" Για ένα ακόμη απόγευμα η πραγματικότητα είχε βίαια εκραγεί για μένα και είχα μείνει να χτίζω ανεμόμυλους, κάστρα που θα γκρεμιζόταν αμέσως το επόμενο πρωινό με τη φαντασία μου".

Ποιες ήταν εκείνες οι μυστηριώδες εξαφανίσεις παιδιών; ποιος ήμουν εγώ; Η ιστορία γράφτηκε σαν το νεράκι και η αφορμή ήταν ένας καταραμένος πίνακας.