Θεωρώ ότι είναι κατώτερο από τους "Στρατιώτες της Σαλαμίνες" και την "Ταχύτητα του φωτός" που έχει γράψει ο Θέρκας. Παρόλα αυτά δίνω 4 αστέρια γιατί δεν υπάρχουν 3,5 και γιατί καταφέρνει να κρατάει τον αναγνώστη χάρη στην απίστευτη κινηματογραφικότητα με την οποία αφηγείται τη μαθητεία του κεντρικού του ήρωα δίπλα αλλά και πάντα παράλληλα με τα χαμίνια της γειτονιάς του. Με το πόδι στο γκάζι περιγράφει την εφηβική εποχή τους που συμπίπτει με το τέλος της εποχής Φράνκο στην Ισπανία. Σκιαγραφεί λεπτομερέστατα χαρακτήρες που στο δεύτερο μισό του μυθιστορήματος, είκοσι χρόνια μετά γίνονται θύματα της εποχής της εικόνας. Η αμφιβολία για την αγάπη, τη φιλία, την προδοσία, τη δειλία είναι το συναίσθημα που διέπει όχι μόνο τον ήρωα αλλά όλη την τριάδα της παρέας. Έτσι τελικά παρά το γεγονός ότι ο Θέρκας ασχολείται με ένα θέμα σχετικά τετριμμένο όπως η νεανική παραβατικότητα και ο θρύλος που δημιουργεί, καταφέρνει να παρουσιάσει ένα ενδιαφέρον ως το τέλος του βιβλίο.