Το 1930 η Ρόδος ήταν υπό την κυριαρχία των Ιταλών. Σε αυτά τα ταραγμένα χρόνια γεννιέται η Αναστασία που βιώνει από νεαρή ηλικία τις επιπτώσεις του φασισμού. Στη συνέχεια την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αναλαμβάνουν τα ηνία οι Γερμανοί. Εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο και η μόνο λύση είναι η φυγή.

Η Αναστασία επιλέγει να μεταναστεύσει μαζί με την οικογένεια της και ο προορισμός της είναι το μακρινό Κονγκό. Αυτά που θα ζήσει θα την κάνουν μαχήτρια και δυναμική.

Η Βαλερί Αγγέλου συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό με το πρώτο της μυθιστόρημα που έχει τον τίτλο «Μπουάνα» που σημαίνει Αφεντικό. Η ιστορία μας διαδραματίζεται στη Ρόδο, την Αθήνα και το Κονγκό. Θεωρώ μεγάλο τόλμημα και επιτυχία της συγγραφέως που επέλεξε να ασχοληθεί με το ιστορικό μυθιστόρημα που απαιτεί πολύ διάβασμα και αναζήτηση. Φυσικά το στοίχημα το κέρδισε καθώς μας μετέφερε το κλίμα της εποχής μέσω της τοπικής ντοπιολαλιάς της Ρόδου. Mας έκανε να ανακαλύψουμε την ιστορία του Αφρικανικού λαού που δεν γνωρίζουμε.

Αυτό που μου άρεσε είναι ότι ανέλυσε εις βάθος τις ψυχολογικές μεταπτώσεις των χαρακτήρων και ειδικά της Αναστασίας. Η Αναστασία είναι μία δυναμική γυναίκα που ωρίμασε πρόωρα λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στη Ρόδο. Δοκιμάστηκε από γεγονότα που της συνέβησαν. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν αλλοιώθηκε ο χαρακτήρας της. Παρέμεινε ένας καλόψυχος και τρυφερός άνθρωπος που νοιάστηκε έμπρακτα για τους ανθρώπους της ζωής της.
Όσον αφορά την θεματική του αναγνώσματος ασχολείται με την μετανάστευση και την αποικιοκρατία. Αναφέρεται στη σχέση μάνας- κόρης. Το ερωτικό κομμάτι ξεδιπλώνεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο χωρίς να γίνεται ένα ανάλαφρο μελόδραμα. Επίσης ασχολείται με την θέση της γυναίκας που στα παρελθόντα χρόνια η επιτυχία της ήταν άμεσα συνυφασμένη με έναν καλό γάμο και την απόκτηση των παιδιών.

Η «Μπουάνα» είναι ένα εκπληκτικό ιστορικό μυθιστόρημα που μας παρουσιάζει την ιστορία μίας γυναίκας που έμαθε να ισορροπεί ανάμεσα σε δύο κόσμους (Ρόδος- Κονγκό) και να βγαίνει νικήτρια σε δύσκολες συνθήκες. Δεν φοβήθηκε, δεν δείλιασε και δεν τα παράτησε. Διέπρεψε, αγαπήθηκε, αγάπησε, πόνεσε και το πιο σημαντικό έζησε με πάθος.

Αυτό το μυθιστόρημα θεωρώ πως είναι η αρχή για μία συγγραφέα που στο μέλλον θα μας ταξιδέψει με τις ιστορίες της. Η αγάπη που έχει στους ανθρώπους και στη πεζογραφία αποτυπώνεται μοναδικά στο γραπτό λόγο.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.