Η ατμόσφαιρα της εποχής περιγράφεται αρκετά καλά κατά την γνώμη μου. Ρωσία και συγκεκριμένα Μόσχα την εποχή που ο Στάλιν ξεκινάει την μεγάλη εκκαθάριση λοιπόν. Η πείνα, η εξαθλίωση, ο φόβος, η απογόρευση των θρησκευτικών πεποιθήσεων. Το κύριο θέμα στο βιβλίο θα έλεγα πως είναι η παράνομη μεταφορά έργων τέχνης αλλά και θρησκευτικών κειμηλίων εκτός της χώρας. Και πιο συγκεκριμένα έχουμε την ιστορία της περίφημης εικόνα της Παναγίας του Καζάν, κοινώς την Καζανσκάγια, πολύ ιερή και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, προστάτιδας όλης της Ρωσίας αλλά και των ληστών, που μεταφέρθηκε στην Αμέρικη και πουλήθηκε σε αμερικάνικη οικογένεια. Μου άρεσε πολύ η περιγραφή της κατάστασης που επικρατούσε στη Σοβιετική Ένωση εκείνη την εποχή, και το γενικότερο κλίμα φόβου, ανασφάλειας και απομόνωσης που επικρατούσε στους πολίτες όποιο και να ήταν το επάγγελμά τους. Μου άρεσε πολύ και ο Κορόλεφ, νομίζω είναι από τους συμπαθέστερους ντετέκτιβ που έχω πετύχει σε σειρές αστυνομικών βιβλίων. μεγάλο του πλεονέκτημα έγκειται στη λεπτομερή περιγραφή μιας επαχθούς εποχής συγκαλλυμένης δικτατορίας, η οποία από μόνη της δημιουργεί μια κλειστοφοβική και αγχωτική ατμόσφαιρα . Ο συγγραφέας δημιουργεί έναν συμπαθή ήρωα ο οποίος δεν είναι Ηρακλής Πουαρώ, αλλά έχει τα ελαττώματά του και κάνει λάθη, ώστε να μοιάζει γνώριμος στον κάθε αναγνώστη. Η πλοκή εκτυλίσσεται βαθμιαία και η αγωνία κορυφώνεται σταδιακά, κρατώντας τον αναγνώστη σε επαγρύπνηση. Μόνο ψεγάδι ότι τελικά σαν συνολική εικόνα η αστυνομική ιστορία υπολείπεται σε σχέση με την ιστορική καταγραφή της ρωσικής κοινωνίας της εποχής του Στάλιν.