Η Πόλη των Βαμπίρ (πρωτότυπος τίτλος La Ville Vampire, 1875) πρόκειται για ένα έργο του Γάλλου λογοτέχνη Paul Féval. Ο Féval έχει παίξει σημαντικό ρόλο τόσο στη γαλλική μυθοπλασία της εποχής του όσο και της ευρύτερης εξέλιξης του σύγχρονου αστυνομικού μυθιστορήματος. Δεν θα ασχοληθούμε με την εργογραφία του όμως, μα με το συγκεκριμένο βιβλίο που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις Ars Nocturna, με την Αμαλία Δεράου να αναλαμβάνει τη μετάφραση και τη Μαρία Γιακανίκη την εισαγωγή και τις σημειώσεις. Θα πρέπει να σταθώ στην εισαγωγή, την οποία θεωρώ εξαίρετη. Πήρα αυτό το βιβλίο θέλοντας να διερευνήσω τη γοτθική λογοτεχνία και τα μυθοπλαστικά βαμπίρ της εποχής και η εισαγωγή προσφέρει με το παραπάνω την ιστορική αναδρομή και θέτει το πλαίσιο όπως χρειάζεται. Όλες οι πληροφορίες για την εξέλιξη της γοτθικής λογοτεχνίας, τη μορφή του βαμπίρ στη μυθοπλασία και τους ισχυρότερους εκπροσώπους ανά τις εποχές, είναι χρήσιμες, ενδιαφέρουσες και καλογραμμένες. Οι σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου που εξηγούν κι επεξηγούν διάφορους όρους, πρόσωπα, ονόματα και καταστάσεις στην ιστορία του Féval επίσης είναι εξαιρετικά χρήσιμες και προσεγμένες. Τόσο οι πρώτες όσο και οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου προσφέρουν αρκετές πληροφορίες που είναι εξίσου χρήσιμες σε κάποιον που πρώτη φορά έρχεται σε επαφή με το είδος, το συγγραφέα και το κλίμα της εποχής και των βιβλίων, όσο και σε κάποιον που θέλει να διαβάσει κάτι πιο εξειδικευμένο και συγκεκριμένα ψάχνει μια καλή μετάφραση του Féval. Στο βασικό κείμενο, την ίδια την ιστορία που παρουσιάζει ο Féval, δεν θα πω πολλά. Είναι ένας μικρός θησαυρός όπου είναι συγκεντρωμένα όλα σχεδόν τα κλισέ, τα αρχέτυπα, οι τρόποι και οι κοινές αναφορές που είχαν τέτοιου είδους βιβλία εκείνες τις εποχές, πόσο μάλλον εκείνα της A. Radcliffe για την οποία ο Féval τρέφει ιδιαίτερη… συμπάθεια. Φροντίζει να σατιρίζει και να επικρίνει με τον τρόπο του το στυλ αυτό που συναντά ως αναγνώστης των συναδέλφων του, μα ταυτόχρονα αποδεικνύει ότι μπορεί κι ο ίδιος να γράψει μια τέτοια ιστορία, που να μπορεί να σταθεί σαν σοβαρό βιβλίο. Καταφέρνει και τα δύο, σε κάποιο ενδιάμεσο βαθμό. Είναι μια υπερβολική απεικόνιση και δεν είναι αντιπροσωπευτική του είδους, μα είναι άξιο λόγου ο τρόπος που έχει στηθεί το όλο εγχείρημα. Είναι ένα σημαντικό ανάγνωσμα γιατί προσφέρει συμπυκνωμένα πολλά χρόνια και πληροφορίες γύρω από το είδος με τρόπο που είναι ευχάριστος και εν τέλει, καλός σαν ατόφιο κείμενο. Φυσικά, συμπληρώνεται καταλλήλως από την εισαγωγή που είναι απαραίτητη και η μετάφραση είναι αξιέπαινη. Το προτείνω σε όσους θέλουν να ξεκινήσουν από κάπου αλλά και σε όσους ψάχνουν μια άρτια μετάφραση.