Το βιβλίο παρά το ωραίο του ύφος έχει πολλές ανακρίβειες. Λόγω έλλειψης χώρου αναφέρω μόνο τρεις:
1. Ο συγγραφέας κατηγορεί τις Τουρκοκυπριακές οργανώσεις ότι δε σήκωσαν όπλα εναντίον των Άγγλων, σε αντίθεση με την ΕΟΚΑ. Μα εφ όσον ο στόχος της ΕΟΚΑ ήταν η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αν οι Τ/Κ έκαναν τη δική τους ΕΟΚΑ για να ενωθεί η Κύπρος με την Τουρκία, εμείς θα λαμβάναμε μέρος;
2. Ο συγγραφέας λέει ότι μετά την ανεξαρτησία, η ΕΟΚΑ κατέθεσε τα όπλα σε αντίθεση με τους Τ/Κ που εξοπλίζονταν συνεχώς. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Οι Ε/Κ έκαναν το σχέδιο Ακρίτας που προέβλεπε "την Ένωση, και οποιαδήποτε αντίδραση των Τ/Κ θα κατασταλεί με τα όπλα.". Αργότερα έγινε το πραξικόπημα.
3. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι ένας από τους λόγους που το ΑΚΕΛ εναντιώθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ είναι ότι τα μέλη του ήταν δημόσιοι υπάλληλοι των Άγγλων και με την Ένωση θα έχαναν τις δουλειές τους. Αν είναι δυνατόν!!!!!! Δηλαδή μόνο το ΑΚΕΛ είχε μέλη δημόσιους υπαλλήλους; Οι άλλες παρατάξεις δεν είχαν;
Το βιβλίο δίνει πολύ λανθασμένα μηνύματα σε κάποιον που δε γνωρίζει την ιστορία της Κύπρου. Επίσης η έρευνα που έγινε για τη συγγραφή του βιβλίου είναι μονόπλευρη. Παρουσιάζει συνεχώς τους "καλούς" Ελληνοκύπριους και τους "κακούς" Τουρκοκύπριους, Άγγλους και Τούρκους της Τουρκίας.