Στα 1875 ο Ζολά αρχίζει με ενθουσιασμό το βιβλίου λέγοντας. «Το μυθιστόρημα πρέπει να είναι αυτό: να δείξουμε το περιβάλλον του "λαού" και να εξηγήσουμε απ' αυτό το περιβάλλον "τα ήθη του"... Με μια λέξη, ένας πίνακας πολύ ακριβής της ζωής του λαού, με τις βρομιές του, την παρατημένη του ζωή, τη χυδαία του γλώσσα...» Μέσα από τις λέξεις του βιβλίου ο μεγάλος Εμίλ Ζολά σε μεταφέρει σε μια άλλη εποχή και με την λυρική του πένα αισθάνεσαι ακόμα και την παραμικρη λεπτομερεια της ιστοριας και του θορύβου που έκανε με την κυκλοφορία η "Ταβέρνα". Σήμερα που της αποδόθηκε δικαιοσύνη, πήρε οριστικά θέση ανάμεσα στ' αριστουργήματα του νεώτερου μυθιστορήματος.