Από καιρό αυτό το εξώφυλλο με είχε μαγνητίσει. Μόλις το απέκτησα και το διάβασα μπήκε και επίσημα στην καρδιά μου. Ένα από τα καλύτερα παιδικά βιβλία που διάβασα ποτέ, έχει τη στόφα του διαχρονικού και πραγματεύεται τόσο προσεκτικά αλλά και ξεκάθαρα το λεπτό θέμα της απώλειας όρασης. Από τις πιο καλοδουλεμένες εικονογράφησης που έχω συναντήσει της Μαιρήλιας Φωτιάδου, με μια μαγική αίσθηση των χρωμάτων που σε συνεπαίρνουν σε κάθε γύρισμα της σελίδας. Η όψη της Αλκυόνης απλά πανέμορφη. Χαζεύοντας "το πολύχρωμο χαμόγελο του ουρανού" (ουράνιο τόξο), ο Στρατής το σαλιγκάρι θα γνωρίσει κάπως άτσαλα την πανέμορφη πανέμορφη Αλκυόνη Αντιγόνη