Η σάτιρα της κοσμικής ζωής στο Λονδίνο είναι εκπληκτικά αιχμηρή με εξαιρετική γλωσσική οικονομία -αποτελεί ένα υπόδειγμα ύφους του 20ού αιώνα. Ο συγγραφέας διατηρεί μια περιπαικτική διάθεση και απλά περιγράφει τις κωμικές παράλογες καταστάσεις που εκφράζουν τη σύγχρονη, «μοντέρνα» ζωή. Ήδη χαρακτηρίζεται από την έλξη του προς την αριστοκρατία, κυρίως για το γούστο και το φλέγμα που επιδεικνύει. Από τη στροφή του στον καθολικισμό όμως και μετά, τα μεγάλα έργα του, αν και δεν χάνουν καθόλου από την καλλιτεχνική τους αξία, πλέον χαρακτηρίζονται από μία συγκεκριμένη στάση του συγγραφέα, ο οποίος κάνει την παρουσία του συνειδητά αισθητή. Το ύφος του Γουό χαρακτηρίζεται από μία οικονομία που καθιστά τη σάτιρά του ακόμη πιο καυστική. Χρησιμοποιεί απλές προτάσεις, οι οποίες συχνά είναι και αρκετά σύντομες, παραλληλισμούς και έντονες μεταφορές, και αρκετές λογοτεχνικές, θεολογικές και μυθολογικές αναφορές. Αν και ο Γουό απέρριψε τις καινοτομίες του μοντερνισμού και διατήρησε έναν ρεαλισμό με έμφαση στην ειρωνεία και την παρατηρητικότητα ηθών και συμπεριφορών, εντούτοις είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι ορισμένα στοιχεία της μοντέρνας εποχής μπόρεσαν να διεισδύσουν στο έργο του. Το Για μια Χούφτα Σκόνη είναι μία από τις πιο βάναυσες και μισανθρωπικές σάτιρες του Γουό, από την οποία δεν υπάρχει κάποιος κεντρικός χαρακτήρας που να διατηρεί τελικά μια θετική εικόνα. Κατά βάση είναι η ιστορία μίας απιστίας. Αυτό που σοκάρει είναι η ευκολία με την οποία αυτή η απιστία λαμβάνει χώρα, η απουσία οποιασδήποτε δικαιολόγησης, οποιασδήποτε αίσθησης ευθύνης, με συνεπαγωγή η ίδια η έννοια του γάμου να φαντάζει ευτελής αν όχι γελοία. Ο Τόνι και η Μπρέντα είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι που μένει σε μια μεγαλοπρεπή αλλά παλιομοδίτικη έπαυλη στην επαρχία, κληρονομιά της αριστοκρατικής οικογένειας του Τόνι. Ο Τόνι (του οποίου το επώνυμο είναι Λαστ ως ένδειξη ότι είναι ένα είδος προς εξαφάνιση) είναι καλοπροαίρετος αλλά βαρετός και χωρίς την παραμικρή επαφή με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Η γυναίκα του σε ένα σουαρέ στο σπίτι τους γνωρίζει τον εντελώς αδιάφορο, άχρωμο και ασήμαντο Μπίβερ και με περισσή φυσικότητα συνάπτει εξωσυζυγικές σχέσεις μαζί του, καταλήγοντας να νοικιάσει διαμέρισμα στο Λονδίνο για να ζει μαζί του. Το ζεύγος Μπρέντα – Μπίβερ είναι αξιολύπητο από κάθε άποψη και ο Γουό απολαμβάνει να το περιγράφει ανελέητα υπό μία πραγματικά εξευτελιστική οπτική γωνία. Οι εξελίξεις αποδεικνύονται τραγελαφικές όσο και θλιβερές.