Με τη διεισδυτική ματιά του, ο Ορχάν Παμούκ μας ταξιδεύει στα στενά της Κωνσταντινούπολης και στο οικογενειακό περιβάλλον μιας διευρυμένης τουρκικής οικογένειας και τις ζωές των μελών της, τα οποία μάλιστα εναλλάσσονται στην αφήγηση παρέχοντας μια διαφορετική οπτική γωνία των περιστατικών και το πώς μπορεί να βιώνονται και να αντιμετωπίζονται από καθένα από αυτά. Ένα αριστοτεχνικό κέντημα των κοινωνικοπολιτικών αλλαγών της Τουρκίας και της Κωνσταντινούπολης μέσα στα χρόνια, από τα αυθαίρετα «γκετζέκοντου» στους πολυόροφους «πύργους», της ζωής του καλοσυνάτου και αγαθού πρωταγωνιστή Μεβλούτ από τα παιδικά έως τα ενήλικα (και μεσήλικα) χρόνια του, της σταδιακής παραγκώνισης της παράδοσης και της υιοθέτησης μοντέρνων, δυτικών συνηθειών, και μιας συγκινητικής ιστορίας αγάπης. Μελαγχολικό και νοσταλγικό, το βιβλίο αξίζει σίγουρα 8 αστέρια. Δεν περισσότερα αστέρια γιατί, αν και η πλοκή ήταν εξαιρετική, από ένα σημείο και μετά, απλά ράγιζε η καρδιά μου για τη μοναξιά του Μεβλούτ και όλα τα πράγματα που αγαπούσε, και τα έβλεπε να γλιστράνε μέσα από τα χέρια του.