Εξαιρετική δίγλωσση έκδοση με μετάφραση και εισαγωγή του Γιώργου Βαρθαλίτη και επίμετρο του Henri Bremond. Η εισαγωγή είναι πολύ καλή και εκτιμώ ιδιαίτερα ότι ο μεταφραστής δεν περιφρονεί τους συναδέλφους που καταπιάστηκαν με το ίδιο έργο. Ιδού κάποια αποσπάσματα από την εισαγωγή: . <<Το σκηνικό αυτού του ζοφερού ρεμβασμού είναι ένα μεσογειακό κοιμητήριο, πυρπολημένο από τον ήλιο της θερινής μεσημβρίας και πολιορκημένο από τη φωτεινή απεραντοσύνη της θάλασσας. Ο ποιητής υφίσταται καταρχάς τη μεταμορφωτική επήρεια του τόπου και του χρόνου, του μεσημβρινού φωτός και της θαλασσινής σιγής. >>Η μεσημβρία και το απόλυτο μηδέν του θανάτου είναι τα δυο αδήριτα δεδομένα, τα οποία εμβαθύνει η θεωρούσα συνείδηση: η φύση μέσα στην αδιάφορη αυτάρκειά της κι η απουσία των νεκρών>>. . <<Στο τέλος ετούτη η contemplatio mortis [στοχασμός θανάτου] καταλήγει στην κατάφαση της ζωής: Ο άνεμος που αναταράζει τη θάλασσα και φέρνει την οσμή της άλμης σκορπίζει όλους αυτούς τους στοχασμούς και επαναφέρει τον ποιητή στη γήινη πραγματικότητα. Αν η φιλοσοφία μας διδάσκει να πεθάνουμε, όπως ήθελε ο Μονταίν, τότε η ποίηση, όπως την αντιλαμβάνεται ο Βαλερύ αντιστρέφοντας τον προπάτορά του, μας μαθαίνει να ζούμε>> . #mementomori