Εδώ σας έχω ένα βιβλίο που κατάφερα να αγαπήσω τον πρωταγωνιστή σε πολύ λίγα λεπτά.

Ο Αμερίγκο είναι ένα παιδί που ζει το 1946 στη φτωχή και εξαθλιωμένη λόγω πολέμου Ιταλία. Έχει μια μητέρα που δεν ξέρει πώς είναι να δίνει, γιατί ποτέ στη ζωή της δεν έχει πάρει. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ιταλίας θα στείλει τον Αμερίγκο και άλλα παιδιά συναφούς οικονομικής κατάστασης στον Βορρά με σκοπό να τα σώσει.

Η συγγραφέας κατάφερε να με κρατήσει πανεύκολα. Δεν κατάλαβα πότε το τελείωσα. Η γραφή ευανάγνωστη και το περιεχόμενο όμορφο με δόσεις σκληρότητας που ίσως βέβαια δικαιολογούνται λόγω εποχής. Η αθωότητα κάποιων σκηνών μεταφέρθηκαν με μεγάλη επιτυχία. Υπήρχε ιστορικό υπόβαθρο κι όπως σας έχω ξαναπεί, λατρεύω να μαθαίνω και κάτι από τη λογοτεχνία πέραν της ψυχικής τέρψης.

Διαβάζεται απνευστί.