Πιάνοντας αυτό το βιβλίο στα χέρια μου, περίμενα να διαβάσω ένα άλλο αστυνομικό μυθιστόρημα με ωραία πλοκή και ενδιαφέρον θέμα, μιας και η πλοκή του εξελισσόταν γύρω από ένα άτομο με ειδικές ανάγκες. Τελικά διαβάζοντας το συνειδητοποίησα ότι στο βιβλίο δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στα "άτομα με ειδικές ανάγκες", στη συμπεριφορά τους, στον τρόπο επικοινωνίας τους με τον υπόλοιπο κόσμο, τον δήθεν "φυσιολογικό", κάτι το οποίο με χαροποίησε ιδιαίτερα, και το ευχαριστήθηκα περισσότερο από ότι αν διάβαζα ένα ακόμα αστυνομικό μυθιστόρημα.. Είναι ένα βιβλίο που αγγίζει ένα θέμα το οποίο δυστυχώς δεν το αντιμετωπίζουμε όπως θα έπρεπε, χάρη στην άγνοια μας και τον φόβο για το άγνωστο. Ένα βιβλίο το οποίο σε κάνει να αναθεωρήσεις για πολλά, και να αμφιβάλλεις στην τελική σχετικά με το τι είναι "φυσιολογικο" και τι όχι. Μήπως τελικά κάνουμε λάθος; Μήπως τα άτομα με ειδικές ανάγκες είμαστε εμείς τελικά και περιθωριοποιούνται τα λάθος άτομα; Μήπως θα μπορούσαμε να μάθουμε αρκετά απο τη συναναστροφή μας με αυτά τα άτομα και να βελτιώσουμε κατ'αυτόν τον τρόπο την κοινωνία μας; Ένα πολύ ωραίο μυθιστόρημα το οποίο σου δίνει τροφή για σκέψη.