Νομίζω το έχετε καταλάβει πως είμαι λάτρης των ιστορικών μυθιστορημάτων, μερικά όμως ρε παιδί μου όσο και να το ζορίσουμε καλά είναι να μην τραβάν τόσο. Το όλο στόρυ δεν μπορώ να πω ότι είναι κακό αλλά τραβάει πολύ. Δεν είναι απαραίτητο νομίζω όλα τα βιβλία να είναι πάνω από 500-550 σελίδες, κάποια ίσως είναι καλύτερο να τελειώνουν στις 300-350 ας πούμε. Με άφησε με την εντύπωση το συγκεκριμένο βιβλίο πως έγινε μεγάλη προσπάθεια για κάλυψη περισσότερων σελίδων. Σίγουρα αν ήταν η ίδια ιστορία σε συντομότερο βιβλίο θα ήταν διαφορετική πιθανότατα η άποψη μου. Θα παραβλέψω την αναφορά για τους νεκρούς φοιτητές μέσα στο Πολυτεχνείο , πατημένους από το τανκ, καθαρά και μόνο γιατί ήταν πολύ σύντομη και όχι γιατί την δέχομαι. Τόσες δεκαετίες της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας και αντί να με αφήσουν με τον στόμα ανοιχτό μετρούσα κατακτήσεις που πέσαν στο κρεβάτι του Άλκη όταν ήταν φαντάρος. Με κούρασε λοιπόν η τόσο αργή πλοκή με επαναλαμβανόμενες αναφορές σε ανούσιες περιγραφές των ηρώων.