Δώδεκα γράμματα που αρκούν για να να μας διηγηθούν την ιστορία του αφηγητή. Μας βάζουν στην θέση ενός ανθρώπου που στην μέση του ωκεανού, σε ένα νησί-φρούριο, βρίσκει παρηγοριά σε όσο ουρανό μπορεί να διακρίνει, σε ένα αερόστατο που τον διασχίζει, αλλά κυρίως στην αλληλογραφία του με την Ροζαλί Μεντώ.
Διαβάζουμε μόνο τα γράμματα που της στέλνει εκείνος, και όχι τις απαντήσεις της. Τις μαντεύουμε όμως από την συνέχεια των επιστολών, και κυρίως από το αναπόφευκτο τέλος, που αλλάζει το ύφος αλλά καθόλου την ποιότητα του βιβλίου.
Ένα βιβλίο γραμμένο αριστοτεχνικά, που δεν περισσεύει τίποτα. Ένα κείμενο που αναδεικνύει χωρίς στόμφο τις λογοτεχνικές και φιλοσοφικές καταβολές του συγγραφέα.