Από τα καλύτερα αυτοβιογραφικά βιβλία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Η Ξ. Κουναλάκη μας μιλάει για πράγματα δικά της και μέσα από την αφήγηση της μαθαίνουμε και εμείς ιστορίες για τον έρωτα, την κρίση , τον πολιτικό πατέρα της, την Αριστερά που δεν υπάρχει πια αλλά και τις ταινίες που μας κάνουν να κλαίμε και μας στις πιο άσχετες σκηνές .