Ο Κουμανταρέας επιχειρώντας να μιλήσει για τη "ασθενική" δημοκρατία του 1946-1974, τοποθετεί δύο μεγάλες δυνάμεις να αλληλοσυγκρούονται: από τη μία τη δικαστική δύναμη (δημοκρατία) και από την άλλη η στρατιωτική (χούντα). Σε όλο το έργο οι δικαστές προσπαθούν βασισμένοι σε στοιχεία να δικαιώσουν το λοχαγό για την αδικαιολόγητη του απομάκρυνση από το σώμα, ενώ παράλληλα ο στρατός παρακωλύει το έργο τους. Μια ατενής διαμάχη ανάμεσα στη λογική και το παράλογο. Ο συγγραφέας με συνεχή ροή, χωρίς να κουράζει, παραβάλλει τις παρεμβάσεις και αυθαιρεσίες μιας ισχυρής δύναμης στη πολιτική ζωή του τόπου. Καταπληκτική γραφή χωρίς να πλατιάζει και να χάνει το ρυθμό και το ύφος της.