Οι κεντρικές ιδέες των δύο πρώτων ιστοριών, των "Τελμάτων" και του "Προμηθέα" αν και δύσκολες να κατανοήσει κανείς το σκοπό τους και τον ακριβή προβληματισμό που προσπαθούν να περάσουν μου φάνηκαν απολαυστικές. Δημιουργούσαν ένα ευχάριστο κλίμα στοχαστικής διάθεσης και μου άρεσε πολύ ο τρόπος που περιπλέκονταν, συμπληρώνοντας η μια την άλλη στο τέλος! Θα ήθελα να είχε εμβαθύνει σ' αυτές τις δύο ιστορίες λίγο παραπάνω, ενώ η ελάχιστη έκταση του ''Γκρινιάρη'' οδήγησε στο να μην μου δημιουργήσει αυτή η τελευταία ιστορία ιδιαίτερη εντύπωση.