Δεν τα πάω καλά με την ποίηση. Δύσκολα μου αρέσουν ποιήματα. Σπάνια τα καταλαβαίνω. Πολύ περισσότερο, απ' την πλευρά του γραφιά, δεν μπορώ να τα αξιολογήσω τεχνικά. Σίγουρος δεν είμαι καλός στο να "κρίνω" ποιήματα. Ωστόσο, μου αρέσουν οι δημιουργικοί άνθρωποι και οι δημιουργικές προσπάθειες, ειδικά όταν καταλήγω να βρίσκω κάτι ελκυστικό στα δημιουργήματα αυτά. Δεν μπορώ να περιγράψω επακριβώς γιατί μου άρεσε αυτή η ποιητική συλλογή, όμως κομμάτια της με τράβηξαν πολύ. Κι αυτό είναι αρκετό για μένα. Η πένα της Γιοβάνογλου είναι απ' τα λίγα δείγματα σύχρονης ελληνικής ποίησης που έχω ξεχωρίσει και οφείλω να την προτείνω σε σχετικούς και μη του είδους.