Καθηλωτικό μυθιστόρημα που μιλάει για το θάνατο ενώ στάζει ζωή και φως. Τρία αδέλφια μεταφέρουν τη σωρό του πατέρα τους από τη Δαμασκό προς την Αναμπίγια, για να τον θάψουν στα χώματα του τόπου τους. Όλη η διαδρομή γίνεται με ένα βαν, μέσα στις μνήμες και στη σιωπή, ενώ έξω, μαίνεται πόλεμος και σφαγή.
Πικρή σάτιρα, μαύρο χιούμορ, σουρεαλισμός, συγκίνηση, σε μια ιστορία του σήμερα στη Συρία που έχει επιρροές από το μεγάλο μυθιστόρημα του Φώκνερ, Καθώς ψυχορραγώ.