Τον Οκτώβριο του '78, η Άστριντ Λίντγκρεν βραβεύτηκε με το διεθνούς Βραβείο Ειρήνης των Γερμανών Βιβλιοπωλών. Το κείμενο του βιβλίου αυτού, είναι ένα πύρινο μανιφέστο κατά της βίας, ιδιαίτερα εκείνης που ξεκινά στο οικογενειακό περιβάλλον απέναντι στα παιδιά, το οποίο η συγγραφέας απήγγειλε κατά την απονομή του βραβείου της, καθώς θεωρούσε τόσο σημαντικό τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, αφού σε αυτά εναποτίθενται οι ελπίδες για το ειρηνικό μέλλον όλων μας. Αποτελεί δυστυχώς ακόμα και σήμερα μια επίκαιρη φωνή που αντηχεί δυνατά ενάντια στη βία. Η ίδια αναρωτιέται εύστοχα "γιατί πάντα μας έλκει η βία;" και το αποδίδει ίσως σε κάποιο "ελάττωμα" του ανθρώπινου είδους. Αναφέρει χαρακτηριστικά πως αμέτρητοι γονείς έχουν μετατρέψει το ξύλο σε "αγάπη" και πως "η βία γεννά βία - όπως έκανε πάντα" και μας προτρέπει όλους το απλό, ουσιαστικό και αυτονόητο: να βαδίσουμε τη σχέση μας με τα παιδιά μας στην αμοιβαία αγάπη και το σεβασμό.