Η συλλογή ποιημάτων της Μαρίας Πολυδούρη με τίτλο ''Τα Ποιήματα'' αποτελείται από τρία κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο έχει το τίτλο ''Οι τριλιές που σβήνουν'' γράφτηκαν το 1928 και αποτελούν στην ουσία μελαγχολικά ποιήματα με θέμα την νεκρά φύση, τα μαραμένα κρίνα και ανεκπλήρωτους έρωτες. Γράφτηκαν σε μια εποχή όπου η Πολυδούρη έπασχε από Φυματίωση και είχε απελπιστεί. Το δεύτερο κεφάλαιο αρχίζει το 1929 και έχει τίτλο ''Ηχώ στο Χάος'' και είναι αφιερωμένο στον ανεκπλήρωτο έρωτα ανάμεσα σε αυτήν και τον Καρυωτάκη καθώς επίσης με έμμεσο τρόπο αναφέρεται στην αυτοκτονία του και τον άδικο χαμό του. Το τρίτο κεφάλαιο είναι ποιήματα που δεν είχαν εκδοθεί ποτέ και είχαν γραφτεί σε μια περίοδο (1923) όπου η Πολυδούρη ήταν καλά στην ζωή της και δεν είχε νοσήσει ακόμα. Αν και τα ποιήματα αυτά είναι θλιμμένα, μελαγχολικά και απελπιστικά κερδίζουν όμως σε βάθος, ομορφιά και λυρικότητα. Επιπλέον σας προτρέπω να ψάξεται αυτά τα ποιήματα στο διαδίκτυο γιατί έχουν μελοποιηθεί και δημιουργούν ωραία συναισθήματα.