.