Τα πάντα ειναι ανατριχιαστικά ξεκάθαρα. Το θέμα, ο τίτλος, ακόμα κι η εντυπωσιακά εύστοχη επιλογή εικαστικού στο εξώφυλλο. Χαμηλόφωνη αφήγηση χωρίς λογοτεχνικές φιοριτούρες, στα πλαίσια του ρεαλισμού που διαβρώνει σταδιακά όλες τις αντιδράσεις του αναγνώστη. Επιλέγονται να περιγραφούν σκηνές της καθημερινότητας που συνθέτουν εξαιρετικά τη μεγάλη εικόνα, την απόγνωση. Αναλογιστείτε πόσο δύσκολο είναι να συλλάβουμε την έννοια της απόγνωσης στην ολότητά της για να καταλάβετε το μέγεθος του επιτεύγματος της Φοξ να αποδώσει αυτό λογοτεχνικά. Ένα must read χωρίς αμφιβολία.