Δεν είναι μόνο ένα αλκοολικό...χρονικό, κάθε άλλο. Γίνεται αναφορά στη ζόρικη βιοπάλη του μεροκαματιάρη. Με τις απάνθρωπες αμοιβές και συνθήκες εργασίας. Στο πάθος του για το διάβασμα και το γράψιμο. Για την ίδια την ζωή και την έντονη αίσθηση περιπέτειας που τον διακατείχε. Που δεν του επέτρεπε να συμβιβαστεί με την πεζή καθημερινότητα του σπίτι-δουλειά-σπίτι και τον ωθούσε να περιπλανιέται ως τυχοδιώκτης. Κατάσταση άμεσα συνυφασμένη με τα άνωθεν. Δεν ήθελε να συχνάζει με τον Τζον Μπάρλυκορν. Ήταν απλά κάτι που τύχαινε. Καλό ήταν, ωραίο. Διανθισμένο με ωραίες περιγραφές και μαύρο χιούμορ, πρόκειται για την ειλικρινή μαρτυρία ενός ακόμη ανθρώπου που δεν μπόρεσε να τα βάλει με τους δαίμονες του