Η κακοτράχαλη έκφραση δεν είναι δικαιολογία για να μη διαβάσεις το Φράγμα· ίσα ίσα δένει με τις καφκικές επιρροές του, αποδίδει από τη μια τη σοβαροφάνεια και από την άλλη την επιστημονική διάνοια των χαρακτήρων του. Σου παρέχει τροφή για σκέψη πάνω σε θέματα σχετικά με τον πολιτισμό, την τεχνολογία και τη φύση. Η υποβλητική ατμόσφαιρά του σε κρατά σε εγρήγορση, καθώς προϊδεάζει διαρκώς για κάποιο πολύπλευρο κακό που παραμονεύει στα σκοτάδια της αφήγησης είτε αυτό σημαίνει κάποια ρωγμή στο φράγμα είτε τον οικονομικό μαρασμό της περιοχής είτε την απώλεια της ζωής κατοίκων της είτε λάθη και ανευθυνότητα της πολιτικής αρχής και των δημόσιων υπηρεσιών είτε το ανθυγιεινό ενδιαφέρον του οικοδεσπότη για την ψυχοκόρη του. Η ανωτερότητα του έργου, όμως, έγκειται στην πρωτάκουστη για τα καφκικά δεδομένα πρόταση που κάνει ο επισκέπτης μηχανικός για το μέλλον του φράγματος, μιας και αυτή τερματίζει τις φήμες, την καχυποψία, τη δυσοίωνη ρευστότητα του παρόντος. Στην πραγματικότητα, τα μόνα που του λείπουν είναι περισσότερη διαφήμιση και αναγνώριση. Προτείνω να δείτε και την ομώνυμη ταινία του 1982 με τον Κούρκουλο, που κινείται στο ίδιο κλίμα με το βιβλίο.