Οι μηχανισμοι της τυπικής σχολικής εκπαίδευσης αρχικά γκρεμίζονται απο τον συγγραφέα για να πλάσει μια ελεύθερη κινηματογραφική λέσχη προσαρμοσμένης στις ανάγκες του έφηβου ήρωα προκειμένου να αναδείξει την νεανική υποκουλτούρα της hip hop μουσικής ζυμωμένης μέσα απο τις προσωπικά βιώματα και τα ειδωμενα κινηματογραφικά πλάνα του κεντρικού ήρωα.Το τέλος της ιστορίας όμως καταλήγει να είναι μια απρόσμενη πανηγυρική δικαίωση για τους θιασώτες της σημασίας των γραναζιών του σχολικού συστήματος που αντί να ακυρωθούν στη συνείδηση του μέσου αναγνώστη επιβεβαιώνονται ως ο μόναδικός αξιοκρατικός βατήρας κοινωνικής ανόδου.