Στο μυθιστόρημα Για ποια αγάπη μου μιλάς; της Θέκλα Χρηστάκη γινόμαστε θεατές στην ζωή γυναικών της εποχής του ογδόντα σε ένα χωριό. Εκεί που οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα να σπουδάσουν, δεν είχαν δικαίωμα να ερωτευτούν και η ελευθερία τους έμοιαζε με άπιαστο όνειρο. Μιλά για την κακοποίηση των γυναικών και την ψευδαίσθηση πως όλα θα φτιάξουν στο όνομα της αγάπης.
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται μια γυναίκα που αναμετριέται με τις επιλογές της, τις προσδοκίες της και τις πληγές που αφήνουν οι σχέσεις. Το ερώτημα του τίτλου λειτουργεί ως κεντρικός άξονας: για ποια αγάπη μιλάμε τελικά; Για την αγάπη ως υπόσχεση; Ως πάθος; Ως ανάγκη;
Ομολογώ πως στην αρχή τα πολλά ονόματα και οι πολλές ιστορίες κουράζουν αλλά στο τέλος μένει κάτι θετικό. Θα προτιμούσα λιγότερη ανάλυση σε δευτερεύοντες χαρακτήρες και τις ιστορίες τους. Επίσης η γραφή της μου θύμησε πολύ τα βιβλία της Αλκυόνης Παπαδάκη.