Αν και είναι ένα ακόμη βιβλίο που πραγματεύεται το προσφυγικό ζήτημα, πυροδοτεί ένα νέο πλέγμα σκέψεων όπως τη σχέση ενηλίκων/παιδιών, ανθρώπων/ ζώων, αλληλεγγύη μεταξϋ προσφύγων, το ρόλο της απώλειας που δεν περιορίζεται μόνο στον τόπο (στην πατρίδα) αλλά και στα αγαπημένα πρόσωπα....Το τέλος είναι ανατρεπτικό. Νομίζω πως η μη αναμενόμενη απώλεια της Σάντυ γεννά μια νέα πραγματικότητα της ιστορίας στην οποία είχαμε βυθιστεί.
Ανατρεπτικό τέλος χάρη σε μια θανατηφόρο, αυτοσχέδια παιδική σφεντόνα.