Από τις ωραιότερες αυτοβιογραφίες που έχω διαβάσει. Πραγματικά είναι σαν μυθιστόρημα. Όπως γράφει για τον Πουαρό έτσι γράφει και για τον εαυτό της. Χιούμορ, αυτοσαρκασμος, δεν φοβάται να εκτεθεί. Μαθαίνεις για την βικτοριανή εποχή από πρώτο χέρι. Εξαιρετικό βιβλίο. Σας παραθέτω μια τοσοδουλα παράγραφο: Τα τρένα ήταν πάντοτε ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα. Είναι θλιβερό στις μέρες μας που οι μηχανές τους δεν μοιάζουν πια με προσωπικούς σου φίλους.