Ο άξονας δράσης του μυθιστορήματος εντοπίζεται στο σκοτεινό – μέχρι το τέλος – πρόσωπο ενός κατά συρροή δολοφόνου με ακατάληπτα και ανεξήγητα κίνητρα, ο οποίος στοχοποιεί και προβαίνει σε αλλεπάλληλες ανθρωποκτονίες με θύματα παρομοίου προφίλ: Ρομά με ποινικό μητρώο. Το γεγονός αυτό συνιστά την θρυαλλίδα μιας αλυσιδωτής και χαοτικής ακολουθίας ενεργειών. Η προβολή μέσω του Τύπου του γεγονότος εκκινεί την διαδικασία πολιτικοποίησης της κατάστασης και η σειρά των δολοφονιών μεταλλάζει από κοινωνική ανωμαλία που χρήζει διευθέτησης σε πολιτικό καναβάτσο απερίσκεπτων προσωπικοτήτων των οποίων η μυωπική διαχείριση της κατάστασης εκτροχιάζει την κοινωνική τάξη. Το κείμενο κατ’ ουσίαν πραγματεύεται τις μείζονες κοινωνικές αλλαγές που μπορεί ένα τυχαίο (;) γεγονός να προκαλέσει υπό την μεθοδική (Τύπος) τροχοδρόμηση και την βία της τύχης (π.χ. ο Ντουλγκέρου που πυροβολεί και σκοτώνει το παιδί). Η θεωρία του χάους εφαρμοσμένη υπό κοινωνιολογική σκοπιά. Ένα φαινομενικά άσχετο αίτιο σε ένα μη υπολογίσιμο τελικό αποτέλεσμα. Αναφορικά με το βιβλίο, μια σειρά δολοφονιών στην άνθηση εθνοφυλετικών διακρίσεων και πολιτικών καταβαραθρώσεων. Μηχανορραφία και τύχη στο πλαίσιο της διαρκούς εξέλιξης, ήτοι κοινωνία αφημένη στη διαπλοκή και στον χρόνο.