Το «Χάθηκε Βελόνι» είναι η πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα. Πρόκειται για ένα πολυστρωματικό μυθιστόρημα που έχει ως αφετηρία την Αλβανία του προηγούμενου αιώνα, τριγυρίζει την Ελλάδα της μεταπολίτευσης και καταλήγει στην ήπειρο της Αμερικής. Οι τρεις ιστορίες που περιλαμβάνει, αφορούν έναν κακότυχο άνδρα της Βορείου Ηπείρου, μια μητέρα που προσπαθεί να αντεπεξέλθει σε πληθώρα δυσκολιών αποτελώντας αν μη τι άλλο πρότυπο και τέλος έναν άνδρα που σαν άλλος Οδυσσέας κάνει το δικό του ταξίδι αναζητώντας να βρει τον χαμένο του αδερφό βασιζόμενος μόνο σε μια φωτογραφία από το διαδίκτυο. Η τελευταία ενότητα περιέχει μια ποιητική συλλογή που πιθανώς όσοι είναι λάτρεις, να εντυπωσιαστούν.
Προσωπικά στάθηκα στην ιστορία της μάνας, η οποία με το ταλέντο του συγγραφέα καταφέρνει να εντυπωσιάσει τον αναγνώστη με τη χρήση της γλώσσας και της ντοπιολαλιάς. Το βιβλίο είναι ρεαλιστικό, σκληρό και σε σημεία σίγουρα λυρικό. Αυτό που ξεχώρισα είναι οι εσωτερικοί μονόλογοι. Ήταν μοναδικά δοσμένοι. Αν σας αρέσει ο χωροχρόνος του βιβλίου, μπορείτε άνετα να εμπιστευτείτε τον Χρήστο Αρμάντο Γκέζο και την πένα του.