Όταν είχα ξεκινήσει να διαβάζω αυτό το βιβλίο είχα κατενθουσιαστεί καθώς σου τραβάει το ενδιαφέρον κατευθείαν. Με λίγα λόγια ο Faust ζητάει και θέλει να γνωρίζει τα πάντα. Ένα στοίχημα ανάμεσα στον Θεό και το Mephistopheles τον βάζει στο κέντρο της προσοχής στολίζοντας τον έτσι με την τραγικότητα που χαρακτηρίζει το έργο. Το στοίχημα ήταν το εξής εάν ο τελευταίος μπορεί να παρασύρει τον Faust, τον αγαπημένο άνθρωπο του Θεού, στην ''κόλαση''. Όταν ο Mephisto εμφανίστηκε στον Faust του πρότεινε να έχει όλη την γνώση και την νιώτη που θέλει εφόσον ο Mephisto θα γίνει δούλος του, εάν όμως δεν είναι ευχαριστημένος θα πεθάνει ακαριαία και είναι δούλος του Mephisto στην κόλαση. Το έργο αυτό αποτελείται από δύο κομμάτια. Το πρώτο μέρος ήταν άκρως συγκλονιστικό και κρεμόσουν από κάθε λέξη, το δεύτερο όμως θεωρώ πως ήταν βαρετό. Ίσως φταίει ότι το πρώτο ήταν έδωσε τροφή στις προσδοκίες μου και θεωρητικά ήταν ένα πιο ωραίο μαγείρεμα στοιχείων τόσο σε χαρακτήρες αλλά και καταστάσεις. Εάν σκέφτεσαι να το διαβάσεις συνιστώ το πρώτο μέρος!