Ο “Λουκής Λάρας” είναι ένα εκτεταμένο διήγημα ή ένα μικρό μυθιστόρημα του Δημήτριου Βικέλα, όπου κυριαρχούν οι χαμηλοί τόνοι, η καλοσύνη, η συναισθηματική ευγένεια, η ήρεμη εγκαρτέρηση, η ανθρωπιά. Αντικατοπτρίζεται έτσι, ο ίδιος ο Λουκής Λάρας, ως κατεξοχήν “αντιηρωική” μορφή των χρόνων του αγώνα, μακριά από την ατμόσφαιρα των πατριωτικών εξάρσεων και των ηρωικών υμνολογιών, καινοτομώντας και ανοίγοντας στην ελληνική πεζογραφία τον δρόμο που θα οδηγούσε στη ηθογραφία.