Ο «Αγριότοπος» εκτυλίσσεται στο Μέιν, σε έναν αγριότοπο, όπου ο πρωταγωνιστής μας συγγραφέας Ντέμιαν Τζόουνς αποφασίζει να κάνει ένα 10ήμερο ταξίδι, ένα «σαφάρι», με μία παρέα που γνώρισε εκεί, στον Αγριότοπο των εκατό μιλίων. Αντιμέτωποι με την άγρια φύση, όπου χλωρίδα και πανίδα ήταν εχθρικά απέναντί τους, στη μέση της διαδρομής είχαν να αντιμετωπίσουν και άλλον ένα εχθρό: τους ανθρώπους- πουλιά..
Και αυτό το βιβλίο κυκλοφόρησε μέσα στη δίνη της καραντίνας και πραγματικά η αίσθηση διλήμματος που δημιουργεί είναι αν είναι χειρότερο να σε κυνηγά κάτι που βλέπεις ή να σε πολιορκεί κάτι που δε βλέπεις.
Και εκεί «αν θέλεις να σωθείς, πρέπει να το κάνεις μόνος σου, πρέπει να φτάσεις στα άκρα…»
Τί και αν «η Κόλαση είναι μια βαθύτερη, ψυχολογική ανάγκη των ανθρώπων ν’ αυτοτιμωρούνται, ένα ηθικο μπαχαρικό που δεν προσθέτει, αλλά αφαιρεί γεύση απ’ τη ζωή» για τον Ντέμιαν είναι «η επιδρομή του μέλλοντος στο παρόν».